Η Τέιλορ Σουίφτ είναι ένα φαινόμενο, μάλλον ένα παράδειγμα του πώς χτίζεται ένα φαινόμενο που δεν επηρεάζει μόνο τη μουσική βιομηχανία, αλλά και την κουλτούρα, την κοινωνία, την οικονομία, την πολιτική.
Αν η Μαντόνα είναι πολύ «γριά», η Μπιγιονσέ πολύ «σέξι», η Μπρίτνεϊ Σπίαρς «ξοφλημένη», η Σουίφτ έχει όλη την πολιτική ορθότητα πάνω στην οποία χτίζεται ένα «υγιές» πρότυπο, ένα «σωστό» ποπ είδωλο, ιδίως για τη νέα γενιά των ΗΠΑ. Γυναίκα, λευκή, γλυκιά, αυτοδημιούργητη, με ευρεία γκάμα τραγουδιών, επιχειρηματίας, δισεκατομμυριούχος, φιλάνθρωπος, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των καλλιτεχνών και της ενδυνάμωσης των γυναικών…
H 34χρονη καλλιτέχνιδα σαρώνει κάθε χρόνο τα μουσικά βραβεία Grammy και Μad, οι περιοδείες της είναι σολντ άουτ -μάλιστα η Eras Tour, που απέφερε τεράστια έσοδα στις τοπικές οικονομίες, καθιέρωσε τον όρο «Swiftonomics»-, το φιλί με τον σύντροφό της, Τράβις Κέλσι, στον τελικό του Super Bowl εκτίναξε την τηλεθέαση, το φαινόμενο Σουίφτ διδάσκεται στο Χάρβαρντ, εξετάζεται σε συνέδριο στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης («Swiftposium), το Time με εξώφυλλο την ανακήρυξε «Πρόσωπο της χρονιάς 2023».
Τέτοια επιδραστική καλλιτέχνιδα αναπόφευκτα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης: από τα πορνογραφικά deepfakes μέχρι τους πολιτικούς που αναμασούν στίχους τραγουδιών της στις ομιλίες τους. Οταν τον περασμένο Σεπτέμβριο η Σουίφτ παρότρυνε τους ακολούθους της στα κοινωνικά δίκτυα να εγγραφούν για να ψηφίσουν στις αμερικανικές εκλογές, μέσα σε λίγες ώρες πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 35.000 εγγραφές.
Οι τελευταίες φήμες τη θέλουν να είναι ο κρυμμένος άσος στο μανίκι του Τζο Μπάιντεν για τις προεδρικές εκλογές. Αλλωστε η ίδια είχε υποστηρίξει τους Δημοκρατικούς το 2020, αλλά πλέον κρατάει χαμηλό προφίλ γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να της κηρύξει «ιερό πόλεμο», αλλά και γιατί μια ήττα του Μπάιντεν θα ήταν και ήττα για την καλοκουρδισμένη καριέρα της.
