Επί Κολωνό με Γάμο και Συνεργό για την έμφυλη βία

Διαφορετικές όψεις της παθογένειας στην ελληνική κοινωνία φωτίζουν δύο έργα που παίζονται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Επί Κολωνό παίρνοντας θέση στο θέμα της έμφυλης βίας.

Ο Γάμος

«Ο Γάμος του Μάριου Ποντίκα έχει στο επίκεντρο μια κοπέλα που ενώ έχει υποστεί βιασμό, συνεχίζει να κακοποιείται σωματικά και ψυχικά, από την οικογένειά της και τον κοινωνικό περίγυρο. Μέσω του έργου, αναδεικνύεται όλο το πλέγμα αναχρονιστικών αντιλήψεων, νοσηρών προκαταλήψεων και ιδεοληψιών που δυστυχώς, εξακολουθούν να βασιλεύουν στη σημερινή κοινωνία με συνέπεια, όχι μόνο να πυροδοτούν όλα αυτά τα φαινόμενα έμφυλης βίας, αλλά και να παρέχουν στο δράστη τις δικαιολογίες και τα υποτιθέμενα ελαφρυντικά»: με αυτά τα λόγια οι συνιδρυτές της Ομάδας ΝΑΜΑ Ελένη Σκότη, Γιώργος Χατζηνικολάου, μας συστήνουν το ανελέητο έργο του Μάριου Ποντίκα, που αν και γραμμένο πριν από σαράντα χρόνια καταφέρνει ακόμη να ξεγυμνώνει τη νοοτροπία που οδηγεί στους κατ’ εξακολούθηση βιασμούς σε βάρος του θύματος από την κοινωνία και τους θεσμούς της όπως καθρεφτίζονται στη μικρογραφία της, την οικογένεια. Αφιερωμένη στη μνήμη του συγγραφέα που έφυγε τον περασμένο Σεπτέμβριο, η καθηλωτική παράσταση στο θέατρο Επί Κολωνό υπηρετεί τους στόχους που έχει θέσει η Ομάδα για ένα θέατρο κοινωνικού περιεχομένου που ταυτόχρονα αναδεικνύει τις δυνατότητες της ελληνικής δραματουργίας.

«Καθηλωμένη» σε όλη τη διάρκεια του έργου, αμέτοχη και ανυπεράσπιστη η νεαρή κοπέλα, παρακολουθεί, μαζί με εμάς, όλους τους άλλους που έχουν λόγο και άποψη γι’ αυτό που της συνέβη. Το σώμα της, η ζωή της η ίδια γίνεται ένα πεδίο συγκρούσεων της υποκρισίας που οδηγεί στη συμβιβαστική λύση του γάμου της με τον βιαστή της. Αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή σε όσα συμβαίνουν για την ίδια χωρίς την ίδια, παραμένοντας “εκκωφαντικά” άφωνη: και λες και για να διατηρήσει την φλόγα της αξιοπρέπειας άσβηστη οδηγείται στην αυτοπυρπόληση.

«Σε μια εποχή που εξακολουθούν να κατακλύζουν τις ειδήσεις θέματα για γυναικοκτονίες, για άνιση και προσβλητική μεταχείριση, σε μια εποχή που δίνονται ακόμη συνεχώς μάχες για το δικαίωμα των γυναικών πάνω στο σώμα τους και τον αυτονόητο σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη, το έργο συνεχίζει να μιλάει εξ ίσου καθαρά και δυνατά στους θεατές, όσο και τη στιγμή της συγγραφής του, αιχμηρό σαν ακονισμένο ξυράφι» σημειώνουν οι συντελεστές για το έργο.

Ο Γάμος του Μάριου Ποντίκα 

Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη

Παίζουν: Ηλίας Βαλάσης, Στέλιος Δημόπουλος, Μαρία Κάτσενου, Αθανασία Κουρκάκη, Μέγκυ Σούλι

Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Αθήνα). Εισιτήρια 15-18€. Τηλ.: 210513 8067

Ο Συνεργός

Το έργο αντλεί από την πραγματικότητα για να μας καθίσει όλους στο εδώλιο του κατηγορούμενου.

Αρχές του 2000 μια νεαρή κοπέλα από την Βέροια εξαφανίζεται… Συντετριμμένος ο σύντροφός της, δηλώνει πως δε γνωρίζει τίποτα και την αναζητεί. Μέχρι να αποκαλυφθεί πως είναι ο ίδιος ο θύτης ο οποίος, αφού τη σκότωσε στη συνέχεια, με τη βοήθεια του ξαδέρφου του, την εξαφάνισε.

«Ο Συνεργός», το πρώτο θεατρικό έργο που έγραψε ο ηθοποιός Γιώργος Χριστοδούλου και το τρίτο που σκηνοθετεί, δεν επικεντρώνεται στο θύτη ούτε στο θύμα: ανοίγει το φακό για να χωρέσουν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας και στο βάθος μια ολόκληρη κοινωνία επιχειρώντας να κατανοήσει που βρίσκονται τα όρια μεταξύ του καλού και του κακού αλλά και τους μηχανισμούς που τους μετατρέπουν σε συνεργούς, επιχειρώντας να θέσει στο στόχαστρο τη συγκάλυψη.

-Τι σας κέντρισε;

«Μπορεί η ιστορία να είναι πραγματική αλλά η πλοκή του έργου είναι μυθοπλαστική. Όταν ένας άνθρωπος φτάνει να σκοτώσει μια γυναίκα είναι κάτι που μπορώ να το συλλάβω, αλλά αυτό που με έκανε να θέλω να φανταστώ περισσότερα πράγματα είναι η συνθετότητα της συμπεριφοράς των προσώπων, το να γίνει κάποιος συνεργός σε ένα τέτοιο έγκλημα από τη μια στιγμή στην άλλη. Νομίζω ότι είναι μια στάση που εμμέσως αποκαλύπτει τη στάση μιας ολόκληρης κοινωνίας όπως είναι η ελληνική επαρχία όπου υπάρχουν δεσμοί αίματος και μια ομερτά που ενώνει τους ανθρώπους και είναι πάνω από κάθε είδους ηθική. Είναι πολύ αναγνωρίσιμη αυτή η συμπεριφορά. Υπάρχουν μέρη και άνθρωποι που πιστεύουν ότι η συγγένεια είναι πάνω από όλα. Και ότι μπαίνει κάποιος στη διαδικασία να το καλύψει αποκαλύπτει την ιδεολογία ότι η γυναίκα είναι κτήμα του άντρα και έχει τη δυνατότητα να το κάνει. Το είχα γράψει πριν πολλά χρόνια και αυτό μου έδωσε την απαραίτητη απόσταση από την επικαιρότητα».

-Τελικά υπάρχουν από παλιά αυτές οι ιστορίες στην ελληνική πραγματικότητα…

Δυστυχώς. Ιστορίες όπου ένα ολόκληρο χωριό γνωρίζει και δεν μιλάει προκειμένου να δίνεται η αίσθηση του καθωσπρεπισμού. Το Κωσταλέξι ήταν μια τέτοια περίπτωση αποκαλυπτική αυτής της νοοτροπίας. Στην υπόθεση του Δουρή οι άνθρωποι από το χωριό λέγαν “αυτός δεν ανήκει στη δική μας κοινωνία”. Υπήρχε μια ανάγκη να τον αποκόψουν από το χωριό ενώ υπήρχαν ενδείξεις ότι όλοι γνώριζαν…Ήθελα πολύ να μιλήσω για το θέμα της κοινωνικής συνέργειας και όχι μόνο ενός ανθρώπου. Υπάρχει η αίσθηση ότι δεν μας αφορά αυτό που γίνεται δίπλα μας εφόσον δεν μας αγγίζει, ας μένει κάτω από το χαλί κι ας υφίσταται».

-Και έπεται η..«συννεφόπτωση”…

Υπερισχύει η αντίληψη “εντάξει μωρέ συμβαίνουν αυτά στον κόσμο”. Ακούει ο γείτονας τη διπλανή του να ξυλοκοπείται και σκέφτεται μες στη ζωή είναι αυτά. Μέχρι να γίνει το χειρότερο και να πέσει από τα σύννεφα. Είναι βαθιά στη νοοτροπία και είναι τερατώδες ότι υπάρχει στην αντίληψη του Έλληνα ότι όλα αυτά τα φαινόμενα έχουν κάποιου είδους κανονικότητα. Και ήρθε η ώρα να αντικρίσουμε τις αλήθειες και την κοινωνική έννοια της συγκάλυψης και της αποσιώπησης, που στην επαρχία, όπου έχω κι εγώ μεγαλώσει το έχω νιώσει από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο. Είναι παγιδευμένοι στη σιωπή τους είτε για τον εαυτό τους είτε για τους άλλους».

INFO

Ο Συνεργός

Σκηνοθεσία – κείμενο: Γιώργος Χριστοδούλου

Συμμετοχή στα Βίντεο-Τραγούδι: Αθηνά Σακαλή.

Φωτισμοί: Ναυσικά Χριστοδουλάκου.

Σκηνικά – Κοστούμια: Αλέξανδρος Γαρνάβος, Τζίνα Ηλιοπούλου.

Παίζουν: Χρήστος Κοντογεώργης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Μαρία Προϊστάκη, Φανή Παναγιωτίδου

Θέατρο Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12, Αθήνα 104 44). Δευτέρα Τρίτη στις 9μμ. Εισιτήρια 12-15€