Στους δρόμους για τρίτη φορά οι Γάλλοι

Για τρίτη φορά κατά το τελευταίο δεκαπενθήμερο εκατοντάδες χιλιάδες Γάλλοι κατέβηκαν χθες σε απεργίες και διαδηλώσεις κατά της προτεινόμενης από τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, αρνούμενοι να αποδεχτούν την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησής τους κατά δύο χρόνια.

Οι χθεσινές απεργιακές κινητοποιήσεις ήταν και πάλι μαζικές, αν και ελαφρώς μικρότερες από αυτές της προηγούμενης εβδομάδας, γεγονός που κατά την άποψη των συνδικάτων οφείλεται όχι τόσο στην κόπωση απεργών και διαδηλωτών όσο στο ότι πολλοί εξ αυτών δεν είχαν την «πολυτέλεια» να στερηθούν ακόμη ένα μεροκάματο, όταν ο πληθωρισμός καλπάζει και οι τιμές της ενέργειας βρίσκονται στα ύψη. Και χθες πάντως δεν έλειψαν οι συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις, η παρουσία των οποίων ήταν εντονότερη σε σχέση με τις κινητοποιήσεις του Ιανουαρίου. Το επόμενο ραντεβού στους δρόμους κλείστηκε ωστόσο για το ερχόμενο Σάββατο, οπότε σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων οι διαδηλωτές θα είναι και πάλι πάνω από δυόμισι εκατομμύρια, σε πάνω από 200 πόλεις της Γαλλίας. Αν αυτό συμβεί, θα είναι πρωτόγνωρο για τη Γαλλία του 21ου αιώνα, που έχει συνηθίσει στις μικρής κλίμακας απεργιακές κινητοποιήσεις και στη συνεχή αποδυνάμωση των συνήθως διασπασμένων συνδικάτων. Εχοντας επίγνωση αυτής της κατάστασης, οι ηγεσίες των γαλλικών συνδικάτων εξακολουθούν να συγκροτούν ένα κοινό μέτωπο αποφεύγοντας ενέργειες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ρωγμές στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Από την άλλη, στο κυβερνητικό στρατόπεδο η ανησυχία από το μέγεθος των κινητοποιήσεων είναι έκδηλη, αφού αναμφίβολα δυσχεραίνει την επίτευξη του βασικού του στόχου που δεν είναι άλλος από τη συγκέντρωση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας υπέρ της μεταρρύθμισης, κυρίως μέσω της σύμπραξης με το κεντροδεξιό ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο όμως ώς τώρα δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του. Το βέβαιο είναι πως για να τα ανοίξει κατά τρόπο θετικό προς την κυβέρνηση θα πρέπει η τελευταία να προβεί σε υποχωρήσεις και αντιπαροχές, οι οποίες θα εκτιμηθούν θετικά από μια εξαιρετικά ανήσυχη προς το παρόν γαλλική κοινή γνώμη. Ωστόσο η κυβερνητική εμμονή στο ότι οι Γάλλοι εργαζόμενοι θα πρέπει να αποφασίσουν αν επιθυμούν περισσότερα χρόνια εργασίας ή μικρότερες συντάξεις δεν αφήνει πολλά περιθώρια για την επίτευξη συμβιβασμών.