Αντιγραφή από ημερολόγιο: Τρίτη, 2 Απριλίου 2024, 10:03 π.μ. «…Πήρα πρωινό. Βγήκα για εφημερίδα. Πρωτοσέλιδο (“Συντακτών”): “POS [Point Of Sale, σημείο πώλησης, μηχάνημα ηλεκτρονικών πληρωμών] Βασανίζουν τους μικρομεσαίους – Ιστορίες φορολογικής… απορρύθμισης με ευθύνη της Αρχής Δημοσίων Εσόδων” – “Ψηφιακό χάος στην Αγορά, καθώς παραμένουν τεχνικά προβλήματα διαθεσιμότητας και άρνηση χορήγησης από τις τράπεζες” [σημ. νέα συστήματα αντιμετώπισης φοροδιαφυγής, υποτίθεται και μακάρι!].
»Χθες, που βρέθηκα για δουλειές στο κέντρο μεσημέρι, πείνασα και πήρα μια σπανακόπιτα από τυροπιτάδικο. Ο τυροπιτάς δεν μπορούσε να κατεβάσει το νέο σύστημα (πρώτη μέρα που ξεκινούσε -αυτό, φαίνεται, που βάσει τίτλου αρνούνταν να χορηγήσουν οι τράπεζες). Προσπάθησε ο άνθρωπος φιλότιμα, μονολογώντας στο αδιέξοδό του: “Είναι και εκατό χιλιάρικα το πρόστιμο!..”. Δεν ξέρω την κλίμακα των προστίμων. Αλλά: “Ωραίο κόλπο!”, σκέφτηκα ο καχύποπτος: “Δίνεις στα μαγαζιά σκάρτα μηχανήματα, βγαίνεις παγανιά και μαζεύεις πρόστιμα!”.
»Πλάκα κάνω, αλλά δεν είναι καθόλου πλάκα ο ΦΠΑ πολυτελείας, 24% (ένα τέταρτο της τιμής πάνω!) στο υγρό σαπούνι πιάτων, στα χαρτομάντιλα (χειμώνα, με κρύα και κρυολογήματα) και, το εξωφρενικό, στη φτηνή οδοντόπαστα· προφανώς πρέπει να πλένουμε τα πιάτα με πράσινο σαπούνι, να έχουμε στην κωλότσεπη το παλιό, σιδερωμένο λευκό (αηδία…) μυξομάντιλο και να πλένουμε τα δόντια με αλατόνερο! Ιστορίες καθημερινής τρέλας, θα έγραφε ο Μπουκόφσκι…
»Εβλεπα τον άνθρωπο να ταλαιπωρείται, τόσο που τον λυπήθηκα, προσφέρθηκα να πληρώσω με ρευστό, να τον απαλλάξω… Δέχτηκε τα χρήματα, κουνώντας το κεφάλι. Με ευχαρίστησε. Μου έκανε και… έκπτωση! Παλιό το μαγαζί. Νομίζω, η καλύτερη σπανακόπιτα της Αθήνας. Δεν αποκαλύπτω διεύθυνση. Μην του στείλω στα καλά καθούμενα του καλού ανθρώπου ως… ανταμοιβή καλοσύνης την (αρμόδια) Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ανεξάρτητη αρχή, με διοικητή, πενταμελές συμβούλιο και πραγματογνώμονα, εποπτευόμενη από τη Βουλή), με μότο: “Υπηρετούμε πιστά το δημόσιο συμφέρον και το κοινωνικό σύνολο”. Δεν αρκεί το “πιστά”, πρέπει, νομίζω, να το κάνει και… αξιόπιστα!”».
