Τις προηγούμενες μέρες ξεκίνησαν τα φιλικά του πρωταθλητή Ολυμπιακού. Σε λίγο μπαίνει στο σχετικό χορό και ο ΠΑΟΚ. Τελικά υπάρχει αδιάφορη ή χαλαρή χρονική περίοδος στο ποδόσφαιρο; Φερ΄ειπείν, τώρα που έχουν σταματήσει όλα τα εγχώρια πρωταθλήματα μπορούν οι υπεύθυνοι μιας οποιασδήποτε ελληνικής ομάδας να καθίσουν ήρεμοι και «να ατενίζουν αμέριμνοι το πέλαγος»; Μπορούν οι υποστηρικτές της ίδιας ομάδας να βγάλουν από το μυαλό τους την αγαπημένη τους συνήθεια και δίχως άγχος να απολαμβάνουν τα μπάνια τους, τα ταβερνάκια και τις μπύρες τους; Μπα… Η Lady Hope ξέρει πως επί της ουσίας κάθε Ιούνιο και Ιούλιο, προετοιμασία κάνει σύσσωμη η ποδοσφαιρική οικογένεια. Από τον διοικητικό ηγέτη της εκάστοτε πρωταθλήτριας μέχρι το φίλο της τελευταίας ομάδας που βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο (από το σημείο που εδρεύει) μέρος του πλανήτη…
Δεν υπάρχει αδιάφορο χρονικό διάστημα στο ποδόσφαιρο. Οι υπεύθυνοι ενός club πρέπει να ενεργοποιήσουν όλες τις αισθήσεις τους στο φουλ, κυρίως τον καιρό που σταματάει ένα πρωτάθλημα και αρχίζει να μετράει αντίστροφα ο χρόνος για την έναρξη της επόμενης σεζόν. Γιατί τότε αποσαφηνίζονται τα κενά και τα λάθη της προηγούμενης χρονιάς. Τότε μπαίνουν οι στόχοι, καταρτίζονται τα πλάνα και λαμβάνει χώρα η στελέχωση για την υλοποίησή τους. Και πάντα πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμα εναλλακτικά πλάνα, και σε περίπτωση που δεν βγαίνει το καλοκαίρι κάποιο αρχικό πλάνο, αλλά και σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου προκύψουν κάποια βασικά προβλήματα. Ο κάθε ρόλος στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν είναι τυχαίος. Κανένας δεν πληρώνεται απλά για να πληρώνεται…
Τα βασικά που πρέπει να κάνουν οι πέντε μεγαλύτερες ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες είναι σχεδόν ξεκαθαρισμένα. Στον Ολυμπιακό η απόκτηση έντασης και η αύξηση της ποιότητας όταν η ομάδα έχει τη μπάλα στα πόδια, είναι καθοριστικά ζητούμενα για τη νέα σεζόν. Στον ΠΑΟΚ πρέπει το συντομότερο δυνατό (στο μέτρο του εφικτού…) να γίνει το νέο έμψυχο δυναμικό συγκροτημένη ομάδα, που θα αφομοιώνει όσα λέει ο Λουτσέσκου με περισσή ευστοχία. Η ΑΕΚ πρέπει να γίνει ξανά ποδοσφαιρική ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Στον Παναθηναϊκό οφείλουν να διατηρήσουν αρχικά την αγωνιστική βάση-«πίστα» που κατέκτησαν πέρυσι (οι αποχωρήσεις Βέλεθ και Γκατσίνοβιτς διαταράσσουν κάπως το αποκτημένο σημείο ισορροπίας) και να ψάξουν το κάθε τι καλύτερο μέσα στους αγωνιστικούς χώρους κατά τη διάρκεια των ενενηντάλεπτων. Ο, δε, Άρης αναζητά μία σταθερότητα που θα επιτρέπει τη συναισθηματική και πνευματική ευρυθμία σε τέτοιο βαθμό που θα εξασφαλίζεται η αγωνιστική ευδοκίμηση σε μάκρος χρόνου.
Σε θεωρητικό επίπεδο μοιάζουν να είναι καλύτερες φέτος οι προοπτικές για όλους τους. Και αυτό αυξάνει την όρεξη, και δίνει άλλη διάσταση στη σημερινή αγωνία. Το έχουν ανάγκη το καλό, το ανταγωνιστικό ποδόσφαιρο, οι δοκιμαζόμενοι από πολλά στο σήμερα Έλληνες. Όχι για «να τα δώσουν όλα» σε αυτό, όχι για να βγάλουν τα απωθημένα τους εκτονώνοντας την οργή τους σε σώματα και ψυχές «αλλόθρησκων». Αλλά, για να εμπλουτίσουν τις ζωές τους με επαρκή διαστήματα ψυχαγωγίας, απόκτησης εμπειριών, αυτοελέγχου και διαρκώς ανανεώσιμου (νοητικού) ενδιαφέροντος.
Το καλοκαίρι είναι η πιο περίεργη, αλλά και η πιο σημαντική περίοδος για μία ποδοσφαιρική ομάδα. Σε αυτό οι μονάδες μέτρησης είναι διαφορετικές και αλίμονο σε όποιους ψάχνουν τελειότητες. Ούτε στα φιλικά, ούτε στις μεταγραφές, ούτε στις προσλήψεις στελεχών, ούτε σε ένα εύρος επιλογών (π.χ. εισιτήρια διαρκείας, καινούριες εμφανίσεις) δεν μπορεί ένας σύλλογος να τα κάνει όλα τέλεια και να έχει όλους, μα όλους, τους φίλους του ικανοποιημένους. Θα πάει μπροστά όποιος κάνει πολλά πράγματα αρκετά καλά και όποιος μάθει έγκαιρα να ξεπερνάει προβλήματα, λάθη και εμπόδια (που αναπόφευκτα θα βρει στο διάβα του)… Η Lady Hope ξέρει πως είτε έξω βράζει ο τόπος, είτε χιονίζει, το ελληνικό ποδόσφαιρο θα εξακολουθεί να συγκινεί σημαντικό αριθμό πληθυσμού. