Το λάβαμε το μήνυμα;

Η Αμερικανίδα σκηνοθέτης Νόρα Εφρον γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με την ταινία της «Οταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι…» (When Harry met Sally…, 1989). Ο Χάρι και η Σάλι γνωρίζονται διά ζώσης και συνταξιδεύουν προς τη Νέα Υόρκη προκειμένου να μοιραστούν τα έξοδα του ταξιδιού και την κούραση της πολύωρης οδήγησης. Εννέα χρόνια αργότερα η σκηνοθέτης επανήλθε με την ταινία «Εχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας» (You’ve got mail, 1998), όπου πλέον η καθημερινότητα είναι εντελώς διαφορετική: οι τεχνολογίες των διαδικτυακών υπηρεσιών και της επικοινωνίας μέσω υπολογιστών έχουν πλέον ωριμάσει και εξαπλώνονται αλματωδώς σε ολόκληρο τον πλανήτη, ξεκινώντας από τη σύνδεση της Ευρώπης με τη Β. Αμερική και, στη συνέχεια, στις υπόλοιπες ηπείρους, ώστε να συγκροτηθεί αυτό που πλέον ονομάζουμε «παγκόσμιος ιστός». Στο πνεύμα της εποχής, οι δύο πρωταγωνιστές (Τζο και Κάθλιν) ανταλλάσσουν μεταξύ τους αρκετά μηνύματα και ένα ρομαντικό ειδύλλιο πλέκεται χωρίς να έχουν γνωριστεί από κοντά, γεγονός που οδηγεί σε ενδιαφέρουσες ανατροπές της πλοκής όταν, επιτέλους, μαθαίνει ο ένας την ταυτότητα του άλλου.

Από τη χρονιά εκείνη έχουν μεσολαβήσει (μόλις!) είκοσι έξι χρόνια μέσα στα οποία οι τεχνολογίες δικτύωσης «απογειώθηκαν», βοηθούμενες από τις παράλληλα αναπτυσσόμενες τεχνολογίες της κινητής τηλεφωνίας. Εξ ου και προέκυψε η ανάγκη προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Το μήνυμα που εκπέμπεται τα τελευταία χρόνια είναι ότι τα δεδομένα αυτά είναι πολύτιμα, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της προσωπικότητας κάθε ατόμου, αλλά και της προσωπικής ελευθερίας του, η οποία διακυβεύεται και απειλείται ολοένα και εντονότερα όσο οι τεχνικές συλλογής και επεξεργασίας των δεδομένων αυτών βελτιώνονται ως προς την ταχύτητα και το εύρος εφαρμογής. Γι’ αυτό και τίθεται ως απαρέγκλιτος όρος η διαφύλαξη και η προστασία τους και η επίτευξη του στόχου αυτού αποτελεί κρισιμότατο δείκτη της ποιότητας του πολιτεύματος κάθε χώρας.

Υπό το πρίσμα αυτό οφείλουμε να εξετάσουμε το ζήτημα της παράνομης διαρροής προσωπικών δεδομένων χιλιάδων ατόμων λόγω εκούσιων ενεργειών από στελέχη της κυβερνώσας παράταξης, με αποδέκτη ευρωβουλεύτρια της ίδιας παράταξης, η οποία, αμ’ έπος αμ’ έργον, έκανε παράνομη χρήση τους. Οι αντιδράσεις των κυβερνώντων εκπέμπουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ενώ υπάρχει ολοφάνερη πολιτική ευθύνη καμώνονται ότι αυτή δεν τους αφορά. Το επιχείρημα ότι η διαρροή έγινε κατά τη διάρκεια της θητείας της υπηρεσιακής κυβέρνησης, ακόμα κι αν αυτό ισχύει ως γεγονός, είναι έωλο, καθώς ήταν αυτοί οι ίδιοι που πρότειναν τα συγκεκριμένα στελέχη γι’ αυτές τις τόσο ευαίσθητες υπηρεσιακές θέσεις. Η κυβέρνηση μας στέλνει για άλλη μια φορά το δικό της μήνυμα, όχι ηλεκτρονικό, αλλά αμιγώς πολιτικό. Εμείς το λαμβάνουμε, ή ούτε τώρα;

* (Ph.D)2, Αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης