Τρία χρόνια μετά

Tρία χρόνια μετά το παρ’ ολίγον πραξικόπημα των οπαδών του Τραμπ που επιχείρησαν να καταλάβουν το Καπιτώλιο στις 6.1.2021, οι ΗΠΑ έχουν αρχίσει ήδη να πλέουν σε αχαρτογράφητη περιοχή.

Θα εμποδιστεί με δικαστική απόφαση η συμμετοχή του Τραμπ στις προκριματικές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος;

Και εάν ναι, πώς θα το αντιμετωπίσει η εξεγερσιακή μαχητική διαμαρτυρία των οπαδών του τέως και φερέλπιδος επόμενου προέδρου;

Αντέχουν οι ΗΠΑ την προληπτική αμφισβήτηση των εκλογών του 2024;

Την τελική απόφαση για τη συμμετοχή ή όχι στις εκλογές του Τραμπ θα τη λάβει το Ανώτατο Δικαστήριο.

Τον Νοέμβριο του 1960 ο Νίξον δεν υπέκυψε στις πιέσεις των συνεργατών του να αμφισβητήσει τη νίκη του Κένεντι με ισχνό προβάδισμα, καθώς δεν ήθελε να χρεωθεί την αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος της χώρας.

Σαράντα χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2000, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Αλ Γκορ αμφισβήτησε το εκλογικό αποτέλεσμα στην Πολιτεία της Φλόριντα όπου μερικές εκατοντάδες ψήφοι έδιναν το προβάδισμα στον Τζορτζ Μπους τον νεότερο.

Η αντίσταση του Γκορ κράτησε ενάμιση μήνα καθώς ο υποψήφιος των Δημοκρατικών δεν ήθελε να χρεωθεί την αποσταθεροποίηση της χώρας.

Ο Τραμπ κινήθηκε διαφορετικά από τις αρχές της προεκλογικής εκστρατείας του 2020, καθώς ξεκαθάρισε ότι αν δεν επανεκλεγεί το αποτέλεσμα των εκλογών θα είναι νοθευμένο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως αν δικαστικές αποφάσεις τον εμποδίσουν να συμμετάσχει στις εκλογές τότε η απαξίωση του όποιου αποτελέσματος μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη.

Με δυο λόγια, στις ΗΠΑ έχει διαμορφωθεί ένα σκηνικό στο οποίο δεν υπάρχει προοπτική σταθεροποίησης, αλλά δύο διαφορετικές εκδοχές αποσταθεροποίησης.

Αν τελικά συμμετάσχει στις εκλογές, ο Τραμπ σταθερά εδώ και μερικούς μήνες προηγείται με ασφαλές προβάδισμα επί του Μπάιντεν και θα επιστρέψει στον Λευκό Οίκο, με πρώτη του κίνηση τη χορήγηση αμνηστίας στον εαυτό του.

Στα αχαρτογράφητα νερά θα μπει μαζί με τις ΗΠΑ η παγκόσμια σταθερότητα καθώς η Μόσχα, το Πεκίνο, η Αγκυρα, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο, αλλά και οι χώρες της Μέσης Ανατολής έχουν κάθε λόγο να μη δεσμεύονται στις διμερείς τους σχέσεις με την Ουάσινγκτον μέχρι να διαμορφωθούν οι νέες εσωτερικές ισορροπίες στις ΗΠΑ.