Το μεγαλείο παταγώδους αποτυχίας…

Δεν περιμένω καν να τελειώσει το παιχνίδι με τους Ιταλούς… Τώρα, οκτώ λεπτά πριν απ’ το τέλος κεραυνοβολήθηκα και άρχισα να γράφω! Ακαριαία, μετά το σουτ του Γιάννη, το λεγόμενο «air ball», όταν η μπάλα δεν βρήκε ούτε στεφάνι, ούτε ταμπλό. Σημαντική, ως παρενέργεια της παρουσίας του, πιο ουσιαστική στιγμή ακόμη και από τα εντυπωσιακά καλάθια του, γενικότερα τις ενέργειές του που γεννούν έκσταση, ήταν αυτό το άκαρπο σουτ, τώρα, στον κολοφώνα της δόξας του ενώ ο πλανήτης πάει καιρός που συνθέτει παιάνες για την εντυπωσιακή παρουσία του!

Μίλησε ο Γιάννης Αντεντοκούνμπο με το ίδιο σουτ! Αυτό με την κακή κατάληξη που, θυμηθείτε, προκαλεί θυμηδία ως απόδειξη ανεπάρκειας εκείνου που υποπίπτει στην παταγώδη αστοχία, με αυτήν ισοδυναμεί κάθε air ball… Βροντοφώναξε, λοιπόν, ο Γιάννης σε αποθεωτική περίοδο για τον ίδιο «ησυχάστε, κάνω λάθη, είμαι ένας από εσάς!» πριν ξαναπιάσει στα χέρια του σάλπιγγα και μπαγκέτα ώστε να φτάσει στην τελική νίκη μαζί με ικανούς συμπαίκτες. Οσους είναι φανερό πως υπερβάλλουν εαυτούς επειδή, ακόμη κι αν δεν διαθέτουν το ατόφιο του ταλέντου του, υποχρεώνονται, συχνά με υπερπροσπάθεια, να σκέπτονται και να παίζουν με τρόπο που συνιστά προσέγγιση του δικού του επιπέδου…

Η άμεση ανάκαμψή του, αμέσως μετά την κραυγαλέα αστοχία, βλέπω τώρα πως λειτούργησε ευεργετικά, συνιστά αιτία συσπείρωσης για την ομάδα μας! Τρανή επιβεβαίωση εκφάνσεων γήινης παρουσίας, αυτές δίνουν στην ήδη εμβληματική παρουσία του την έννοια του καρπού της γνωστής προσωπικής πορείας διά πυρός και σιδήρου, πάλης… Ας διδαχθούμε (ή, έστω ας… υποκλέψουμε «με νόμιμο τρόπο») το μάθημα ζωής, αυτό που συνειδητά ή εν αγνοία του συνεχίζει να παραδίδει!