Οι καμπάνες στα χωριά

Για ποιους, άραγε, λόγους χτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών στις πόλεις, αλλά κυρίως στα χωριά, που τα πιο πολλά ερημώνουν τον χειμώνα και, συνήθως, είναι χωριά παραθερισμού; Εντάξει με την πίστη, τη θρησκεία, τα ήθη, τα έθιμα, την ορθόδοξη παράδοση και όλα τα σχετικά. Αλλά, νομίζω, ένα μέτρο, μια συγκράτηση στη συχνότητα και τη διάρκεια των κωδωνοκρουσιών, φέρ’ ειπείν, ξημερώματα Κυριακής σε τόπους παραθερισμού ούτε πίστη θα πρόσβαλλε ούτε παράδοση.

Αλλωστε, και οι καιροί αλλάξανε και οι καμπάνες στα χωριά δεν παίζουν τον κοινωνικό ρόλο που έπαιζαν π.χ. πριν ανακαλυφθούν τα ρολόγια και καμπανοκρούστες δεν υπάρχουν ή υπάρχουν ελάχιστοι και ο ήχος της καμπάνας δεν είναι ο μουσικός, ο καθάριος, όπως άλλοτε. Σήμερα, τα πιο πολλά καμπαναριά είναι… τηλεχειριζόμενα με κομπιουτεράκια που ρυθμίζονται αναλόγως των περιπτώσεων, μπλέκουν καμιά φορά και τα προγράμματα και βαράνε (συνέβη, ήμουν παρών) σε κηδεία… συναγερμό πυρκαγιάς.

Τα σημειώνω αυτά, ενδεικτικά και αποκαλόκαιρα, με αφορμή το 15ήμερο της Παναγίας, 1η με 15 Αυγούστου, που η καμπάνα του Λαύκου (Νότιο Πήλιο) δεν… έβαλε γλώσσα μέσα της! Να προστεθεί δε στην «τιμωρία» των παραθεριστών και η, διά καμπάνας, σήμανση των ωρών και των ημιώρων, από τις εννιά το πρωί μέχρι τις δέκα το βράδυ.

Δεν μ’ αρέσει να γκρινιάζω, γιατί το θέμα, αν το δούμε και συνταγματικά, είναι και λίγο «μπόσικο»: ποια είναι η «επικρατούσα» θρησκεία στη χώρα μας για παράδειγμα (άρθρο 3) και τι αναφέρει το άρθρο 13 περί θρησκευτικής ελευθερίας! Αλλά με αμιγώς ανθρώπινα κριτήρια, μια κατανόηση προς αλλόθρησκους ή άθρησκους ή ανθρώπους που δικαιούνται ελάχιστη ηρεμία στις διακοπές, δεν νομίζω ότι θα εξέθετε στο παραμικρό την «επικρατούσα» Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού. Για όνομα της Παναγίας…

ΥΓ. Τα θλιβερά του αθεόφοβου Δωδώνης ακολούθησαν…