Ο καθένας πρέπει να χρησιμοποιεί όσο χρόνο χρειάζεται για να παρατηρεί το πώς ζει κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή. Τι κάνει, πόσο δουλεύει, πόσο ξαναδουλεύει εκτός δουλειάς, πόσο κοιμάται, γυμνάζεται, ικανοποιείται, χαλαρώνει (και είμαι πάντα προετοιμασμένη να ακούσω τις γνωστές αντιρρήσεις που μοιάζουν με προσχηματική αρνητικότητα ή με έλλειψη βούλησης για αλλαγή).
Ο άνθρωπος που παρατηρεί τον εαυτό του καλείται ταυτόχρονα να δει τι ακριβώς τρώει, πόσες φορές, σε τι ποσότητα, πόσο νόστιμη είναι η τροφή του κι αν την έχει ανάγκη. Πρέπει να ελέγχει το βάρος του καθημερινά στη ζυγαριά και να βλέπει τον όγκο του καθαρά, στον ολόσωμο καθρέφτη (και γυμνός). Να φοράει ένα πολύ στενό ρούχο (ρουχόμετρο) για να βλέπει εβδομάδα ανά εβδομάδα αν ο όγκος του μειώνεται (πολλοί είναι οι άνθρωποι που δεν κοιτιούνται ποτέ στον καθρέφτη).
Να περιγράφει ό,τι έφαγε και να ξέρει πώς μπορεί να το εκφράσει είτε με λέξεις (ακόμα και τις χειρότερες βουλιμικές κρίσεις του) είτε με περιγραφές με τα χέρια. Να βλέπει αν έχει παχύνει μετά από τα τσιμπολογήματά του.
Πολλοί θεωρούν ότι ακολουθούν σωστά το πρόγραμμα της διατροφής τους και αναρωτιούνται γιατί δεν χάνουν βάρος, ωστόσο μόνο αργότερα καταλαβαίνουν ότι παρεμβάλλουν διάφορα μικρά «τσιμπολογήματα», τα οποία είτε θεωρούσαν αμελητέα είτε δεν ήθελαν να προσμετρώνται στη διατροφή τους.
Ο άνθρωπος που δίνει μάχη για τα παραπανίσια κιλά του πρέπει να βεβαιωθεί ότι δεν εφαρμόζει τη δίαιτα για μια-δυο μέρες, για να την ακυρώσει στη συνέχεια, όπως και οφείλει να αντιληφθεί ότι τρώει περισσότερο όταν είναι θυμωμένος ή όταν πλήττει και βιώνει ένα εσωτερικό κενό. Πρέπει ίσως να δει ότι δεν φροντίζεται, ότι δεν νοιάζεται τον εαυτό του, ότι δεν έχει δικό του χώρο και χρόνο, ότι δεν έχει δεδομένα.
Να δει… για να μπορέσει σε μια πρώτη φάση να αντιληφθεί ότι δεν είναι δα και ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης (με τους τόσους φόνους!) παρά μόνο ένας άνθρωπος με πλεονάζον βάρος που κάνει όχι φόνους, αλλά κρίσεις βουλιμίας. Να αντιληφθεί ότι υπάρχουν φορές που δεν έχει αντοχές, ότι βαριέται, είναι κουρασμένος, «πηγμένος», εξαναγκασμένος ή φοβισμένος. Οτι κουβαλά έναν εσώτερο εαυτό που πασχίζει να ικανοποιήσει. Οτι απογοητεύεται, κάνει λάθη, μπορεί να είναι «κακό παιδί», ότι ίσως δεν παχαίνει και τόσο εύκολα, καθώς και ότι μετά τη βουλιμία δεν έρχεται και το τέλος του κόσμου. Οτι μπορεί να είναι όπως μπορεί.
Πρέπει να αντιληφθεί ότι έχει υιοθετήσει πολλές απαγορεύσεις και ποικίλους περιορισμούς. Να αντιληφθεί ότι έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
Κι όταν κάποιος βλέπει τι κάνει, αυτομάτως έχει προσφέρει στον εαυτό του και το δικαίωμα να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο.
Συνήθως στους πρώτους τρεις έως έξι μήνες –στις περιπτώσεις παθολογικής παχυσαρκίας μπορεί να φτάσει και τον ένα χρόνο– οι θεραπευόμενοι παίρνουν κιλά και βλέπουν πως παχαίνουν ξανά. Οσοι το αντέχουν παραμένουν. Οσοι δεν το αντέχουν τα παρατάνε. Αυτό όμως το γεγονός αποτελεί την πρώτη σημαντική πρόοδο και το πρώτο δικαίωμα: να είμαι παχύς, να λειτουργώ όπως μπορώ, να μην κρύβομαι (αποφεύγοντας να κοιταχτώ), να το αντικρίζω, να το αντέχω και να συνεχίζω τη θεραπεία.
Πρώτο δικαίωμα και πρώτες αντιδράσεις: «Δεν πεινώ τόσο, δεν έχω τόσες τύψεις, έχω λιγότερη αγωνία». Τότε πραγματοποιούν αλλαγές στη ζωή τους – μικρές κατ’ αυτούς, μεγάλες κατ’ εμέ. Επί πολύ καιρό έχουμε διαφορετικές απόψεις για το άτομό τους.
Συχνά μειώνεται η εμμονή για τάξη και η διάθεση για συγύρισμα: «Αφήνω τα πιάτα για αργότερα, αναβάλλω το σιδέρωμα». Ο χρόνος που αφιέρωναν σε όσα συνήθιζαν να κάνουν ρυθμίζεται διαφορετικά.
● Απόσπασμα από το βιβλίο μου «Εγώ και η ανάγκη μου για τροφή», εκδόσεις opera, 2014)
Χρυσάνθεμο
Feverfew
Είναι φυτό της Ανατολής. Χρησιμοποιείται από τη ρωμαϊκή εποχή, αλλά αναφέρεται και στον Διοσκουρίδη ως «ψεύτικο χαμομήλι».
● Χρησιμοποιούμενα μέρη: Τα φύλλα.
● Μορφές και δοσολογία: Ως τσάι (2 φλιτζάνια την ημέρα με 1 κουταλάκι βοτάνου στο καθένα), σε σταγόνες (30 σταγόνες από το βάμμα, 3 φορές την ημέρα) και σε κάψουλες (2 κάψουλες την ημέρα για 2 μήνες, για την ημικρανία).
● Χρήση: Κυρίως για την ημικρανία και για τα εντερικά παράσιτα. Θεωρείται ότι βοηθά στην αιμάτωση του εγκεφάλου και ότι έχει παρόμοια δράση με τη σεροτονίνη.
● Προσοχή: Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν υπάρχουν αλλεργίες σε τέτοιου είδους φυτά. Η πιο συχνή του παρενέργεια είναι η πρόκληση κάποιας δερματίτιδας.*
Πληροφορίες από την ιστοσελίδα «Εναλλακτική Δράση».
