Ο δεύτερος γύρος των τοπικών εκλογών ήταν ένα Βατερλό για τη Ν.Δ., μια τεράστια πολιτική ήττα. Η ήττα Μπακογιάννη στην Αθήνα και των άλλων εκλεκτών του Μητσοτάκη ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στην κυβέρνηση της Ν.Δ. και τους διαχειριστές της πολυκρίσης του συστήματος από το χέρι της μεγάλης πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Είναι ο κόσμος που ακόμη και τις μέρες των εκλογών βγήκε σε απεργία για να σώσει τα νοσοκομεία αλλά και διαδήλωσε στον δρόμο για το δίκιο της Παλαιστίνης.
Η καλπονοθευτική νομοθεσία του Βορίδη δεν στάθηκε ικανή να σώσει τον γόνο της οικογένειας Μητσοτάκη που ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο με «πρωτοφανή» ανατροπή της μεγαλύτερης ψαλίδας του πρώτου γύρου.
Η οργή απέναντι στην κυβέρνηση των καταστροφών, των πνιγμών προσφύγων, της ακρίβειας, της εμπλοκής στους πολέμους από την Ουκρανία μέχρι τη Μ. Ανατολή τσάκισε τους σχεδιασμούς της Ν.Δ. και ανέδειξε ότι υπάρχει πραγματική αντιπολίτευση, το ίδιο το πεζοδρόμιο, όταν ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν στήριζαν τους αγώνες για την ανατροπή της.
Διαψεύστηκαν οι Κασσάνδρες που ήθελαν τη δυσαρέσκεια να την καρπώνεται η Ακροδεξιά και ο Κασιδιάρης. Το αντιφασιστικό κίνημα άλλωστε στα 10 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα έδειξε ποιος έχει τη δύναμη όταν η Ν.Δ. με τον ρατσισμό άνοιγε την πόρτα στους κεφαλοκυνηγούς του Εβρου και άφηνε τον Κασιδιάρη να συμμετέχει στις εκλογές του δήμου της Αθήνας. Η δυσαρέσκεια πηγαίνει προς τα αριστερά, αυτό καταγράφει και η άνοδος του ΚΚΕ, αυτό καταγράφει και η άνοδος της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς πανελλαδικά. Ο «χάρτης δεν βάφτηκε μπλε», η «Αριστερά δεν τελείωσε», όπως κραύγαζαν οι Γεωργιάδηδες και τα παπαγαλάκια της Ν.Δ. στα ΜΜΕ, αλλά αντίθετα άρχισαν να βλέπουν εφιάλτες και να παραληρούν κατά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ…
Ούτε όμως και το ΠΑΣΟΚ κατέγραψε άνοδο. Η εκλογή του Χάρη Δούκα στην Αθήνα έρχεται να επιβεβαιώσει πόσο ισχυρό είναι το αντιδεξιό ρεύμα οργής για τα εγκλήματα της κυβέρνησης, πόσο ρόλο έπαιξαν οι αγώνες ενάντια στα επιχειρηματικά συμφέροντα, με τον «Μεγάλο Περίπατο» να συμβολίζει όλη τη σαπίλα του συστήματος.
Τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου φέρνουν στο προσκήνιο την πολιτική κρίση μιας κυβέρνησης που έχει να διαχειριστεί χειρότερες κρίσεις, ετοιμάζοντας νέες αντεργατικές επιθέσεις με περικοπές, ενώ στη Μ. Ανατολή ο Μητσοτάκης στέλνει φρεγάτες στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ την ώρα που οι σφαγείς των Παλαιστινίων απειλούν να τινάξουν όλη την περιοχή στον αέρα. Στα σύνορα, ο ρατσισμός ενάντια στα νέα κύματα προσφύγων κορυφώνεται από μια κυβέρνηση που κουβαλάει στον λαιμό της το έγκλημα στην Πύλο.
Η αντίσταση σε αυτές τις επιθέσεις παίρνει νέα ορμή μετά την κυβερνητική ήττα στις κάλπες του δεύτερου γύρου και ανοίγει νέες προκλήσεις για την Αριστερά. Ποιος θα στηρίξει τους αγώνες που έχουμε μπροστά μας; Οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζουν τη δεξιά πορεία που συρρίκνωσε τα κόμματά τους. Κασσελάκης και Ανδρουλάκης επικαλούνται διαγκωνιζόμενοι τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην πράξη κινούνται πιο δεξιά και από τον Σημίτη. Τους απασχολούν από τώρα οι κάλπες των ευρωεκλογών και όχι οι απεργίες και οι αγώνες μας.
Αυτό το κενό δεν καλύπτεται από τις εκλογικές επιτυχίες της «Λαϊκής Συσπείρωσης», καθώς η ηγεσία του ΚΚΕ επιμένει στη γραμμή των «αρνητικών συσχετισμών» και βάζει φρένο στη δυναμική της λαϊκής αγανάκτησης. Ευτυχώς, χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες δεν εφάρμοσαν τη γραμμή για «άκυρο ή λευκό» στον δεύτερο γύρο, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η αριστερή πολιτικοποίηση έχει δυναμική πέρα από τα όρια της ηγεσίας του ΚΚΕ.
Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα χαιρετίζει τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έδωσαν τη δική τους συμβολή στην ήττα της Νέας Δημοκρατίας στον δεύτερο γύρο. Οι χιλιάδες ψηφοφόροι της «Ανατρεπτικής Συμμαχίας για την Αθήνα» βοήθησαν στην ήττα του Μπακογιάννη και αυτό δεν μπορεί να το σβήσει κανένας. Μαζί δώσαμε και αυτή τη μάχη και έτσι θα συνεχίσουμε. Μπαίνουμε μπροστά στους αγώνες για την ανατροπή της μισητής κυβέρνησης, παλεύουμε ενωτικά με όλο τον κόσμο που αντιστέκεται και δείχνουμε στην πράξη την προοπτική να γίνει η ανατροπή αντικαπιταλιστική.
Εχουμε άμεσα βήματα μπροστά μας σε αυτή την κατεύθυνση. Στηρίζουμε την παλαιστινιακή αντίσταση και με τα συλλαλητήρια στους δρόμους και με γύρο εκδηλώσεων για το δίκιο του αγώνα για λευτεριά στην Παλαιστίνη. Ριχνόμαστε στη μάχη για απεργιακή κλιμάκωση για να σώσουμε Υγεία, Παιδεία, μισθούς και συντάξεις από τα νύχια των Χατζηδάκηδων και των Γεωργιάδηδων. Και οργανώνουμε παντού εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, όπως στην Αθήνα, στη Νομική στις 5 Νοέμβρη, γιατί ο μόνος δρόμος εξακολουθεί να είναι ο δρόμος του Νοέμβρη, ο επαναστατικός.
*ΣΕΚ, συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας
