Είχε κόλλημα, έτσι έλεγαν τα παιδιά της την εμμονή που είχε με τους ξηρούς καρπούς. Κόλλημα, δηλαδή –άρα καλά έλεγαν– κόλλαγε στους ξηρούς καρπούς. Είχαν κόλλα οι ξηροί καρποί; αναρωτιόταν χαζογελώντας με τον εαυτό της. Είχε αδυναμία σε κάθε είδους φιστίκια – αράπικα, Αιγίνης κτλ. Καλά, τα Αιγίνης έτσι και τα ξεκινούσε δεν τα σταματούσε με τίποτα. «Αυτή η μεθυστική γεύση τους», έλεγε στον εαυτό της, «θα με καταστρέψει» και παρατηρούσε την περιφέρεια των γοφών της για να βρει την απόδειξη της καταστροφής της.
«Κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει», μου έλεγε την ημέρα που ερχόταν στο γραφείο. «Απλώνω-μαζεύω ρούχα, διπλώνω-τοποθετώ σε στοίβες ρούχα, σιδερώνω-τακτοποιώ στα ντουλάπια ρούχα, σε ένα λεπτό μπορεί όλα να λερωθούν και να τσαλακωθούν όλα τα ρούχα που φορούν.
Το ίδιο συμβαίνει και με το φαγητό που ετοιμάζω. Κάθομαι το πρωί, πίνοντας τον καφέ μου στην κουζίνα και τσεκάρω τι λείπει από τα ντουλάπια και τι άλλο χρειαζόμαστε: μακαρόνια, όσπρια, τυρί φέτα, πατάτες, κρεμμύδια, καστανό ρύζι, λαχανικά… και μετά βάζω τη φαντασία μου να δημιουργήσει το μενού της ημέρας. Αυτή η φαντασία όμως έχει στερέψει τόσα χρόνια κι ακούω πολύ συχνά να λένε: “Πάλι λαχανόρυζο;” “Ουφ, δεν τρώω φασόλια” ή “Ρε μάνα, δεν τρώγεται το κατεψυγμένο ψάρι” και πάνε και παραγγέλνουν απ’ έξω σουβλάκια ή πίτσα. Έχω μέρα πάρα μέρα έναν πεταμένο κόπο στα σκουπίδια ή στην κοιλιά μου, για να μην πάει το φαγητό χαμένο.
Αλλά και το φαγητό που μαγειρεύω, και θα καταναλωθεί σε πέντε λεπτά, δεν έχει τον ίδιο κόπο με τα ρούχα; Έχω πάει σουπερμάρκετ ή χασάπη, έχω ψωνίσει, έχω βάλει τα ψώνια στη θέση τους και μετά κόβω κρεμμύδια, αλέθω ντομάτες ή καθαρίζω και πλένω λαχανικά. Έχω τον νου μου να μην καεί το φαγητό στη διάρκεια του μαγειρέματος, έχω στρώσει τραπέζι, έχω περιμένει, δεν έχω αντέξει, έχω φάει κι έχω ξαναφάει μαζί τους. Αν παραγγείλουν απ’ έξω κι έρχεται η μοσχοβολιστή πίτσα, μου λένε “Θες ένα κομμάτι, μάνα;” κι εγώ απαντώ “Όχι, φάτε εσείς”.
Όλα είναι “εσείς”, τώρα που το σκέφτομαι και τα συζητάμε», μονολογούσε εκείνη την Τετάρτη. «Όλα τα κάνω για κείνους, κι εγώ μένω με τους ξηρούς καρπούς…»
Και συνεχίζοντας σε μια έκλαμψη συνειδητότητας, εξομολογήθηκε εκείνο το απόγευμα:
«Καλά μου λέγατε εσείς τόσο καιρό. Λέγατε κατ’ αρχάς “Το πρώτο που χρειάζεστε είναι να παχύνουμε το εγώ σας, πριν αδυνατίσετε”».
Πήγε σπίτι της και πέρασε τον επόμενο καιρό με χιλιάδες σκέψεις και παρατηρήσεις, αποφασίζοντας να βάλει σε προτεραιότητα το δικό της μεσημεριανό και βραδινό φαγητό. Μαγείρεψε περισσότερες φορές όσπρια απ’ ό,τι συνήθιζε και είχε περισσότερες αντιδράσεις δυσαρέσκειας απ’ ό,τι συνήθιζαν, όμως συνέχισε απτόητη να πραγματοποιεί τις δικές της διατροφικές επιλογές. Το ψάρι το παράγγελνε από ένα ψαράδικο, που σου ψήνει κιόλας το ψάρι που θέλεις, και τη δεύτερη φορά που εμφάνισε ψάρι στο οικογενειακό τραπέζι, είχε μεθοδεύσει να είναι σαρδέλα ψητή, που της άρεσε ιδιαίτερα. Οι άλλοι, δηλαδή οι κόρες της, άρχισαν να μην τρώνε και να αυξάνουν τις παραγγελίες απ’ έξω, ενώ ο άντρας της, που δούλευε πολύ και επέστρεφε βράδυ στο σπίτι, συνηθισμένος στις δύσκολες καταστάσεις, έτρωγε ό,τι υπήρχε μαγειρεμένο χωρίς να διαμαρτύρεται.
Δεν ένιωθε τόσο ένοχη γι’ αυτή την αλλαγή που έκανε, ποιος θα της έλεγε ότι κοιτά μόνο τον εαυτό της όταν φρόντιζε πλέον να τρώει πιο υγιεινά και όλη η οικογένεια;
Αποφάσισε να μιλήσει στις κόρες της, γιατί υπήρχε ένα πια οικονομικό αδιέξοδο, δεν υπήρχαν άλλα λεφτά για παραγγελίες φαγητού. «Ή μαγειρεύετε οι ίδιες ή βολεύεστε μ’ αυτά που έχουμε στην οικογένεια».
Όταν ήρθε να με συναντήσει, ήταν πολύ χαρούμενη, όχι μόνο γιατί είχε ανακαλύψει ότι όσο υπολόγιζε τον εαυτό της, μειώνονταν οι βραδινοί ξηροί καρποί, αλλά και γιατί φορούσε ένα βραχιόλι που μόλις είχε αγοράσει.
Κομμιφόρος η μύρρα
Commiphora molmol
Συστατικά του μύρου: Τα τρία βασικά συστατικά του μύρου είναι η ρητίνη και η κόλλα μέχρι και 40% και το αιθέριο έλαιο έως και 17%. Και τα τρία αυτά είναι σημαντικά για τη δράση του μύρου ως θεραπευτικού βοτάνου.
Ο Ιπποκράτης συνιστούσε το μύρο για τη θεραπεία του έρπητα του στόματος, ενώ το θεωρούσε καλό αντίδοτο σε πολλά δηλητήρια. Είναι ένας αποτελεσματικός αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει αποδειχτεί ότι δρα με δύο συμπληρωματικούς τρόπους: Πρώτον, διεγείρει την παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων και, δεύτερον, έχει άμεση αντιμικροβιακή δράση.
Έχει ειδική χρήση στη θεραπεία των λοιμώξεων του στόματος, όπως τα στοματικά έλκη, ουλίτιδα, πυόρροια, άφθες, κακοσμία του στόματος, στοματίτιδα, για τα προβλήματα καταρροής, φαρυγγίτιδα και ιγμορίτιδα. Βοηθά στη λαρυγγίτιδα και σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος.
