Ξέρουν να παίζουν ποδόσφαιρο…

Από κάθε Μουντιάλ έτσι και αλλιώς μένουν πολλά πράγματα στα μυαλά των αμέτρητων ανθρώπων που τα παρακολούθησαν. Όμως, κάποια Μουντιάλ μας μένουν για διάφορους λόγους το καθένα λίγο πιο πολύ από τα άλλα. Το Μουντιάλ του 2022 είναι ένα από αυτά που θα μείνουν. Και για τις ιδιαιτερότητές του τις εξωαγωνιστικές, αλλά ευτυχώς και για τα ποδοσφαιρικά του δρώμενα. Αγώνες όπως αυτοί των προημιτελικών ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ολλανδία, αλλά και το Γαλλία-Αγγλία, αποτελούν αξιόπιστα «διαφημιστικά παραστατικά» του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Ο πρώτος κυρίως για τη διακύμανση του σκορ και ο δεύτερος γιατί περιείχε όλα, μα όλα, τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του σύγχρονου ποδοσφαίρου (τακτική, φυσική κατάσταση, ατομική ποιότητα, ρυθμό, ένταση, ταχύτητα, σωματική διάπλαση, και πάει λέγοντας)…

Εξάλλου, μία από τις ευρέως αγαπημένες συνήθειες όλης της υφηλίου είναι τα προγνωστικά πριν το εκάστοτε Μουντιάλ για το ποιες ομάδες θα πάνε ψηλά. Κατά βάση, δηλαδή, για το ποιες θα «πλασαριστούν» στην πρώτη τετράδα. Πραγματικά, αν εμφανιστεί άνθρωπος που πίστευε στα σοβαρά (και είχε παίξει και σχετικό στοίχημα…) πως θα φτάσουν στους ημιτελικούς ταυτόχρονα το Μαρόκο και η Κροατία, η Lady Hope πιστεύει πως αυτός ο άνθρωπος πρέπει και να τιμηθεί, και να αμειφθεί αδρά, και να αξιοποιηθεί σε κάποια σημαντική επιτελική θέση…

Κι όμως, όλα τα προγνωστικά τα σμπαραλιάζει ή τα επιβεβαιώνει η ίδια η ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Ούτε καν τα αίτιά της, αλλά αποκλειστικά και μόνο τα στυγνά αποτελέσματα των αγώνων. Οι γνώστες του ποδοσφαίρου ξέρανε πως οι Μαροκινοί και οι Κροάτες και γουστάρουν και ξέρουν να παίζουν ποδόσφαιρο… Αλλά, πως θα τους έβλεπαν και τους δύο ένα βήμα πριν από τον τελικό (και ποιος ξέρει αν θα κάνουν και άλλο θαύμα στους δύο ημιτελικούς), δεν το περίμεναν «με την καμία»… Όταν, όμως, ξέρεις να αξιοποιείς τα όποια προσόντα έχεις, όταν μαθαίνεις να εκμεταλλεύεσαι τα τρωτά ακόμα και ενός δυνατού αντιπάλου, όταν πιστέψεις ο ίδιος πως το κάτι μεγάλο δεν είναι κάτι το ανέφικτο, τότε αποκλείεις τον ένα μετά τον άλλο τους αντιπάλους, και κυρίως πετυχαίνεις κάτι σημαντικό: μεταθέτεις τις κουβέντες σε σένα τον ίδιο και όχι στο είδος της τεχνοτροπίας ή την ποσότητα της τύχης που σε βοήθησε στην πορεία σου…

Το Μαρόκο σχεδόν πάντοτε ήταν δυσκολοκατάβλητο. Γιατί εμφανιζόταν σκληροτράχηλο στα αμυντικά του καθήκοντα και ενθουσιώδες με τη μπάλα στα πόδια. Η αποτελεσματικότητά του δεν ήταν η επιθυμητή, αλλά σχεδόν πάντα σου άφηνε μία θετική γεύση. Τους Μαροκινούς, ως προς το ποδοσφαιρικό τους στίγμα, μπορεί να μην τους υπολόγιζαν οι απανταχού ποδοσφαιρόφιλοι ως κάτι το σημαντικό, αλλά αδιάφοροι δεν πέρναγαν (για όσους θέλουν να βλέπουν το ποδόσφαιρο και στις λιγότερο δημοφιλείς παραμέτρους του). Πλέον, θα λογίζονται για πάντα ως οι πρώτοι εκπρόσωποι της Αφρικής που φιγουράρουν στην κατά τεκμήριο ελίτ του διεθνούς στερεώματος…

Η Κροατία, μετά και το φετινό, κατοχυρώθηκε ως μία ποδοσφαιρική δύναμη από τις πλέον αξιόλογες διαχρονικά. Μέσα στα γήπεδα, με τα πεπραγμένα της στα Μουντιάλ, έχει αποδειχθεί ο καλύτερος διάδοχος της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Και αν στο μπάσκετ τη σχετική σκυτάλη την παρέλαβαν οι Σέρβοι, στο ποδόσφαιρο αυτή βάφτηκε στα χρώματα των Κροατών… Με δύο παρουσίες σε ημιτελικούς (1998 και 2022) και μία στον τελικό (2018), στο άκουσμα της λέξης Κροατία η λέξη Μουντιάλ θα είναι άκρως ταιριαστή… Το σημαντικότερο ίσως είναι πως μετά τον τελικό του 2018 είναι ξανά στους ημιτελικούς (όπου η ψυχή των Αργεντινόφιλων ξέρει πόσο εύκολο εμπόδιο τους μοιάζει ή όχι η συγκεκριμένη ομάδα ενόψει του μεταξύ τους αγώνα). Δίπλα στις παραδοσιακές δυνάμεις του παγκόσμιου ποδοσφαίρου μπορεί πια να μπει και το όνομα της Κροατίας. Εντάξει, όχι στην πρώτη λίστα, αλλά πολύ κοντά σε αυτή…

Κάθε μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση τελειώνει κάποια στιγμή. Και αρχίζει αυτόματα η αντίστροφη μέτρηση για την επόμενη, έστω κι να αργεί χρονικά. Μακάρι την επιτυχία του Μαρόκου να τη δουν στην υπόλοιπη ποδοσφαιρική Αφρική ως έναυσμα για να πασχίσουν κι άλλες ομάδες για κάτι αντίστοιχο. Μακάρι οι νέοι πιτσιρικάδες που αγαπάνε να βλέπουν και να παίζουν ποδόσφαιρο στην Κροατία να βάλουν σκοπό της ζωής του όχι μόνο να γίνουν ποδοσφαιριστές, αλλά να φέρνουν όσο πιο συχνά γίνεται την Εθνική τους ομάδα σε τόσο υψηλά πατώματα του διεθνούς ποδοσφαίρου. Και μεταξύ σοβαρού και αστείου, μακάρι οι κροατικές ποδοσφαιρικές επιτυχίες να πεισμώσουν και τους Σέρβους και να γίνουν και αυτοί εξίσου σοβαροί στις μεγάλες διοργανώσεις…