Ο Σαρκοζί δεν συγχωρεί την παρακολούθησή του

Από το Γουότεργκεϊτ ώς τον Νίκο Ανδρουλάκη οι παρακολουθήσεις των τηλεφώνων πολιτικών προσώπων ουδέποτε υπήρξαν μια εύκολη υπόθεση. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν -έστω πρώην- πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, όπως ο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος προσερχόμενος προχθές στο εφετείο του Παρισιού δήλωσε (σε απολύτως ελεύθερη ελληνική μετάφραση) πως «θα τους πάω αίμα».

Ποιους; Τον αστυνομικό που παρακολουθούσε τα τηλέφωνά του το 2014 και τον εισαγγελέα που του έδωσε τη σχετική εντολή. Γιατί; Διότι παρακολουθούσαν τους διαλόγους με τον δικηγόρο του Τιερί Ερζόγκ, παραβιάζοντας το δικηγορικό απόρρητο και τα δικαιώματά του, αλλά και διότι χρησιμοποίησαν τα όσα άκουσαν για να τον ενοχοποιήσουν, ενώ θα έπρεπε, κατά τη γνώμη του, να τα χρησιμοποιήσουν για να τον αθωώσουν. Και προς τον σκοπό αυτό ο Σαρκοζί ζήτησε χθες να ακουστούν στο δικαστήριο οι σχετικές μαγνητοφωνήσεις. Οπερ και εγένετο.

Είμαστε λοιπόν στον Φεβρουάριο του 2014. Ο Σαρκοζί έχει πλέον αποχωρήσει από την προεδρία της Δημοκρατίας και τον απασχολεί το εξής θέμα: Ενώ είχε κριθεί αθώος (λόγω αμφιβολιών) σε μια υπόθεση που αφορούσε το αν χρηματοδοτήθηκε παρανόμως από την οικογένεια Μπετανκούρ, της L’Oreal, το δικαστήριο δεν του είχε επιστρέψει τις ατζέντες του τις οποίες είχε κατασχέσει. Ζητά λοιπόν από τον δικηγόρο του να πράξει τα δέοντα για να του επιστραφούν οι ατζέντες και αυτός του λέει να μην ανησυχεί. Ενας φίλος του δικαστής, ονόματι Ζιλμπέρ Αζιμπέρ, έχει αναλάβει το ζήτημα, αλλά για να το διεκπεραιώσει θα ήθελε τη βοήθεια του Σαρκοζί προκειμένου να μετατεθεί στο Μονακό. «Βεβαίως. Θα μιλήσω με τον πρίγκιπα», ακούγεται να λέει ο Σαρκοζί στις 24 Φεβρουαρίου του 2014.

Πλην όμως στις 26 Φεβρουαρίου τα γυρίζει πλήρως. «Μίλησα με τον πρίγκιπα, αλλά δεν θεώρησα σκόπιμο να του μιλήσω για τον φίλο μας τον Ζιλμπέρ», ακούγεται να λέει ψυχρά αυτή τη φορά ο πρώην πρόεδρος. Τι είχε συμβεί; Στο ενδιάμεσο, δηλαδή στις 25 Φεβρουαρίου, κάποιος του «σφύριξε» πως οι συνομιλίες του παρακολουθούνται και φρόντισε να θολώσει τα νερά, αφήνει να εννοηθεί στο χθεσινό της φύλλο η εφημερίδα Le Monde. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι η παρακολούθηση γινόταν όχι για αυτή την υπόθεση, αλλά για το αν ο Σαρκοζί είχε χρηματιστεί παλαιότερα από τον Καντάφι. Με άλλα λόγια αλλού τον έψαχναν κι αλλού τον βρήκαν.

Εκτοτε πάντως ούτε οι ατζέντες έχουν επιστραφεί ούτε ο Ζιλμπέρ πήγε στο Μονακό. Πρωτοδίκως Σαρκοζί, Ερζόγκ και Αζιμπέρ έχουν καταδικαστεί σε κατ’ οίκον περιορισμό με ηλεκτρονική παρακολούθηση, αλλά δηλώνουν βέβαιοι πως στο εφετείο θα δικαιωθούν.