Ας πούμε ότι βρίσκεστε σε ένα μέρος γεμάτο κόσμο και σας έχει ανατεθεί να εκτελέσετε χρέη dj. Είναι σίγουρο ότι κάποιες επιλογές θα πιάσουν τόπο κι άλλες θα φέρουν περίεργα βλέμματα. Υπάρχουν όμως και αυτές ή καλύτερα αυτά τα κομμάτια τα οποία μέσα σ’ ένα διχασμένο κοινό μπορούν να αποτελέσουν έναν κοινό μουσικό παρoνομαστή. Δοκιμάστε, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε μια τέτοια συνθήκη να βάλετε το «enola gay» να παίζει.
Με αυτό τον πρόλογο υποδέχτηκα πριν από λίγο καιρό τον Andy McCluskey, τραγουδιστή και μπασίστα των Orchestral Manoeuvres in the Dark, σε ένα ψηφιακό δωμάτιο, μέσα στο οποίο κάναμε μια γεμάτη συζήτηση, που μας έκανε γρήγορα να ξεχάσουμε ότι επικοινωνούμε μέσα από την κάμερα. Αφού μου έδειξε ένα μικρό πλάνο από τον προσωπικό του χώρο, τον ρώτησα για την επίδραση που έχει η μουσική στη ζωή του.
«Η μουσική έχει μια τεράστια δύναμη. Είμαστε ξεχωριστά πλάσματα που μπορούμε να επικοινωνούμε με διάφορους τρόπους, ωστόσο υπάρχουν τρόποι επικοινωνίας στους οποίους δεν υπάρχουν λόγια και εκεί είναι που βρίσκεται η τέχνη. Πράγματα που μπορείς να νιώσεις μέσα από τη μουσική, τον ρυθμό, τη μελωδία, τα οποία γίνονται συναισθήματα που χτυπούν κατευθείαν στο υποσυνείδητο. Θυμάμαι από μικρό παιδί να ακούω μουσική, η μητέρα μου είχε εκατοντάδες βινύλια από Beatles, τα οποία και έλιωνα. Οταν ξεκινούσαμε να παίζουμε μουσική, δεν είχαμε καριέρες στο μυαλό μας. Ηταν το χόμπι μας, παίζαμε λίγο περίεργη μουσική που δεν άρεσε ούτε στους φίλους μας», αναφέρει γελώντας.
Μέσα στα κομμάτια που έχει γράψει ο Andy McCluskey, μίλησε για άγχη και φόβους του, στα οποία αρκετός κόσμος «άκουσε» τον εαυτό του, δημιουργώντας μέσα σε αυτά ένα ιδιότυπο μουσικό safe place.
«Υπάρχουν 8 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη. Ακόμα κι αν περιτριγυριζόμαστε από πολύ κόσμο, πολλές φορές νιώθουμε μόνοι μας. Νιώθω ευλογημένος όταν έρχεται κόσμος και μου λέει ότι “άκουγα τη μουσική σου όταν έχασα τον πατέρα μου” ή “όταν χώρισα με τον άνθρωπό μου”. “Κανείς δεν με καταλάβαινε και, όταν άκουσα το τραγούδι, ένιωσα ότι με καταλαβαίνεις. Σα να μιλάς στην ψυχή μου, στην καρδιά μου”. Οταν κάποιος σου λέει αυτά τα λόγια, είναι μια πραγματική στιγμή ευτυχίας. Η μουσική είναι μια ηχητική συζήτηση με τον εαυτό σου, στην οποία ταυτίζονται άνθρωποι και δημιουργείται μια μαγική σύμπνοια, στην οποία αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι μόνος».
Με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, έρχεται σχεδόν μόνο του στην κουβέντα το «enola gay», με τον Andy να μοιράζεται τις σκέψεις του γύρω από την επιρροή που έχει η μουσική στην κοινωνία.
