Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον τα δύο συνεχόμενα άρθρα του Γιάννη Δραγασάκη με τίτλο «Η αλήθεια για το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015» στην «Εφ.Συν.» των 25-26 και 9-10 Ιουλίου. Αν δεν το έχετε διαβάσει, σας το συνιστώ. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ομολογώ ότι προσωπικά εξεπλάγην. Θα περιοριστώ σε αυτό που θεωρώ ως κομβικό σημείο του εγχειρήματος που προτείνει. Πρόκειται για έναν θριαμβευτικό ύμνο υπεράσπισης του ιστορικού αυτού δημοψηφίσματος τόσο για το βροντερό «ΟΧΙ» του όσο και για το… «ΝΑΙ» του ! Υμνος δηλαδή για τη μετατροπή του «ΟΧΙ» σε ένα «ΝΑΙ» εν μια νυκτί, μετατροπή που χαρακτηρίζεται από τον αρθρογράφο ως ιστορική «δημοκρατική τομή».
Πώς μπορεί να κατανοηθεί αυτή η όντως παράδοξη ερμηνευτική; Για την ακρίβεια λοιπόν αυτή η ρητορική ακροβασία του Γιάννη Δραγασάκη συνίσταται στο ότι ερμηνεύει το βροντερό «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 ως ένα παλλαϊκό «ΟΧΙ»… στο grexit, ως ένα «ΝΑΙ» στην Ευρώπη. Εν ολίγοις με το «ΟΧΙ» του ο ελληνικός λαός επισφράγισε, θωράκισε τη θέση του στην Ευρωπαϊκή Ενωση και εκμηδένισε, ακύρωσε, το υποτιθέμενο σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την Ε.Ε. που προωθούσε ο απεχθής Wolfgang Schäuble (Σόιμπλε). Αλλά ένα «ΝΑΙ» σε ποια Ευρώπη, αυτή των μνημονίων; Το τίμημα βέβαια αυτής της μετατροπής ήταν η υπογραφή του τρίτου Μνημονίου που είχε απορρίψει ωστόσο ακριβώς το… «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος. Παλιά στον χώρο της Αριστεράς, θέλοντας να διακωμωδήσουμε την καταχρηστική χρήση της χεγκελιανής θεώρησης των αντιθέτων, λέγαμε ότι η διαλεκτική αυτού του είδους είναι ικανή να αλέθει ακόμα και λιθάρια (digérer des briques)· κατά τον ίδιο τρόπο η ερμηνευτική του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. δύναται τα πάντα.
Πολύ σωστά τονίζει ο αρθρογράφος ότι ή ευθύνη για το ότι ή Ελλάδα βρέθηκε μπροστά στον γκρεμό και τη χρεοκοπία το 2015 ανήκει αποκλειστικά και μόνο στις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά – Βενιζέλου. Αυτό ωστόσο δεν δικαιολογεί την παράδοξη προτεινόμενη ερμηνευτική του δημοψηφίσματος. Το παράδοξο θα μπορούσε να απαλυνθεί αν εξέλιπε η κυρίαρχη τάση που παρατηρούμε και σε άλλα στελέχη του κόμματος, αυτή ενός θριαμβευτικού απολογισμού της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και όπως ήταν επόμενο πληγώθηκε και υπέστη τις συνέπειες. Είναι καλύτερα να το παραδεχόμαστε δημόσια.
*Καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, Βρυξέλλες
