ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Μαρία Αποστόλου*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αλλη μια μέρα που ξυπνήσαμε, φτιάξαμε τον πρωινό μας καφέ, πιάσαμε το κινητό μας τηλέφωνο και πέσαμε πάνω σε μια είδηση για ακόμη μία γυναικοκτονία. Αυτή τη φορά το θύμα ήταν στη Θεσσαλονίκη και έπεσε νεκρή από τον εν διαστάσει σύζυγό της. Ο λόγος; Αδυνατούσε να συνειδητοποιήσει ότι είχαν τελειώσει μεταξύ τους, ότι ήθελε να ζήσει τη ζωή της.

Από τα χρόνια της καραντίνας και εφεξής έχουμε χάσει πια το μέτρημα των εγκλημάτων έμφυλης βίας, των δολοφονιών των γυναικών από τα χέρια των συζύγων τους, των συντρόφων τους κ.λπ. κ.λπ. Από τα χέρια ανδρών που δεν συνειδητοποιούν ότι οι γυναίκες τους έχουν το βασικό δικαίωμα να καθορίζουν οι ίδιες και τη ζωή τους και το σώμα τους και πως δεν είναι δικά τους αντικείμενα προς χρήση.

Από την Καρολάιν στα Γλυκά Νερά, της οποίας τη ζωή αφαίρεσε με τον πιο βάναυσο τρόπο ο Μπάμπης και ο οποίος έπαιζε θέατρο επί έναν ολόκληρο μήνα συγκεντρώνοντας τους προβολείς επάνω του, μέχρι τη Γαρυφαλλιά στη Φολέγανδρο, η οποία δολοφονήθηκε επειδή «χάλασε η φάση», τη Γεωργία και ων ουκ έστι αριθμός γυναικών, ένα ερώτημα πλανάται;

Πώς θα μπορέσουμε εμείς οι γυναίκες να αισθανόμαστε ασφαλείς, όταν η ζωή μας εν έτει 2023 απειλείται ανά πάσα στιγμή; Πώς θα μπορέσει η πολιτεία και τα όργανά της να μας προστατεύσει από τον κάθε επίδοξο γυναικοκτόνο; Πώς μπορούμε να ξεφύγουμε από τον χειριστικό σύντροφό μας, χωρίς να φοβόμαστε ότι την επόμενη στιγμή θα βρεθούμε νεκρές επειδή «χάλασε η φάση»;

Ολα αυτά τα ερωτήματα θα είχαν βρει απάντηση με τον πολύ απλό τρόπο, αν είχε κατοχυρωθεί νομικά ο όρος γυναικοκτονία. Σε μια οργανωμένη και προοδευτική κοινωνία αυτό θα είχε συμβεί χθες. Στην Ελλάδα όμως του 2023 αυτό είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Η Ελλάδα της συντηρητικής κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, η Ελλάδα των ακροδεξιών υπουργών, η Ελλάδα της ανόδου της Ακροδεξιάς, η Ελλάδα των χριστιανοταλιμπάν, η Ελλάδα των ΜΜΕ-πλυντηρίων έχει άλλες προτεραιότητες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δημιουργία του υπουργείου της Οικογένειας, ενός υπουργείου του οποίου ο ρόλος είναι να κλείνει το μάτι στον ακροδεξιό ψηφοφόρο της κυβέρνησης. Στον ακροδεξιό ψηφοφόρο που αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως ένα αντικείμενο αναπαραγωγής και της οποίας ο ρόλος περιορίζεται μόνο στις οικιακές εργασίες και στη φροντίδα του σπιτιού της. Στον ακροδεξιό ψηφοφόρο που η ιδέα και μόνο πως η γυναίκα είναι μια αυτόνομη προσωπικότητα με τα δικά της θέλω φέρνει αηδία και σιχασιά. Στον ακροδεξιό ψηφοφόρο που δεν αντιλαμβάνεται το δικαίωμα του ανθρώπου στην αυτοδιάθεση του σώματός του. Στον ακροδεξιό ψηφοφόρο που κωφεύει στην ανάγκη σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των παιδιών από το Δημοτικό ακόμη.

Ας μην ξεχνάμε πως η συγκεκριμένη κυβέρνηση φέρει την ευθύνη για τον επαίσχυντο νόμο περί της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας των παιδιών, ο οποίος αποτελεί ακόμη μια γροθιά στα κατοχυρωμένα με αγώνες δικαιώματα των γυναικών.

Αναρωτιέμαι αν η επιτροπή ισότητας των φύλων του κυβερνώντος κόμματος και η βουλεύτρια Επικρατείας και δημιουργός των «Υπέροχων γυναικών» πιέζουν για την κατοχύρωση της γυναικοκτονίας ως νομικού όρου ή αν τις καταπίνουν τα διάφορα lobby του κόμματος;

Εν κατακλείδι, ζητάμε το αυτονόητο από την εις διπλούν εκλεγμένη κυβέρνηση: να κατοχυρωθεί νομικά ο όρος γυναικοκτονία και να πάψει η ίδια να στρουθοκαμηλίζει. Ειδεμή ο μακρύς κατάλογος των θυμάτων έμφυλης βίας όλο και θα μεγαλώνει και τα ΜΜΕ θα ξεπλένουν τους θύτες (προσφιλής τακτική τους άλλωστε: να μην ξεχνάμε τον Μπάμπη, τον πιλότο, τον καλής οικογενείας, τον χριστιανό κ.λπ.).

*Εκπαιδευτικός, φιλόλογος ΠΕ.02