Εχω να πω ότι η ξάστερη ΜΑΤΙΑ του άξιου συνεργάτη σας Ευάγγ. Αυδίκου («Εφ.Συν.», 11/1/2023), με το άρθρο του υπό τον τίτλο «Εντατική», καυτηριάζει με απόλυτα δικαιολογημένη οργή την ανεπίτρεπτη απώλεια του εξάχρονου αγοριού από τα Γρεβενά. Τι στο καλό; Δεν υπήρχε ένα ελικόπτερο για να σωθεί το μικρό αγόρι. Ντροπή μας!
Προσωπικά εμένα πρώτα το τόσο πρόωρο τέλος του παιδιού και έπειτα η Τρίτη ΜΑΤΙΑ του κ. Αυδίκου με συγκλόνισαν. Ας προβληματιστούμε όλοι κάνοντας κριτική αλλά και αυτοκριτική και ας εξετάσουμε πόσο, ως κοινωνία ευνομούμενου κράτους, φροντίζουμε τα παιδιά, τα παιδιά μας κατά πώς τους αξίζει ή αρκούμαστε στις μεγαλοστομίες.
Θλίβομαι για το κακό που χτύπησε την οικογένεια, ασπάζομαι και προσκυνώ τους χαροκαμένους γονείς που, μέσα στο πένθος τους, βρήκαν το κουράγιο για την ηρωική πράξη: τη δωρεά των οργάνων του αδικοχαμένου σπλάχνου τους προκειμένου να σωθούν άλλα παιδιά!
Ως γονιός, ως παππούς και ως δάσκαλος πιστεύω πως όλοι, άρχοντες και αρχόμενοι, οφείλουμε να προστατεύουμε αληθινά την υγεία της πολύτιμης νεολαίας μας, μιας αξιοζήλευτης νεολαίας, η οποία μάλιστα διαχρονικώς λιγοστεύει χωρίς δική της υπαιτιότητα, κάτι που την κάνει πιο ακριβή, ν’ αλλάξουμε μυαλά.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 23/01/2023.
