«Το είναι και δεν είναι» στην τέχνη του Μανώλη Τσαγκαράκη

…«Η ζωή δεν είναι έτσι και αλλιώς, αλλά κάπως έτσι και κάπως αλλιώς. Η πρίζα στον τοίχο μπορεί να μην είναι αληθινή και στο κρεμασμένο έργο να είναι. Η εικόνα πληροφορία του δελτίου ειδήσεων μπορεί να είναι πλασματική αλλά η αλήθεια του συναισθήματός μας αυτή τη στιγμή πραγματική»… Με τα λόγια του ίδιου του καλλιτέχνη, του εικαστικού Μανώλη Τσαγκαράκη, του οποίου ο θάνατος πριν από δύο χρόνια προκάλεσε σοκ στους συναδέλφους και μαθητές της Σιβιτανιδείου όπου υπήρξε για πολλά χρόνια καθηγητής εικαστικών τεχνών, ξεκινά η πρόσκληση για την έκθεση των έργων του στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, από σήμερα έως και την Παρασκευή 15/12.

Είναι τα λόγια που δεν αποκωδικοποιούν απλώς το πλούσιο έργο του αλλά συνάμα αναδεικνύουν τον τρόπο και το ύφος που δίδαξε στα παιδιά για να ανιχνεύουν τη ζωή και να απολαμβάνουν την τέχνη.

«Το είναι και δεν είναι» στην τέχνη του Μανώλη Τσαγκαράκη αφήνει μόνιμα τον θεατή του έργου του σε αμφιβολία, τον αφήνει να προσπαθεί να ξεχωρίσει το αληθινό από το φανταστικό, κάνοντάς τον να νιώθει τον ίλιγγο που γεννά η σχέση αυτών των δύο».

Ο Μανώλης Τσαγκαράκης (1969-2022) γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τον Παναγιώτη Τέτση και τη Ρένα Παπασπύρου. Το δεύτερο πτυχίο του ήταν στη χαρακτική, με καθηγητή τον Θανάση Εξαρχόπουλο, ενώ στην πορεία απέκτησε μεταπτυχιακό στις «Ψηφιακές μορφές τέχνης» με καθηγητή τον Γιώργο Χαρβαλιά, στο ίδιο ίδρυμα. Υπήρξε για πολλά χρόνια καθηγητής Εικαστικών Τεχνών στη Σιβιτανίδειο Σχολή και παράλληλα ως μέλος του Δ.Σ. της Ενωσης Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων αγωνίστηκε για ένα καλύτερο δημόσιο σχολείο, αλλά και για την παρουσία των Εικαστικών Τεχνών στη γενικότερη Εκπαίδευση. Υπήρξε επί χρόνια πρόεδρος της ΕΛΜΕ Σιβιτανιδείου και ενεργό μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. Εκτός από τις τρεις ατομικές εκθέσεις, άφησε το εικαστικό του αποτύπωμα και σε άλλες 24 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ομως, το αποτύπωμα της ανθρωπιάς και της δοτικότητάς του έμεινε στους πολλούς μαθητές του, καθώς, όπως λέει ένας από αυτούς, «τους ενέπνευσε να γίνουν καλύτεροι σε αυτό που αποφάσισαν να είναι».