Γνωρίζουμε ήδη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ζουν μια βαθιά διαίρεση που αντικατοπτρίζεται σε όσα βλέπαμε όλοι από τις οθόνες μας την περίοδο των πρόσφατων εκλογών, τις οποίες έχασε και αμφισβήτησε έμπρακτα ο Ντόναλντ Τραμπ.
Τώρα η διαίρεση αυτή κατακτά νέα επίπεδα αντιπαράθεσης. Ο Ρον ΝτεΣάντις, ο κυβερνήτης της Φλόριντα, ψηφίζει νόμους σωρηδόν που δίνουν τη δυνατότητα και ωθούν σχολεία να αφαιρούν βιβλία από τις σχολικές βιβλιοθήκες, τα οποία έχουν γίνει στόχος από τους πιο συντηρητικούς κύκλους είτε γιατί μιλούν για θέματα ρατσισμού είτε γιατί αναδεικνύουν ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.
Ο ΝτεΣάντις έχει κοπιάρει τον Τραμπ, είναι όμως πιο μεθοδικός και λιγότερο απρόβλεπτος από το πρότυπό του και αναμένεται να διεκδικήσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Χωρίς λοιπόν κανέναν ενδοιασμό, αξιώνει επί της ουσίας τη λογοκρισία βιβλίων και οι νόμοι που ψηφίζει, σε αυτήν την τρίτη σε πληθυσμό Πολιτεία της χώρας, έχουν γίνει πρότυπο ψήφισης αντίστοιχων νόμων σε άλλες περίπου δεκαπέντε μεσοδυτικές και νότιες Πολιτείες.
Το πράγμα πήρε τέτοια έκταση που ο μεγαλύτερος εκδοτικός οίκος των ΗΠΑ, ο Penguin Random House, μαζί με το αμερικανικό παράρτημα της οργάνωσης συγγραφέων Pen-International, που υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης, κατέθεσαν αγωγή κατά του σχολικού συμβουλίου της Κομητείας Escambia, που βρίσκεται στη βορειοδυτική Φλόριντα, κοντά στην Αλαμπάμα, ζητώντας την επιστροφή των βιβλίων στα ράφια των σχολικών βιβλιοθηκών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στη μαύρη λίστα μπήκαν από παιδικά βιβλία γνωστών συγγραφέων και εικονογράφων μέχρι το μυθιστόρημα «The Bluest Eye» της μαύρης νομπελίστριας συγγραφέα Τόνι Μόρισον. Οι υπερσυντηρητικοί του ΝτεΣάντις θεωρούν ότι τα αντιρατσιστικά βιβλία υπερπροβάλλονται και τα βιβλία που αναφέρονται σε δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας ή γράφονται από άτομα που ανήκουν σε αυτήν αντίκεινται στις παραδοσιακές αξίες. Ο ίδιος λέει ότι «θέλουμε η Φλόριντα να παραμείνει ένα καταφύγιο της λογικής και ένα οχυρό της κανονικότητας».
Βέβαια η Εθνική Ενωση Γονέων ζήτησε από τους Ρεπουμπλικανούς να αφήσουν τους πολιτιστικούς πολέμους έξω από τις σχολικές αίθουσες και το ίδιο ζήτησε και η Ενωση Βιβλιοθηκών.
Αλλά εδώ έχουμε μια κατά ΝτεΣάντις «λογική» και μια «κανονικότητα» που περιλαμβάνουν την απαγόρευση βιβλίων. Οπότε είμαστε υποχρεωμένοι να υπενθυμίσουμε ξανά τα στοιχειώδη και τα αυτονόητα. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι είναι χρέος κάθε δημοκρατικού πολίτη να υπερασπίζεται τα δικαιώματα όσων υφίστανται καταπίεση για φυλετικούς λόγους ή για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού, ανεξάρτητα εντέλει όμως και από τη γνώμη που έχει ο καθένας πάνω σε αυτά τα ζητήματα, υπάρχει ένα ζήτημα υπέρτερο όλων: δεν είναι η Φλόριντα το καταφύγιο της λογικής, είναι η ελευθερία της έκφρασης που αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο μιας δημοκρατίας που βάλλεται από παντού.
Οσο για τη δική μας χώρα, αυτά τα ζητήματα δεν τίθενται καν. Γιατί η δική μας «κανονικότητα» είναι να μην υπάρχουν καν σχολικές βιβλιοθήκες.
