Φουλ τις μηχανές έχει βάλει η κυβέρνηση Λούλα με στόχο να υλοποιήσει την υπόσχεση που έδωσε κατά την ορκωμοσία του ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας να «ανοικοδομήσει τη χώρα» πάνω στα «τρομακτικά ερείπια» που άφησε πίσω του ο ακροδεξιός προκάτοχός του Ζαΐρ Μπολσονάρο. Η Πρωτοχρονιά για τον Λούλα δεν ήταν ημέρα αργίας, καθώς αμέσως μετά την τελετή υπέγραψε σειρά διαταγμάτων με τα οποία ανακαλεί διατάγματα της προηγούμενης κυβέρνησης.
Τα πρώτα διατάγματα αφορούν την παροχή έκτακτου επιδόματος 600 ρεάλ προς τις οικογένειες που ήδη λαμβάνουν βοηθήματα από το κράτος και την παράταση του μέτρου για χαμηλό φόρο στα καύσιμα. Ενα άλλο διάταγμα ακυρώνει την απελευθέρωση της οπλοκατοχής που είχε θεσμοθετήσει ο Μπολσονάρο, επιβάλλοντας περιορισμούς σχετικά με το ποιοι δικαιούνται να κατέχουν ή να αγοράζουν όπλα.
Κάνοντας το πρώτο βήμα για την υλοποίηση της υπόσχεσής του να θέσει το περιβάλλον στο επίκεντρο της πολιτικής του, επανέφερε το Ταμείο για τον Αμαζόνιο και σκοπεύει να κάνει χρήση των 3,3 δισ. ρεάλ από διεθνείς δωρεές για την προστασία του πνεύμονα του πλανήτη. Επίσης, με διάταγμα ανέτρεψε προηγούμενους νόμους της κυβέρνησης Μπολσονάρο που επέτρεπαν την εξόρυξη μεταλλευμάτων στον Αμαζόνιο, στις περιοχές των αυτοχθόνων και σε προστατευόμενες εκτάσεις. Επίσης, σε πλήρη αντιδιαστολή με την κυρίαρχη τάση στην Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα, σταματά η διαδικασία της αποκρατικοποίησης κρατικών εταιρειών, όπως η πετρελαϊκή Petrobras, τα ταχυδρομεία και η εταιρεία τηλεπικοινωνιών, μεταξύ άλλων.
Iδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Σε μια κίνηση απόλυτα συμβολική των προτεραιοτήτων της, υπουργεία που είχαν κλείσει ή συγχωνευτεί με άλλα επί Μπολσονάρο και του προκατόχου του, Μισέλ Τέμερ, ο οποίος έγινε πρόεδρος μετά την πραξικοπηματική καθαίρεση της πρώην προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ από τη Γερουσία, επανέρχονται αυτούσια, όπως το υπουργείο Γυναικών και το υπουργείο Φυλετικής Ισότητας ή συστήνονται καινούργια. Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Βραζιλία αποκτά υπουργείο Αυτοχθόνων Λαών το οποίο αναλαμβάνει η 48χρονη ακτιβίστρια Σόνια Γκουαζαζάρα, η πρώτη ιθαγενής που αναλαμβάνει υπουργική θέση.
Εντονη, σε αντιδιαστολή με τη θητεία Μπολσονάρο, είναι η παρουσία των γυναικών στην κυβέρνηση, οι οποίες αναλαμβάνουν 11 από τα 37 συνολικά υπουργεία. Ανάμεσά τους συναντάμε τη γνωστή περιβαλλοντική ακτιβίστρια και υπουργό Περιβάλλοντος στην πρώτη κυβέρνηση Λούλα, Μαρίνα Σίλβα, η οποία αναλαμβάνει ξανά το ίδιο χαρτοφυλάκιο. Η εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας Ανιέλε Φράνκο, αδελφή της ακτιβίστριας για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μαριέλε Φράνκο που δολοφονήθηκε το 2016, είναι η νέα υπουργός Φυλετικής Ισότητας.
