ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Σπύρος Τσάμης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πτυχιούχος Νομικής, μιλά τρεις γλώσσες (και ακόμη μία: τη γλώσσα-προσδοκία όλων μας για καλύτερο αύριο), γνωρίζει πιάνο… Πριν από χρόνια, όταν αρχικά μιλήσαμε με την -28χρονη πλέον- κολυμβήτρια Αννα Ντουντουνάκη, μέχρι σήμερα, όταν αντικρίζουμε τη χρυσοφόρα (με κριτήριο τις αλλεπάλληλες επιτυχίες) πλεύση της στο νερό, οι ιδιότητές της μας υποβάλλουν! Στην όψη της προσπάθειάς της τόσο στα 50 μ. όσο και στα 100 μ. πεταλούδα, προ ημερών, καθ’ οδόν για τα δύο μετάλλια (χρυσό, χάλκινο αντίστοιχα) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας της Ρουμανίας, σκεπτόμενοι τις σπουδές της στο πιάνο, παράλληλα, λοιπόν, η μνήμη μας γεννούσε… Την ενδοσκόπηση αλλά και την έκρηξη του αγαπημένου μας «allegro», τρίτο μέρος της συμφωνίας για πιάνο αρ. 27 του Μότσαρτ…

Επιχειρήσαμε να της το πούμε στο τέλος της συζήτησης… Οταν τη ρωτήσαμε «με ποιο έργο για πιάνο υπογράφεις τις επιτυχίες σου;» μας προσγείωσε(;): «Γνωρίζω πιάνο αλλά δεν παίζω, χρόνια τώρα…».

Μικρό το κακό! Κι αυτό επειδή είτε το αντιλαμβάνεται είτε όχι η ίδια, η αγωνιστική συγκρότησή της όταν κολυμπά και η πνευματική όταν συζητά εμπεριέχουν, εκπέμπουν μουσική! Το διαπιστώσαμε και πάλι όταν με έμφαση μίλησε μόνο για τον συνολικό απολογισμό της ελληνικής αποστολής. Για τον εαυτό της; Λόγια-παρότρυνση για βελτίωση:

«Η τωρινή διοργάνωση σε 25άρα πισίνα είχε μεγάλη διαφορά από προηγούμενες… Ο συνολικός απολογισμός της ελληνικής αποστολής, τα πέντε μετάλλια, έχουν αιτία τους την αμοιβαιότητα μεταξύ κολυμβητών και όσων από άλλες θέσεις στηρίζουν την προσπάθειά μας. Εγώ, παλιότερα, προτιμούσα την 50άρα πισίνα, τώρα η 25άρα, ναι μεν ως πιο μικρή δεν σηκώνει λάθη, αλλά έφερε περισσότερες διακρίσεις. Καταλήγω, λοιπόν, στο συμπέρασμα που πλάθει τη στάση μου απέναντι στις αγωνιστικές προκλήσεις: Δεν προτιμώ τη μια ή την άλλη πισίνα, οφείλω να είμαι ευπροσάρμοστη. Το κατάφερα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Αν είσαι καλός, μειώνεται η δυσκολία και στην 25άρα, εκεί χρειάζονται καλά σπρωξίματα στον τοίχο, καλό υποβρύχιο…».

• Ιδού η αλληγορία: Τοίχος-εμπόδιο, υποβρύχιο, πλεύση κάτω από το νερό, δεδομένα συνώνυμα κινδύνου-απειλής. Καθορίζεται έτσι και η καθημερινότητα, υπό τους ήχους πολέμων, υγειονομικής απειλής, κοινωνικής βίας και όχι μόνο…

«Αλήθεια, πολλούς… τοίχους έχουμε μπροστά μας! Αλλά… Αλλά δεν μένουμε εκεί! Αποφεύγουμε τους τοίχους-εμπόδια! Δεδομένη η δυσκολία αλλά μπορούμε… Ανεπηρέαστη να συνεχίζω είναι και η δική μου συνεχής προσπάθεια».

• Πώς επιτυγχάνεται;

«Με προσαρμογή στις δυσκολίες του αγώνα και προσήλωση στον στόχο. Αυτά είναι αποτελέσματα δουλειάς, το έμφυτο ταλέντο είναι προϋπόθεση, ναι, όλα ξεκινούν από το μυαλό αλλά η ετοιμότητά μας, η διαχείριση, χρειάζονται συνεχή προσπάθεια, δουλειά. Μου δώσατε αλληγορικό ερέθισμα-σύγκριση αθλητικής προσπάθειας-καθημερινότητας, απαντώ για την καθημερινότητα όπως θα απαντούσα μόνο για το κολύμπι. Ναι, τα ποσά είναι ανάλογα…».

• Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα-επανεμφάνιση…

«Ναι, εμφανίστηκα μετά από δύο χρόνια σε διεθνή διοργάνωση, για την επάνοδο άλλαξα πολλά στην προπόνηση, έβαζα μικρούς στόχους και προετοιμαζόμουν. Με προσπάθεια να βρίσκω τρόπους αποφόρτισης, να μη στέκομαι, μπροστά σε εμπόδια αλλά να συνεχίζω…».

• Τακτικές, όσες συνιστούν και ασκήσεις ετοιμότητας ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων στο Παρίσι.

«Στο Παρίσι θα κολυμπήσουμε μόνο σε 50άρα πισίνα, άρα χρειάζεται προσαρμογή. Στα 100 μέτρα πεταλούδα της 25άρας πέτυχα πανελλήνιο, τώρα η 50άρα πισίνα θέλει πολλή προπόνηση, θέλει αντοχή! Αρα, όπως είπα πριν, προσήλωση στην προπόνηση. Σκληρή προπόνηση ώς το Παρίσι…».

• Υπάρχουν επιχειρήματα για προσωπική διάκριση!

«Αυτό που μπορώ να πω είναι πως τόσο εγώ όσο και ο προπονητής μου θέλουμε το καλύτερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εχω πίστη-κίνητρο: Πως η δουλειά αποδίδει».

• Μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες λειτουργούν και σαν… ξέφωτα της δύσκολης καθημερινότητας. Συμφωνείτε;

«Δεν είναι μακριά το 2021, όταν δεν βγαίναμε από το σπίτι μας… Δεν χαίρομαι για την εποχή μας! Πόλεμοι; Κυριολεκτικά και μεταφορικά πάντα υπάρχουν! Ας προσπαθούμε λοιπόν να μην επηρεαζόμαστε, ναι, αναγνωρίζω πως μια διεθνής αθλητική επιτυχία λειτουργεί ενθαρρυντικά… Δύσκολη η εποχή αλλά ας προσπαθούμε στην Ελλάδα να πηγαίνουμε μπροστά. Υπάρχουν τρόποι σε όλα τα επίπεδα, αρκεί, επιστρέφω σε ό,τι είπα πριν, να δουλεύουμε πολύ, με προσήλωση στον προσωπικό ή κοινωνικό στόχο!».

• Αν και η εποχή αποθαρρύνει…

«Αυτό ας γίνει κίνητρο… Ωστε κάθε ένας από εμάς να είναι δημιουργικός με την απόδοση και τη στάση ζωής του. Τρόποι; Υπάρχουν! Απαιτείται η σωστή αναζήτησή τους».