«Οταν μαλώνουν τα βουβάλια στον βάλτο, την πληρώνουν τα βατράχια» λέει, στο περίπου, ένας μύθος του Αισώπου. Σήμερα, ένα από τα μεγαλύτερα βουβάλια που τσαλαβουτάνε στο παγκόσμιο τέλμα είναι και η Κίνα. Η άλλη βουβάλα είναι βέβαια η Αμερική, κι ο τρίτος βούβαλος είναι η Ρωσία. Ενα μικρότερο βουβάλι είναι η Ευρώπη, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι τα βατράχια. Η Ταϊβάν, ας πούμε, είναι ένα βατράχι που κινδυνεύει εσχάτως να γίνει πίτα από την Κίνα και τις ΗΠΑ, που προς το παρόν αλληλοαπειλούνται, ξεφυσώντας άγρια, χτυπώντας σπασμωδικά κάτω τις οπλές τους και προτάσσοντας τα κέρατά τους. Βλέπετε, η Κίνα μαζί με τη Ρωσία αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ και της Ευρώπης στο παγκόσμιο τέναγος, οπότε δεν είναι απίθανο να κάνουν τελικά το «ντου» – το διακύβευμα είναι υψηλό: η κυριαρχία του κόσμου.
Βουβάλι: Είδος άγριου και μεγαλόσωμου βοοειδούς με κοντό και αραιό τρίχωμα και μακριά κέρατα, το οποίο ζει κυρίως στην Ασία και την Αφρική | (Mεταφορικά -μειωτικό) ο παχύς, άχαρος και δυσκίνητος άνθρωπος
Κι εμείς, τι κάνουμε; Εμείς λοιπόν, τα αναλώσιμα βατράχια του βούρκου, δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα. Ηδη οι κινεζικοί πύραυλοι περνούν επάνω από το έδαφος της Ταϊβάν και σκάνε στη θάλασσα της Ιαπωνίας, ενώ ο Εβδομος Αμερικανικός Στόλος που περιπολεί σ’ αυτά τα επικίνδυνα νερά της Κίτρινης Θάλασσας είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη ή, μάλλον, στο κουμπί εκτόξευσης των πυραύλων. Εμείς, η μόνη δυνατότητα που έχουμε είναι να πληροφορούμαστε και να πληροφορούμε, να εικάζουμε και να αναμένουμε τις εξελίξεις όσο μπορούμε ψυχραιμότερα. Και για να περνάει η ώρα μας, να ασχολούμαστε με την προέλευση των ονομάτων και τοπωνυμίων, που κι αυτά διηγούνται μια ιστορία. Την οποία, ναι, όποιος δεν νογάει, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει, ε;
Λοιπόν, η Κίνα. Κατ’ αρχάς, οι ίδιοι οι Κινέζοι δεν λένε «Κίνα» την πατρίδα τους: το επίσημο όνομά της είναι «Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó» (Τζονγκχουά Ρένμίν Γκονγκχέγκουό), στο επίσημο σύστημα μεταγραφής της προφοράς των μανδαρινικών σε λατινικούς χαρακτήρες, που σημαίνει «Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας». Η ονομασία «Κίνα», σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, είναι μεταφορά ξένου όρου που πιθανώς ανάγεται στην κινεζική λέξη Qin ή Ts’in. Αυτή ήταν το όνομα δυναστείας του 2ου αιώνα π.Χ. Ωστόσο, η χώρα από τον 4ο αιώνα π.Χ. αποκαλούνταν «Tsinstan», ενώ οι Βραχμάνοι χρησιμοποιούσαν τον σανσκριτικό όρο «cina». Πάντως αυτό το «Zhōnghuá», το καθαυτό όνομα της Κίνας, σημαίνει «Μέσο Βασίλειο». Ο όρος «Κίνα» (China) εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1555 στη μετάφραση από τον Ρίτσαρντ Ιντεν του ημερολογίου του Πορτογάλου εξερευνητή Ντουάρτε Μπαρμπόσα, που εκδόθηκε το 1516.
Τώρα, η Ταϊβάν (Taiwan). Επισήμως αυτοαποκαλείται «Δημοκρατία της Κίνας». Στα κινεζικά είναι «Τζονγκ Χουά Μιν Γκουό» και διεθνώς «Republic of China». Παλαιότερα ήταν γνωστή ως «Εθνικιστική Κίνα» ή «Φορμόζα», από το όνομα «Ilha Formosa», δηλαδή «Ομορφο νησί» που είχαν δώσει στο νησί οι Πορτογάλοι εξερευνητές του 16ου αιώνα για το φυσικό του κάλλος. Το ίδιο το «Taiwan» σημαίνει «ξένοι», από τους πρώτους Κινέζους αποίκους στο νησί.
Το ωραίο είναι πως η Ταϊβάν, το βατράχι των 23 εκατ., που δημιουργήθηκε όταν οι εθνικιστές Κινέζοι του Τσιανγκ Κάι Σεκ βρήκαν καταφύγιο στο νησί μετά την επικράτηση του Μάο στην ηπειρωτική Κίνα το 1949, υποστηρίζει πως είναι η μόνη νόμιμη κρατική οντότητα της Κίνας, ενώ η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το βουβάλι του 1,5 δισεκατομμυρίου, θεωρεί πως η Ταϊβάν είναι απλώς μια κινεζική επαρχία…
