Η σπουδαία Γερμανοαμερικανίδα φιλόσοφος Χάνα Αρεντ πίστευε πως τα απολυταρχικά-τυραννικά καθεστώτα λειτουργούν πέρα και πάνω απ’ όλα διαστροφικά! «Ο,τι κάνουν», θεωρούσε, «το κάνουν όχι για να πράξουν το καλό ή να προστατεύσουν τους πολίτες-υπηκόους τους, αλλά για να προωθήσουν και να επιβάλουν, εμμονικά περισσότερο, την ιδεολογία τους».
Και ανεξάρτητα αν η Χάνα Αρεντ έχει αποδειχτεί μια προφήτισσα που παραμένει ακόμη επίκαιρη και λίαν δημοφιλής λόγω της σημερινής υποχώρησης της δημοκρατίας και της ανόδου των αυταρχικών-εθνικιστικών-θεοκρατικών καθεστώτων, μετά τον άδοξο θάνατο της 22χρονης Ιρανής Μάχσα Αμινί που διέπραξε το… ανυπέρβλητο έγκλημα να φοράει χαλαρά τη μαντίλα-σύμβολο σε δημόσιο χώρο (!), εκείνο που απομένει να ειπωθεί είναι: Μπορεί μεν τα απολυταρχικά-αυταρχικά καθεστώτα να λειτουργούν πέρα και πάνω απ’ όλα διαστροφικά, ωστόσο, όταν πάει να ξεφύγει τελείως ο έλεγχος, γίνονται εντελώς κανιβαλιστικά!
Διότι μόνο σαν κανιβαλισμός (αυτολεξεί) μπορεί να θεωρηθεί και να χαρακτηριστεί το γεγονός που συνέβη -και όσα ακολούθησαν- με τη Μάχσα στο Ιράν. Αν συνεκτιμήσουμε δε και το σημείο που αναφέρει ότι ο τόπος αυτός, παρά τη μακραίωνη Ιστορία και τον πολιτισμό που ανέδειξε, παρά τους συνεχείς αγώνες του λαού του για εκσυγχρονισμό και εκδημοκρατισμό της κοινωνίας, υποφέρει και στενάζει ακόμη από την έλλειψη ελευθερίας και την εξαφάνιση του κράτους δικαίου, αποτελεί παγκόσμια καταισχύνη. Και, φευ, θα αποτελεί και στο μέλλον, καθώς οι μουλάδες δεν φαίνεται να παίζουν(!), ούτε φαίνεται πως έχουν τη διάθεση να αφήσουν την εξουσία τους.
Είναι το Ισλάμ, ηλίθιε(!), θα μπορούσε να ειπωθεί (τώρα) σαν μια αλληγορική αντιστοίχιση στην, πάλαι ποτέ, γηραιά και γνωστή φράση που χρησιμοποιούσαν τα κινήματα ανά τον κόσμο ως αντίδραση στον ανελέητο -και χωρίς αρχές- καπιταλισμό. Μια ο καπιταλισμός όμως, μια το Ισλάμ και άλλη μια ο χριστιανισμός που, αλήθεια, έχει διαπράξει τους μεγαλύτερους πολέμους και τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην Ιστορία εν ονόματι της Αγάπης(!), τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για τον Ανθρωπο.
Από τη στιγμή που ο κάθε ιδεολογικός-θρησκευτικός ή άλλος -ισμός καταφτάνει και παρεισδύει συντεταγμένα, εν τούτοις αυταρχικά στις δομές της οργανωμένης κοινωνίας, γινόμενος μάλιστα εξουσία, θα υπάρχει πάντα μια πονεμένη και βασανισμένη Μάχσα ως Μάρτυρας. Οι κάθετοι διαχωρισμοί, οι χαώδεις διαφωνίες και η έλλειψη ενός ελάχιστου «κοινού τόπου» για τα βασικά προτάγματα και διακυβεύματα της ζωής θα ματώνουν χωρίς την παραμικρή λογοδοσία τη Γη. Ως το σημείο βέβαια εκείνο, να φτάσουμε τελικά και να πούμε: «Ούτε η διαστροφή φταίει, ηλίθιε! Είναι η ίδια η ηλιθιότητα που κυβερνάει τον κόσμο»…
* δημοσιογράφος