Η Νίσια Τριντάντε, διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει το υπουργείο Υγείας και δηλώνει αποφασισμένη να ξηλώσει τον υγειονομικό παραλογισμό της περιόδου Μπολσονάρο που έκανε τη Βραζιλία τη δεύτερη χώρα στον κόσμο σε αριθμό θυμάτων από την Covid-19. Ακολουθώντας την παράδοση των κυβερνήσεων Λούλα που θέλει τους ανθρώπους της τέχνης να αναλαμβάνουν το αντίστοιχο χαρτοφυλάκιο, όπως παλιότερα ο θρυλικός τραγουδοποιός Ζιλμπέρτο Ζιλ, νέα υπουργός Πολιτισμού αναλαμβάνει η Αφροβραζιλιάνα τραγουδίστρια και συνθέτρια Μάργκαρετ Μενέζες.
Αλλά και η εξωτερική πολιτική του αναμένεται να είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν του προκατόχου του. Χθες, ο Ινάσιο «Λούλα» ντα Σίλβα είχε συνάντηση με ηγέτες από 17 χώρες, οι περισσότεροι από τη Λατινική Αμερική, οι οποίοι καλωσόρισαν και πάλι τη Βραζιλία «στη μεγάλη αγκαλιά της Αμερικής». Ο ενθουσιασμός με τον οποίο υποδέχτηκαν την επιστροφή του στην εξουσία το μεγαλύτερο κομμάτι του διεθνούς Τύπου και πολλές ξένες κυβερνήσεις, όχι απαραίτητα αριστερές, θυμίζει την ήττα του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Παράλληλα, δεν έλειψαν οι παραλληλισμοί ανάμεσα στον «απομονωτισμό» του Τραμπ και του Μπολσονάρο, σε αντίθεση με την πολύπλευρη προσέγγιση στην εξωτερική πολιτική που αναμένεται να ακολουθήσει ο Λούλα, όπως και στις δύο προηγούμενες θητείες του.
Αυτό που επίσης αναμένεται είναι ότι η κυβέρνηση Λούλα δεν θα προσδεθεί στο άρμα των ΗΠΑ, βαφτίζοντας άκριτα «εχθρούς» της Βραζιλίας όσοι είναι ανεπιθύμητοι για την Ουάσινγκτον. Το προεκλογικό επιτελείο του Λούλα, για παράδειγμα, είχε κρατήσει ιδιαίτερα επιφυλακτική στάση σε σχέση με τις κυρώσεις προς τη Ρωσία λόγω της εισβολής στην Ουκρανία. Λογικό, εφόσον η Βραζιλία δεν θέλει να διαταράξει τις στενές οικονομικές κι εμπορικές σχέσεις της με τη Μόσχα. Βέβαιη θεωρείται επίσης η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Βενεζουέλα του Νικολάς Μαδούρο.
Εξάλλου, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις γεωπολιτικές αναταράξεις που έχει επιφέρει, ακόμα και η Ουάσινγκτον έχει «μαλακώσει» απέναντι στη Βενεζουέλα λόγω πετρελαίου. Ο Μαδούρο μάλιστα, σε τελευταία συνέντευξή του στο κανάλι TeleSUR και στον διάσημο Γαλλο-ισπανό δημοσιογράφο Ιγνάσιο Ραμονέ, δήλωσε πρόθυμος για την αποκατάσταση των σχέσεων της χώρας του με τις ΗΠΑ. Μόνο ο έρμος ο Χουάν Γουαϊδό έμεινε να βολοδέρνει στο πουθενά, αφού η ίδια η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας αποφάσισε να διαλυθεί η «μεταβατική κυβέρνηση» κρίνοντας ότι, τέσσερα χρόνια μετά την αυτοαναγόρευσή της, έχει αποδυναμωθεί χωρίς να έχει επιτύχει τους πολιτικούς της στόχους…
