Προς την «Εφημερίδα των Συντακτών»
Αξιότιμε κύριε Γκικόπουλε, χαίρετε. Ως τακτικός αναγνώστης της «Εφημερίδας των Συντακτών» (και των αναγνωστών όπως αυτή η ίδια η εφημερίδα υποστηρίζει) έχω την ευκαιρία να απολαμβάνω τα εμπνευσμένα άρθρα σας. Με την ιδιότητα λοιπόν του τακτικού σας αναγνώστη επιθυμώ, ως ηλικιωμένος, να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με το άρθρο σας στις 8/7/22 με τίτλο: Ματαιοδοξία ηλικιωμένων.
Πιστεύετε αλήθεια πως κάθε ηλικιωμένος είναι ένας άπληστος φιλάργυρος; Ισως βέβαια θα μου απαντήσετε πως, ως ηλικιωμένος, έχω χάσει κι εγώ την ειρωνεία μου και τις αποχρώσεις της και, επομένως, αδυνατώ να συλλάβω τόσο το πνεύμα των λόγων σας όσο και το μέγεθος της δικής μου ματαιοδοξίας. Ποιος ξέρει; Μην ξεχνάτε, κύριε, πως, όπως δυστυχώς τα καταφέραμε και καθώς το προσδόκιμο ζωής ανεβαίνει, οι ηλικιωμένοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας… Μήπως σ’ αυτό οφείλονται το περίσσιο σκώμμα και ο σαρκαστικός εμπαιγμός; Σας ευχαριστώ.
Ενα ηλικιωμένος που επιμένει να… ζει.
*Αστρος Κυνουρίας
Απάντηση: Θα σας παρακαλούσα να ενημερώσετε τον κ. Παπαντώνη ότι κι εγώ είμαι ένας ηλικιωμένος παππούς.
Φοίβος Γκικόπουλος
