Περιφερειάρχες και δήμαρχοι των ηττημένων;

Αποτελεί ο νεοεκλεγείς περιφερειάρχης Θεσσαλίας περιφερειάρχη των ηττημένων; Μήπως ισχύει κάτι ανάλογο για τον δήμαρχο Αθηναίων, τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης ή πολλούς άλλους οι οποίοι ήταν δεύτεροι στον α’ γύρο των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών, αλλά τελικά τερμάτισαν πρώτοι στον β’ γύρο;

Οι πρόσφατες εθνικές εκλογές τον περασμένο Μάιο πραγματοποιήθηκαν με σύστημα απλής αναλογικής και κατά την προεκλογική περίοδο βομβαρδιστήκαμε από το επιχείρημα ότι η απλή αναλογική αυξάνει το ενδεχόμενο της αδυναμίας συγκρότησης βιώσιμου κυβερνητικού σχήματος με συμπαγή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οδηγώντας σε πολιτική αστάθεια. Τονιζόταν ότι αυτό θα πρέπει να αποφεύγεται σε κάθε περίπτωση, πόσο μάλλον στη χώρα μας, η οποία, μικρή και αδύναμη, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο που παράγει συνεχώς αστάθεια και συγκρούσεις.

Αυτό που δεν ομολογούν οι κατήγοροι της απλής αναλογικής είναι ότι το επιχείρημά τους είναι σαθρό, καθώς είναι στο χέρι των πολιτικών δυνάμεων, αν όχι όλων, τουλάχιστον των περισσότερων, να συνεννοηθούν και να ομονοήσουν παρά τις διαφορές τους σε ένα κοινό πρόγραμμα, εγγυώμενες την πολιτική σταθερότητα.

Γι’ αυτό και οι πολέμιοι της απλής αναλογικής επιστράτευσαν ένα επιπλέον επιχείρημα το οποίο τάχα αντλείται από τη σφαίρα της πολιτικής ηθικής: Ποια πολιτικά ηθική νομιμοποίηση μπορεί να διαθέτει ένα κυβερνητικό σχήμα που συγκροτείται από το δεύτερο, το τρίτο ή και το τέταρτο πολιτικό κόμμα, δηλαδή από τους «ηττημένους» των εκλογών; Πώς νομιμοποιείται πολιτικά και ηθικά η συγκρότηση μιας «κυβέρνησης ηττημένων», η οποία δεν θα συμπεριλαμβάνει το πρώτο σε δύναμη κόμμα, παρακάμπτοντάς το; Τα μύρια όσα ακούστηκαν περί «πολιτικής τερατογενέσεως», είναι δε πολύ πρόσφατα για να επαναληφθούν εδώ.

Ασφαλώς, για να προταθεί ένα τέτοιο επιχείρημα εναντίον της απλής αναλογικής πρέπει να αποσιωπηθεί μια «μικρή» λεπτομέρεια, η οποία όμως αποτελεί συνταγματική πρόβλεψη. Το περί «τερατογενέσεως» επιχείρημα παραβλέπει το γεγονός ότι το Σύνταγμα της χώρας προβλέπει ρητά τη διερεύνηση δυνατότητας σχηματισμού κυβέρνησης και από το δεύτερο και από το τρίτο κόμμα αν χρειαστεί, παρέχοντας σε καθένα από αυτά τα δύο κόμματα ξεχωριστά και διαδοχικά εντολή για την επί τριήμερο αναζήτηση πιθανών συγκλίσεων.

Ανάλογα παραδείγματα συγκλίσεων μεταξύ των «ηττημένων» προέκυψαν και στον β’ γύρο των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών, όπου τελικά εκλέχθηκαν πολλοί οι οποίοι είχαν έρθει δεύτεροι κατά τον α’ γύρο. Πώς και δεν μιλά κανείς για περιφερειάρχες και δημάρχους των «ηττημένων»; Μήπως επειδή είναι ολοφάνερο ποιοι ηττήθηκαν στη συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία;

Είναι η αλαζονεία και ο νεποτισμός που ηττήθηκαν κατά κράτος, παρά το παρακράτος, τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία. Αυτές οι πολιτικές συμπεριφορές ηττήθηκαν και οδήγησαν τους φορείς τους σε πολιτικό οστρακισμό.

* (Ph.D)2, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης