Ιστορίες αγνοουμένων από το Πακιστάν και τη Συρία, στη σκιά της τραγωδίας

Την ώρα που οι έρευνες για εντοπισμό αγνοουμένων οδεύουν προς την ολοκλήρωσή τους, έρχονται στο φως της δημοσιότητας τραγικές λεπτομέρειες από τις χώρες καταγωγής των ναυαγών.

Σύμφωνα με τον Guardian, οι πακιστανικές αρχές υπολογίζουν ότι υπήρχαν περίπου 300 Πακιστανοί πάνω στο αλιευτικό, ενώ και από την ασιατική χώρα έρχονται μαρτυρίες για γυναίκες και παιδιά κλειδωμένα στο αμπάρι.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι άνθρωποι πακιστανικής καταγωγής αναγκάστηκαν να μείνουν κλειδωμένοι στο αμπάρι του πλοίου, ενώ οι γυναίκες και τα παιδιά βρέθηκαν επίσης εκεί με τον ισχυρισμό ότι έπρεπε να προστατευθούν από τους άνδρες που βρίσκονταν στο κατάστρωμα.

Εκτιμάται ότι στο πλοίο-νεκροταφείο επέβαιναν τουλάχιστον 298 Πακιστανοί, ενώ ο αριθμός μπορεί να ανέρχεται ως και τους 400. Από τους νεκρούς, μέχρι στιγμής, μόνο οι 12 έχουν ταυτοποιηθεί ως πακιστανικής καταγωγής.

Οι συνθήκες, άλλωστε, πάνω στο αλιευτικό ήταν τόσο εφιαλτικές που ακόμη και πριν από τη βύθισή τους είχαν διαπιστωθεί έξι θάνατοι.

Το Γαλλικό Πρακτορείο, από την πλευρά του, φιλοξενεί ρεπορτάζ που αναφέρει ότι στο πλοίο βρίσκονταν τουλάχιστον 125 Σύροι, ενώ καταγράφει την ιστορία των γονιών τεσσάρων νεαρών που παραμένουν αγνοούμενοι.

Ο Ιάντι από την Γιασέμ δηλώνει ότι ο 19χρονος γιος τους Αλί παραμένει αγνοούμενος. «Δεν έχω κανένα νέο από το παιδί μου, δεν του έχω μιλήσει, δεν έχω ακούσει τη φωνή του. Η μητέρα του δεν έχει σταματήσει να κλαίει εδώ και τρεις ημέρες» δηλώνει ο 47χρονος και προσθέτει ότι έχει δύο ελληνικές αναφορές που η μία καταγράφει τον γιο του στους επιζώντες και η άλλη στους νεκρούς.

Σημειώνει ότι ένας συγγενής του στη Γερμανία έχει ταξιδέψει στην Ελλάδα προκειμένου να εντοπίσει το αγόρι, αλλά είναι «σα να ψάχνουμε βελόνα στα άχυρα» 

Ανάμεσα στους αγνοούμενους είναι κι ένα 15χρονο τυφλό αγόρι και η 28χρονη αδελφή του από την επαρχία Νταρά, σύμφωνα με τον θείο τους που τους αναζητά.

Παράλληλα, ο Μοχάμεντ Μοχάμεντ από το Κομπάνι δηλώνει στο AFP ότι αναζητά τον 15 ετών γιο του Ντιγιάρ.

«Κάθε μέρα οι ελπίδες λιγοστεύουν» σημειώνει και προσθέτει ότι ο αδερφός του είναι ήδη στην Ελλάδα προκειμένου να τον εντοπίσει. «Οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν από τον θάνατο, αλλά τελικά βρίσκουν τον θάνατο» σχολιάζει.