Από τον Βίκτορα μέχρι την Ντόρα

Ευτυχώς ο μεγαλοδύναμος θεός με βοήθησε, γιατί τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, δεν έχει καν αρχίσει ο ημιτελικός της Γιουροβίζιον, που θα κρίνει το αν η Ελλάδα θα τραγουδήσει και στον τελικό ή θα μοιρολογήσει τη Μεγάλη της Παρασκευή, χωρίς ελπίδα Ανάστασης. Κατ’ αρχάς, γιατί δεν είναι ωραίο να τα βάζεις με 16χρονο παιδί που δεν είναι Σίρλεϊ Τεμπλ ή Βασιλάκης Καΐλας, δηλαδή δεν είναι παιδί-θαύμα, είναι απλώς παιδί. Επιπλέον, δεν είναι ωραίο ούτε έξυπνο, να παίζεις τον κακό του έργου σε ένα τόσο κακό έργο -κακοστημένο και κακοπαιγμένο- γιατί μπροστά στο έργο αυτό και ο Αρτέμης Μάτσας να έπαιζε εκεί, θα φάνταζε σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα. Τις πταίει όμως -πάντως κανείς ανήλικος στην ιστορία αυτή.

Ο μεγαλοδύναμος Θεούλης όμως με βοήθησε και έτσι δε χρειάζεται να γράψω για το ντιμπέιτ, γιατί όταν οι έξι δημοσιογράφοι και οι έξι πολιτικοί, απ’ ό,τι έμαθα, συμφωνούν ότι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να δώσω την απάντηση της Έλλης Λαμπέτη, όταν τη ρώτησαν γιατί όταν είναι πάνω στη σκηνή και παίζει με την Κυρία Κατερίνα, δεν την κοιτάει και κοιτάει αλλού. Εκείνη απάντησε «Από τακτ το κάνω». Είχαν σφαχτεί, πριν αρχίσουν οι παραστάσεις. Μ’ αυτά και μ’ αυτά όμως, κάτι πρέπει να γράψεις.

Εννοείται πως δε θα γράψω για τη στέψη του Καρόλου του Γ’ και της Καμίλα, γιατί δεν είμαι Άγγλος και δε νιώθω τι σημαίνει όλο αυτό. Μόνο να γράψω πως συγκινήθηκα, γιατί ο Κάρολος πέρασε πολλά για να φτάσει σ’ αυτή τη θέση, σ’ όλη του τη ζωή και είχε το κουράγιο να έχει δίπλα του τη γυναίκα που αγάπησε, παρ’ όλη την εμφάνισή της και παρ’ όλα τα σχόλια παγκοσμίως και γενικά από ανθρώπους που συνηθίζουν να αγωνίζονται για τα δικαιώματα ανθρώπων που δεν υπερέχουν ας πούμε εμφανισιακά, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται, προτιμούν την κούκλα Μπάρμπι από τις φιγούρες του Καραγκιόζη -το Καραγκιόζης εδώ δεν το έγραψα κοροϊδευτικά.

Θέλω όμως να ρωτήσω: στην εποχή μας οι βουλευτές παίζουν για ένα κόμμα ουσιαστικό ρόλο, παίζουν και για τους πολίτες ουσιαστικό ρόλο; Γιατί παλιά έπαιζαν. Γιατί κάπως μου φάνηκε πως και βουλευτές βρέθηκαν κάπως εκδικητικά από την Αθήνα στον νομό Ηλείας -βλέπε Αβραμόπουλος, τον συμπαθεί δεν τον συμπαθεί κάποιος- και στα ψηφοδέλτια Επικρατείας δεν είδα εξέχουσες προσωπικότητες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ή άλλα φερέλπιδα πρόσωπα για το μέλλον, η Ντόρα Μπακογιάννη πήγε στα Χανιά -από τα ελάχιστα δείγματα πολιτικής αξιοπρέπειας σε αυτή τη χώρα και είμαι σίγουρος πως τα Χανιά ξέρουν να φέρονται καλύτερα από… Τώρα που το σκέφτομαι, δεν προλαβαίνω να κάνω μεταδημότευση στα Χανιά. Δεν αστειεύομαι για την Ντόρα Μπακογιάννη, μπορεί να το έκανα και για λίγους ακόμα από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Ν.Δ. ή το ΚΚΕ…

Εκεί όμως θέλω να καταλήξω. Υπάρχουν βουλευτές που να μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους κάτι σαν αυτό με την Ντόρα στα Χανιά; Το θέμα είναι να μπορείς να είσαι κάποιος με ονοματεπώνυμο χωρίς να βάζεις τρικλοποδιές στο κόμμα σου. Ε;