«Αν πας σε έναν πόλεμο και απλά τραγουδάς, κάποιος θα σε σκοτώσει, δεν θα αλλάξει κάτι η μουσική! Οταν ήμασταν παιδιά και ξεκινήσαμε να γράφουμε τραγούδια, δεν ήθελα να γράφω κλισέ στίχους. Ηταν σημαντικό να τραγουδάμε για πράγματα που έχουν κάτι να πουν. Οχι μόνο για αγάπη. Να μιλήσουμε για τον πόλεμο και για άλλα σοβαρά θέματα. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Το κομμάτι “enola gay” είναι ένα τραγούδι για την ατομική βόμβα, αλλά έχει χαρούμενο ήχο. Στην Αγγλία έχουμε την έκφραση “σα να ζαχαρώνεις το χάπι”. Λέμε κάποια σκοτεινά πράγματα, τα οποία η μουσική τα φωτίζει με χαρούμενα χρώματα», μου εξηγεί.
Οι OMD επιστρέφουν στην Αθήνα την Τετάρτη 21 Ιουνίου, στο Release Festival. Τρεις μέρες μετά, ο Andy McCluskey θα γιορτάσει τα γενέθλιά του, κλείνοντας τα 64 χρόνια.
«Θα μείνω στην Αθήνα για τα γενέθλιά μου και θα πάμε σε κάποιο ταβερνάκι, για να περάσουμε καλά. Αυτόν τον Οκτώβρη, οι OMD κλείνουν τα 45, είναι απίστευτο. 45 χρόνια γεμάτα εκπληκτικά “ατυχήματα”. Είναι ένα περίεργο ταξίδι να βλέπεις τον εαυτό σου να αλλάζει. Εχουμε κάνει ανόητα πράγματα που εύχομαι να μην είχαμε κάνει. Κυρίως, όμως, είμαι χαρούμενος με αυτή την πορεία. Κάνε αυτό που θέλεις, πες αυτό που θέλεις και μην αντιγράφεις κάποια άλλη εκδοχή του εαυτού σου που δεν είναι αυθεντική. Είμαι περήφανος γιατί κάναμε αυτό που θέλαμε, ανεξάρτητα με το αν πουλήσαμε πολλούς δίσκους. Αν δεν υπήρχε ο κορονοϊός, δεν θα υπήρχε νέο άλμπουμ των OMD. Εκατσα στο σπίτι μου, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα και λέω, ωραία, ας γράψουμε μουσική. Ηταν μάλλον το τελευταίο. Δεν νομίζω ότι μπορώ να σκάψω πια μέσα μου. Θέλω απλώς να κάτσω σε μια ταβέρνα στην Αθήνα να χαλαρώσω, δεν θέλω να κάτσω άλλο σε αυτό το σπίτι», αναφέρει και συμπληρώνει τους λόγους για τους οποίους ευχαριστεί το ιστορικό synth pop σχήμα, το οποίο, από την ενήλικη ζωή του και μετά, μεγαλώνει μαζί του.
«OMD, σας ευχαριστώ που με αφήσατε να ζήσω μικρές ολιγόλεπτες στιγμές στις ζωές των άλλων. Αγαπώ τη ζωή μου, έχω το σπίτι μου, ταξίδεψα πολύ. Το πράγμα, όμως, που αγαπώ περισσότερο είναι όταν μου λένε “Andy, σε ευχαριστώ επειδή, όταν πέθανε ο πατέρας μου, βάλαμε αυτό το τραγούδι στην κηδεία του και νιώσαμε όλοι μαζί κάπως καλύτερα”, ή κάποιος άλλος μου είχε πει ότι “ακούγαμε αυτό το τραγούδι στο αμάξι με την κόρη μου λίγα λεπτά μετά αφότου της ανακοινώσαμε ότι χωρίζουμε με τη μητέρα της”. Αυτό είναι για μένα το πιο σπουδαίο πράγμα, αυτές οι στιγμές. Για αυτούς τους λόγους ευχαριστώ τους OMD».
? Πληροφορίες: Τετάρτη 21 Ιουνίου, Πλατεία Νερού / Röyksopp, M83, Orchestral Manoeuvres in the Dark
Εισιτήρια: Τηλεφωνικά στο 11876, Online στα releaseathens.gr / viva.gr. Φυσικά σημεία: Καταστήματα Nova, Public, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot Τεχνόπολης. Ολες οι πληροφορίες στα releaseathens.gr / snfnostos.org
