Ενας παλιός πετυχημένος Αγγλος πολιτικός είχε πει το εξής ωραίο: «Οταν έχουμε εκλογές μπορούν να συμβούν τα πάντα – ακόμη και θαύματα γίνονται!», πλην, όμως, παρά την παρορμητική και πληθωρική -για την Αγγλία- άποψή του, δεν είχε υπόψη του καθόλου τι ακριβώς γίνεται και τι μπορεί να συμβεί εφόσον σημάνουν εκλογές στην Ελλάδα και, αίφνης, πάρει μπροστά όλο το σχετικό σύστημα που είναι ειδικά φτιαγμένο γι’ αυτές. Ενα σύστημα που κινείται παράλληλα και κρατιέται ενεργό ακόμη και σε καιρό μη εκλογών!
Τα «θαύματα» με τα οποία ο Αγγλος ιθύνων προσπάθησε να συμπυκνώσει πολιτικά το πώς: «… όταν γίνονται εκλογές όλα επιτρέπονται, καίτοι η εκλογική διαδικασία είναι, περίπου, μια βαθιά, σκιώδης και ανελέητη επιχείρηση», διαδέχονται σε μας το ένα το άλλο – έχουμε, δηλαδή, μια τέτοια σωρεία και διαδοχή θαυμάτων (!) ώστε, τελικά, το εκλογικό σώμα εκστασιασμένο και αποκαμωμένο εντελώς από τον εσωτερικό ευδαιμονισμό και ικανοποίηση να διαπράττει θαρρείς -σαν σε αρχαίο δρώμενο- ακατανόητες πράξεις!
Κι αυτό, τούτο ακριβώς, είναι στην ιστορία τους οι ελληνικές εκλογές. Ενα αρχαίο δρώμενο, μια τραγωδία όπου οι ηρωισμοί, οι άθλοι, οι ανατροπές, αλλά, αλίμονο, και όλα τα περίεργα κάνουν την εμφάνισή τους, ωστόσο, στο τέλος, γίνεται κάτι απροσδόκητα συνταρακτικό και όλοι μαζί συνθλίβονται! Μένει, έτσι, πάντα μια πικρή γεύση και ένα δίδαγμα που, ανεξάρτητα αν θα το χρησιμοποιήσεις ή δεν θα το χρησιμοποιήσεις ποτέ, εκφράζει το συλλογικό μας θυμικό, τη συλλογική μας αυτογνωσία, την αθέατη μοίρα μας: εκφράζει αυτό που ήμασταν, αυτό που είμαστε και αυτό που, επιτέλους, θα είμαστε (ή θα πάθουμε), εφόσον, το παίγνιο λειτουργεί όπως λειτουργεί.
Η περίοδος, βέβαια, τόσο, των κλασικών τραγωδιών όσο και της κλασικής πολιτικής τελείωσε: σίγουρα πνέει τα λοίσθια από καιρό και, οπωσδήποτε, εκλογικά θαύματα πλέον δεν γίνονται μα ούτε και τα περιμένει κανένας!
Η μεταπολιτική όμως και, κυρίως, τα κλειστά λόμπις, που υπάρχουν και κυριαρχούν με τις χορηγίες, τη διαπλοκή και τη διαφθορά στο κενό, έχουν μετατρέψει την εκλογική διαδικασία σε φτηνή -ίσως και άνευ ουσιαστικού νοήματος- διαδικασία, προκειμένου έτσι να εξυπηρετούν μόνο έναν πρόχειρο καταμερισμό και νομή της εξουσίας. Πολύ γρήγορα θα το αντιληφθούμε και θα το κατανοήσουμε τούτο: όταν η «μετα-πολιτική θαυματουργία» πλέον ορίσει τους νέους δικούς της όρους για τις εξελίξεις, ενδέχεται να δούμε και πράγματα μη αναμενόμενα – όθεν θα εκπλαγούμε όλοι μαζί…
* Δημοσιογράφος
