Τάπερ επί Θήβας

Το αιφνιδιαστικό λουκέτο στο εργοστάσιο της πολυεθνικής εταιρείας Τupperware στη Θήβα, εκτός από τις οργισμένες καταγγελίες των συνδικάτων για την απώλεια πάνω από 160 θέσεων εργασίας, πυροδότησε αρκετά νοσταλγικά άρθρα, για τα «ταπεράκια» της Ελληνίδας μάνας και τις επιδείξεις τάπερ στα σπίτια, με αναφορές στον Αμερικανό χημικό Ερλ Τάπερ, που από το 1945 έκανε τα προϊόντα της εταιρείας του συνώνυμα του πλαστικού δοχείου φαγητού.

Μπορεί το Εργατικό Κέντρο Θήβας και η ΓΣΕΕ να ζητάνε από την πολυεθνική να ανακαλέσει την απόφασή της, αν όμως κρίνουμε από τις απαντήσεις της επιχείρησης στα ΜΜΕ, το πλαστικό ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Με εύσχημες διατυπώσεις περί «δύσκολης απόφασης που υπαγορεύθηκε από την ανάγκη να καταστεί η λειτουργία της εφοδιαστικής μας αλυσίδας πιο αποτελεσματική», η Tupperware δηλώνει ότι «οι εργαζόμενοι θα έχουν την αναγκαία στήριξη», ενώ το δίκτυο διανομής θα ενισχυθεί.

Στο βιβλίο «Η εμφάνιση της κουλτούρας των πλαστικών στην Ελλάδα» (Ι. Τσούνης, εκδ. Ιων), ο συγγραφέας αφιερώνει ένα κεφάλαιο στην «αμερικανική εισβολή» της Tupperware από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και στον «μοναδικό τρόπο προώθησης των προϊόντων της στην ελληνική και τη διεθνή αγορά», παρακάμπτοντας τους ενδιάμεσους εμπόρους, με δίκτυο πωλητών της εταιρείας που, όπως λέει, «ήταν σχεδόν όλοι γένους θηλυκού». Γένους θηλυκού είναι και η πλειονότητα των εργαζομένων στη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου, λέει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θήβας, Κ. Καπούλας. Οπως τονίζει, «οι περισσότερες είναι άνω των 50-55 ετών και θα είναι πολύ δύσκολο να ξαναβρούν δουλειά, και αυτό συνιστά ιδιαίτερο πρόβλημα για την περιοχή». Από το αμερικανικό όνειρο της αυτοκρατορίας του πλαστικού στον εφιάλτη της ανεργίας στη βιομηχανική ζώνη της Θήβας είναι (άλλο) ένα λουκέτο δρόμος.