Πόσο ρεαλιστικός είναι ο στόχος του Νετανιάχου για εκρίζωση της Χαμάς από τη Γάζα;
Είναι δυνατόν να έχει συμφωνηθεί μεταξύ Ισραήλ, ΗΠΑ και Χαμάς η ταυτόχρονη εκεχειρία ολίγων ημερών με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενός αριθμού ομήρων ως μεμονωμένα μέτρα ανθρωπιστικού χαρακτήρα χωρίς οι τρεις πλευρές να έχουν συμφωνήσει κατ’ αρχήν για τα επόμενα βήματα;
Είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ επείγονται να πετύχουν την κατάπαυση του πυρός την οποία θα αξιοποιήσουν στο μέγιστο δυνατόν για πάγωμα της σύγκρουσης πριν ο πόλεμος φθοράς με τη Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο και ο αναβρασμός στη Δυτική Οχθη οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη διάχυση της σύγκρουσης.
Η εικόνα στην Ντόχα του Κατάρ όπου βρίσκεται η πολιτική ηγεσία της Χαμάς και η πρόσφατη επί τόπου μετάβαση των επικεφαλής της CIA και της Μοσάντ φωτίζουν το στίγμα της πυρετώδους διαπραγμάτευσης, που δεν είναι παρά μια διμερής διαπραγμάτευση με βαρύνοντα μεσολαβητικό ρόλο των ΗΠΑ.
Εύλογα τίθεται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν την ώρα που οι ισραηλινές δυνάμεις καταδιώκουν στα υπόγεια νοσοκομείων και στα δαιδαλώδη τούνελ της Γάζας ηγετικά στελέχη της Χαμάς, την ίδια στιγμή άλλα ηγετικά στελέχη να συνομιλούν στο Κατάρ με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Την άνοιξη του 1968 άρχισαν στο Παρίσι συνομιλίες ΗΠΑ-Βόρειου Βιετνάμ για τον τερματισμό του πολέμου την ίδια στιγμή που οι Βιετκόνγκ είχαν φτάσει στα περίχωρα της Σαϊγκόν.
Οι συνομιλίες ολοκληρώθηκαν στις αρχές του… 1973.
Τι συμπέρασμα προκύπτει αθροιστικά από τα παραπάνω;
-Πρώτον, η απελευθέρωση ομήρων και η ολιγοήμερη εκεχειρία, αν υλοποιηθούν χωρίς απρόοπτα, είναι βήμα χωρίς επιστροφή.
-Δεύτερον, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, οι «τρομοκράτες» της Χαμάς μετέχουν στη διαπραγμάτευση.
Να θυμίσουμε ότι όταν συνήλθε στη Μαδρίτη το 1991 η Διάσκεψη για το Μεσανατολικό, η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης δεν προσκλήθηκε, καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ την είχαν χαρακτηρίσει τρομοκρατική οργάνωση και έτσι, οι εκπρόσωποί της εντάχθηκαν στην αντιπροσωπεία της Ιορδανίας.
Κλειδί στις παραπάνω εξελίξεις είναι η διαπίστωση ότι ο Νετανιάχου δεν αντέχει να διακινδυνεύσει τη ζωή των ομήρων, καθώς οι κινητοποιήσεις των συγγενών κάθε μέρα που περνά αποκτούν ολοένα και πιο έντονο αντιπολιτευτικό χαρακτήρα.
