ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αλίκη Πανοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Θα ήθελα να επανέλθω σε μια προηγούμενη επισήμανσή μου. Στους υπέρβαρους ανθρώπους παρατηρούσα δύο στοιχεία να συνυπάρχουν: οι ΙΔΙΟΙ και οι ΑΛΛΟΙ (όλοι μαζί ταυτοχρόνως). Γι’ αυτό άλλωστε ήταν υπέρβαροι. Κουβαλούσαν πάρα πολλούς μέσα τους, αλλά και όλα αυτά που είχαν μάθει. Ο,τι εγώ πρότεινα αποτελούσε εντολή και διαταγή προς εκτέλεση. Ο λόγος μου ισοδυναμούσε με απαγόρευση, με επιβολή στέρησης, με πείνα και με καταδίκη… Μόνο αυτό άκουγαν από εμένα.

Ο «Αλλος» απέναντί τους ήταν τεράστιος και δυνατός, ενώ οι ίδιοι ανύπαρκτοι και ανήμποροι, φταίχτες και υποχρεωμένοι. Ολα όσα έλεγα εκλαμβάνονταν ως προανάκρουσμα επιπρόσθετων κανόνων. Οι πελάτες μου βρίσκονταν πράγματι σε δύσκολη θέση. Ηταν που ήταν στριμωγμένοι, ερχόταν και η «διατροφολόγος» να τους στριμώξει ακόμα πιο πολύ.

Τα θέματα που τους απασχολούσαν περισσότερο ήταν οι κανόνες και ο Αλλος. Ο Αλλος ήταν σημαντικός, το Εγώ όμως ανύπαρκτο.

Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας έχει επωμιστεί τους δικούς του κανόνες όπως τους είχε διδαχτεί, ενώ εγώ πρότεινα τρόπους εφαρμογής της διατροφής μου, γι’ αυτό και οι θεραπευόμενοί μου εφάρμοζαν το δικό τους σύστημα. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτούς τους κανόνες τούς είχε θέσει ο Αλλος στη ζωή τους, δεν ήταν δικοί τους. Φυσικά, ερχόμενοι στο γραφείο μου ο «Αλλος» ήμουν εγώ.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να μεταδώσω αυτό το θεμελιώδες πρόβλημα που αντιλήφθηκα πως τους καθόριζε. Από αυτό προέρχονταν όλες οι συμπεριφορές και τα συμπτώματά τους.

Στο γραφείο μου οι θεραπευόμενοι λειτουργούσαν ως εξής: έξω, ο διατροφολόγος ήταν ο «Αλλος» και οι ίδιοι το «Εγώ», ενώ έσω ο «Αλλος» ήταν οι υποχρεώσεις και οι κανόνες (δηλαδή η λογική) και συναίσθημα (τα θέλω τους) ήταν το «Εγώ».

Ο διατροφολόγος ήταν σημαντικός, αλλά εκείνοι ήταν μια κουκκίδα. Η λογική τού «πρέπει» καταλάμβανε μέσα τους μεγάλο χώρο, ενώ η επιθυμία τους ήταν σε σμίκρυνση.

Φαντάζομαι να αντιλαμβάνεστε τι είδους σχέση διαμορφωνόταν υπό αυτούς τους όρους. Ο ισχυρός Αλλος όριζε τη δίαιτα και ο ανίσχυρος Εγώ την εκτελούσε. Ο επιτακτικός Αλλος ήταν τα «πρέπει να κάνω δίαιτα» και ο άβουλος Εγώ ήταν η βουλιμία. Γι’ αυτό και διέταζαν τον εαυτό τους, απαιτούσαν από αυτόν, του επέβαλλαν πράγματα, τον ανάγκαζαν.

Ο λογικός Αλλος ήταν ο παχύσαρκος· το αδύνατο Εγώ ζητούσε συνεχώς φαγητό μήπως και γεμίσει, οπότε έτσι αποκτήσει ισχύ και δύναμη.

Αρα εγώ έπρεπε να κάνω το εξής: να «αδυνατίσω» τη λογική και να «παχύνω» το Εγώ. Πώς θα άλλαζα αυτή τη συσχέτιση, ποιος θα πιστοποιούσε ότι έτσι ήταν τα πράγματα; Τελικά οι ίδιοι το επιβεβαίωσαν.

Οι κανόνες

Ενα από τα βασικά πράγματα στη δουλειά μου ήταν να ξεμπερδέψω το κουβάρι των θεραπευομένων μου. Χρειαζόταν να γίνουν τα πράγματα ξεκάθαρα ως προς τις έννοιες και τη χρήση των λέξεων. Χρειαζόμασταν έναν καινούργιο κοινό κώδικα όσον αφορά τους κανόνες και τις υποχρεώσεις τους.

Αυτοί άραγε πώς είχαν μάθει τους κανόνες; Τι σήμαιναν γι’ αυτούς τα πρέπει; Ποιος όριζε τους κανόνες; Είχαν μάθει να τους εφαρμόζουν χωρίς να συναινούν σε αυτό που τους συνέβαινε; Να τους τηρούν πιστά σαν να αναφέρονταν σε κάποιον άλλον, λες και δεν τους αφορούσαν. Σαν να εκτελούσαν ένα καθήκον, μια αγγαρεία.

Στη συνέχεια τους έδειχνα τη δική μου εκδοχή: ο κανόνας εμπεριέχει προστασία, μας ασφαλίζει.

● Απόσπασμα από το βιβλίο μου «Εγώ και η ανάγκη μου για τροφή, μετά τις στερητικές δίαιτες», εκδόσεις Opera 2014


Θυμάρι

thymus vulgaris

Εγώ και ο Αλλος

Είναι αυτοφυές και το συναντάμε σε χώρες της Μεσογείου. Καλλιεργείται σαν φυτό σε γλάστρα και σαν φαρμακευτικό φυτό. Στην Ελλάδα είναι πολύ γνωστό για το άρωμά του αλλά και για τις πολυάριθμες θεραπευτικές ιδιότητές του. Η ελληνική κουζίνα επίσης το τιμά ιδιαίτερα.

Το συναντάμε συχνά σε άγρια κατάσταση. Υπάρχουν περισσότερες από 100 ποικιλίες θυμαριού, πολλές από αυτές καλλωπιστικές. Οι αρχαίοι Ελληνες το χρησιμοποιούσαν για να τονώνουν την εγκεφαλική λειτουργία, μαζί με μέλι και ξίδι.

Εγώ και ο Αλλος

Θεραπευτικές δράσεις και χρήσεις: To θυμάρι χρησιμοποιείται κατά της ουλίτιδας (τρίβουμε με αυτό τα ούλα), της τερηδόνας και της οδοντικής πλάκας, γαργάρες με αφέψημα θυμαριού έχουν καλά αποτελέσματα κατά του πονόλαιμου και του έντονου βήχα. Προκαλεί απόχρεμψη και μειώνει τους περιττούς σπασμούς.

● Πληροφορίες από την ιστοσελίδα «Εναλλακτική Δράση».