Πώς θα έφτανε στον στόχο της; Ολο τα ίδια και τα ίδια σκεφτόταν, όλο τα ίδια και τα ίδια μουρμούριζε. Σαν μια μόνιμη γκρίνια έφτανε στ’ αυτιά της ο τόνος της φωνής της και η απογοήτευσή της φαινόταν από την έκφραση που έπαιρνε το πρόσωπό της στην προσπάθεια να συνετίσει την απείθαρχη πλευρά της. Θυμόταν τη μάνα της να κάνει αυτή την κίνηση, έχει ακόμα την εικόνα της να δαγκώνει τον διπλωμένο δείκτη της και να λέει «Ααα», σαν να έλεγε «Θα σου δείξω εγώ…».
Για άλλη μια φορά είχε παρατήσει τη δίαιτά της. Τρεις βδομάδες έκανε, με σύστημα, μετρημένες ποσότητες, συγκεκριμένα είδη τροφής, όχι αλκοόλ, όχι γλυκά. Ενιωθε δυστυχισμένη, πεινασμένη, κουρασμένη και… ξέφυγε. Ξεστράτισε που λένε! Μπήκε σε διατροφικούς δρόμους επικίνδυνους, γεμάτους λιπαρά και υδατάνθρακες. Τσίμπησε αμέσως δύο κιλάκια, χάλασε αυτομάτως η διάθεσή της και βγήκε κατευθείαν το τιμωρητικό πρωτόκολλο που χρησιμοποιούσε κάθε φορά που χαλούσε μια δίαιτα: Δεν βγαίνω, δεν αγοράζω καινούργια ρούχα, δεν διασκεδάζω, απομονώνομαι.
Ομως δεν ήταν πια εδώ η μάνα της κι εκείνη δεν ήταν πια παιδάκι για να συνετιστεί. Το χειρότερο ήταν ότι η δίαιτα της φαινόταν αφόρητη και ανέφικτη. Οπως το ίδιο αφόρητα και ανέφικτα κάποιες φορές τής φαίνονταν όλα.
Χρειαζόταν η ίδια να φροντίσει την τροφή της, τους λογαριασμούς, τα πλυντήρια, τους χρόνους, τον σκύλο και τη βόλτα του, τις προμήθειες για να μαγειρέψει, την καθαριότητα του σπιτιού, τις κοινωνικές συναναστροφές στα «τυπικά» που απαιτούσαν, τους συγγενείς, τους γείτονες, τον διαχειριστή, ουφ, κι άντε με όλα αυτά να κάνεις δίαιτα.
Σαν να υπήρχε μια συνεχόμενη αταξία γύρω της, διαρκείς εκκρεμότητες που έπρεπε να τακτοποιηθούν, υπέρμετρες υποχρεώσεις που έπρεπε να διευθετηθούν, προτιμήσεις που έπρεπε να παραλειφθούν, ανάγκες που έπρεπε να κρυφτούν, συναισθήματα που έπρεπε να κατασταλούν, έλλειψη χρόνου, προσθήκη κούρασης, πλήξη, που στην άκρη της κρεμόταν το κενό, μια βαρεμάρα που κατέληγε αρκετές φορές σε ακινησία. Και πώς γινόταν ανάμεσα σε όλα αυτά να εμφανίζεται το άγρυπνο μάτι της μάνας που την παρατηρούσε;
Τι να πρωτοβάλει σε τάξη απ’ όλα αυτά που της συνέβαιναν και ένιωθε; Μήπως ξεκινώντας δίαιτα αποκτούσε μια τάξη, ένα πρόγραμμα; αναρωτιόταν. Ακολουθούσε οδηγίες κι έτσι είχε ένα πρόγραμμα, απαγορεύσεις, όρια, που όμως τελικά κατέληγαν να είναι πρόσκαιρα και να επιστρέφει στη γνώριμη ακαταστασία που συνήθως αντιμετώπιζε.
«Από την τάξη στην αταξία μια πολυφαγία δρόμος». Πράγματι, μόλις κουραζόταν από ένα τόσο σφιχτό πρόγραμμα οργάνωσης, ξεκίναγαν τα τσιμπολογήματα και τα λουκούλλεια γεύματα. Τρόμαζε και η ίδια από τις ποσότητες που μπορούσε να χρησιμοποιήσει.
Εμοιαζε να στρώνει ένα τραπέζι με όλα τα νόστιμα καλούδια που είχε ανάγκη και να κάθεται να τα απολαύσει. Το πιο παράξενο όμως ήταν ότι σε κάθε τέτοιο τραπέζι εμφανιζόταν η μάνα της και της τα πρόσφερε. Πάνε τα άγρυπνα μάτια και οι δαγκωμένοι δείκτες. Εξαφανίζονταν.
…Θα ξεκινούσε γυμναστική! Από εκεί θα ξεκινούσε, παρότι είχε πολλά ανοιχτά μέτωπα. Καλά τής τα έλεγε η κυρία που πήγαινε στο γραφείο της και τη συμβουλευόταν: Πρώτα κάνουμε για μας πράγματα, όπως γυμναστική, μαγειρεύουμε όσπρια δύο φορές τη βδομάδα, αλλά και ψάρι διασφαλίζουμε δύο φορές τη βδομάδα, μεριμνούμε για τη χαλάρωση που χρειαζόμαστε μέσα στην ημέρα και κυνηγάμε τη διασκέδαση.
Ετσι δυναμώνουμε. Οταν θα δυναμώσουμε, θα μπορέσουμε να κάνουμε και πολλά άλλα πράγματα στη ζωή μας. Είχε ακούσει πολλές φορές το «βάζουμε προτεραιότητες, πρώτα τον εαυτό μας», αλλά πρώτη φορά αντηχούσε με αυτό τον μελωδικό τρόπο στ’ αυτιά της τούτη η φράση.
Καλέντουλα η φαρμακευτική
Calendula officinalis
Η καλέντουλα είναι ένα από τα πιο γνωστά και ποικιλοτρόπως χρησιμοποιημένα βότανα στη δυτική βοτανοθεραπεία. Το όνομα αυτού του φυτού προέρχεται από τους αρχαίους Ρωμαίους, που πρόσεξαν ότι τα λουλούδια του ήταν ανθισμένα την πρώτη μέρα στις καλένδες (calends) κάθε μήνα και έτσι το θεώρησαν ένα χρήσιμο ίαμα για τις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας.
Θεραπευτικές δράσεις και χρήσεις
● Χρησιμοποιήθηκε σαν αντισπασμωδικό από τον 12ο αιώνα, ιδιαίτερα για το στομάχι και τη δυσμηνόρροια, σαν τονωτικό του ήπατος, αλλά και ως εφιδρωτικό, αντιεμετικό, αντισκορβουτικό κ.λπ.
● Τα άνθη της καλέντουλας έχουν θεωρηθεί ευεργετικά για τη μείωση των φλεγμονών και τη γρήγορη αποθεραπεία πληγών λόγω των αντισηπτικών τους δυνατοτήτων.
● Η καλέντουλα, που σήμερα χρησιμοποιείται λιγότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν, εφαρμόζεται σαν αλοιφή πάνω στις πληγές και τις εξελκώσεις που αργούν να κλείσουν, ασκώντας μια επίδραση όμοια με εκείνη της αμαμηλίδας.
■ Πληροφορίες από την ιστοσελίδα «Εναλλακτική Δράση».
