Με ή χωρίς τον Τραμπ, με τον τραμπισμό ή με κάποια άλλη μορφή αντισυστημικού λαϊκισμού οι ΗΠΑ θα έχουν για το ορατό μέλλον ένα ανοιχτό εσωτερικό μέτωπο, που εκ των πραγμάτων θα επηρεάζει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την εξωτερική πολιτική.
Ετσι, το στρατηγικών διαστάσεων ερώτημα αν οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα να υιοθετήσουν μια σκληρή πολιτική ανάσχεσης της Κίνας και της Ρωσίας ταυτόχρονα, πρέπει να επαναδιατυπωθεί.
Με δεδομένο έναν εσωτερικό διχασμό που μπορεί μόνο να συγκριθεί με την κατάσταση πραγμάτων που είχε διαμορφωθεί στις παραμονές του εμφυλίου πολέμου, μπορούν οι ΗΠΑ να διαχειριστούν ταυτόχρονα έναν θερμό συμβατικό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων με τη Ρωσία και έναν χωρίς πλαίσιο και κόκκινες γραμμές ψυχρό πόλεμο με την Κίνα;
Ενα είναι βέβαιο, η παραδοχή που είχε διαμορφωθεί μετά το τέλος του πρώτου ψυχρού πολέμου ότι απέναντι στα αυταρχικά καθεστώτα της Μόσχας και του Πεκίνου η Ουάσινγκτον έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα ως δημοκρατική χώρα μιας δεδομένης εσωτερικής σταθερότητας, έχει χάσει προ πολλού την αξιοπιστία της.
Σε έναν χρόνο από σήμερα οι ΗΠΑ θα έχουν εισέλθει στις προκριματικές εκλογές για την επιλογή των δύο μονομάχων που θα διεκδικήσουν τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς τον Λευκό Οίκο.
Η εξωτερική πολιτική, συνήθως απούσα από τις προεκλογικές εκστρατείες των ΗΠΑ, αυτή τη φορά δεν θα είναι απλώς παρούσα αλλά θα ρίχνει τη βαριά σκιά της.
Με δεδομένο ότι Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί συμφωνούν μόνο στην πολιτική πυγμής απέναντι στην Κίνα, είναι βέβαιο ότι ο Τραμπ ή κάποιος τραμπιστής υποψήφιος θα στοχοποιήσει την πολιτική του Μπάιντεν στην Ουκρανία με το επιχείρημα ότι δεν διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα της χώρας.
Από τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, το Ισραήλ και την Τουρκία μέχρι και τη Γερμανία κυβερνητικές υπηρεσίες και «δεξαμενές σκέψης» στη διαμόρφωση της πολιτικής τους απέναντι στις ΗΠΑ συνυπολογίζουν ως άγνωστη επί του παρόντος μεταβλητή μια ενδεχόμενη νίκη του Τραμπ ή ενός τραμπιστή τον Νοέμβριο του 2024.
Πριν από 35 χρόνια ο ιστορικός Πολ Κένεντι δημοσίευσε το βιβλίο του «Η άνοδος και η πτώση των μεγάλων δυνάμεων», στο οποίο διατύπωνε την άποψη ότι η πτώση δρομολογείται όταν μια μεγάλη δύναμη εγκλωβίζεται σε αυτοκρατορική υπερεξάπλωση, δηλαδή είναι ταυτόχρονα παρούσα σε πολλά μέτωπα.
Οι ΗΠΑ του Μπάιντεν και του όποιου διαδόχου του θα εμπλέκονται άγνωστο μέχρι πότε σε 2 συν 1 μέτωπα.
