Προσπάθησε να διαφύγει τη σύλληψη τρέχοντας μέσα σε καφέ μπαρ και έδωσε πλαστό όνομα. Οταν τον έπιασαν, όμως, και του φόρεσαν χειροπέδες, ξαναβρήκε το ψυχρό του βλέμμα και είπε στους καραμπινιέρους «ναι, είμαι ο Ματέο Μεσίνα Ντενάρο».
Τρεις δεκαετίες φυγόδικος, συνελήφθη έξω από ιδιωτική κλινική του Παλέρμο της Σικελίας, όπου εδώ και έναν χρόνο τον θεράπευαν για ογκολογική πάθηση. Ο πανίσχυρος νονός της Κόζα Νόστρα, διάδοχος των Τοτό Ριίνα και Μπερνάρντο Προβεντσάνο, χρησιμοποιούσε ως πλαστή ταυτότητα το όνομα Αντρέα Μποναφέντε και σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν, «πλήρωνε» τους γιατρούς της σικελικής κλινικής και με μπουκάλια λάδι, από τα κτήματα του οργανωμένου εγκλήματος.
Ο ρόλος του στον κόσμο του ιταλικού οργανωμένου εγκλήματος άρχισε να ισχυροποιείται πριν από ακριβώς τριάντα χρόνια, με τη σύλληψη του τότε αρχιμαφιόζου Τοτό Ριίνα. Mετά και τη φυλάκιση του Μπερνάρντο Προβεντσάνο το 2006, ο Μεσίνα Ντενάρο έγινε αδιαμφισβήτητο σημείο αναφοράς για τους «άνδρες της τιμής» του μαφιόζικου παρακράτους. Τώρα, και οι εισαγγελείς και καραμπινιέροι του μεγαλύτερου νησιού της Ιταλίας υπογραμμίζουν ότι, πράγματι, δεν μπορείς να μείνεις τριάντα χρόνια φυγόδικους, αν δεν χαίρεις ενός πολύ εκτεταμένου δικτύου προστασίας.
Στον χώρο της παρανομίας αλλά, πιθανότατα, και του κρατικού μηχανισμού. Εστω και αν ο συλληφθείς ήταν από τους κύριους υποστηρικτές της γραμμής της ανοιχτής αμφισβήτησης και του «μπρα ντε φερ» της μαφίας με το ιταλικό κράτος. Στη διετία, κυρίως, 1992-1993, όταν βόμβες της Κόζα Νόστρα εξερράγησαν στη Ρώμη, στο Μιλάνο και στη Φλωρεντία με στόχο να αναγκαστούν οι ιταλικοί δημοκρατικοί θεσμοί να ξεκινήσουν διαπραγμάτευση με τη μαφιόζικη Λερναία Υδρα. Μια διαπραγμάτευση που κανείς δεν έμαθε, με βεβαιότητα, μέχρι ποιο σημείο έφτασε και πόσους ιθύνοντες των κρατικών μηχανισμών μπορεί να άγγιξε. Πολλά σχετικά έγγραφα συνεχίζουν να καλύπτονται με απόρρητο.
Την πρώτη του δολοφονία ο Μεσίνα Ντενάρο τη διέπραξε όταν ήταν μόλις 18 ετών. Ακολούθησαν δεκάδες άλλες. Δεν δίστασε, το 1994, να πει στους άνδρες του: «Στραγγαλίστε και διαλύστε σε οξύ τον δωδεκάχρονο Τζουζέπε ντι Ματέο». Ηταν ο κτηνώδης τρόπος της μαφιόζικης εξουσίας για να τιμωρήσει τον πατέρα του, ο οποίος είχε τολμήσει να συνεργαστεί με τη Δικαιοσύνη.
Στον κόσμο αυτό δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για ηθικούς δισταγμούς. Ο Φραντσέσκο Μεσίνα Ντενάρο, πατέρας του Ματέο και «ηγεμόνας» της σικελικής περιοχής του Καστέλ Βετράνο, του είχε μάθει τους βασικούς κανόνες του παιχνιδιού για να αναδειχθεί στον χώρο του οργανωμένου εγκλήματος. Και ο ίδιος, όπως λένε και οι ειδικοί, έκανε ακόμη ένα βήμα: διατήρησε τις τελετουργίες και τις διεστραμμένες παραδόσεις της μαφίας της Σικελίας. Συγχρόνως, όμως, έδρασε, γνωρίζοντας καλά την πραγματικότητα της τρίτης χιλιετίας, με επαφές και σύμπλευση με τις υπόλοιπες «αδελφές», μαφιόζικες οργανώσεις της Ιταλίας και ολόκληρου του κόσμου.
Μένει να διαπιστωθεί, τώρα, αν θα δεχθεί να συνεργαστεί με τους εισαγγελείς και να αποκαλύψει κάποια, έστω, από τα πολύτιμα μυστικά του. Θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον. Οπως και ο Τοτό Ριίνα, είναι πολύ πιο πιθανό να απαντήσει στους ανακριτές ότι «είναι ένας απλός, αμόρφωτος άνθρωπος, ο οποίος δεν γνωρίζει τίποτε άλλο, εκτός από την πραγματικότητα της σιτσιλιάνικης επαρχίας στην οποία μεγάλωσε».
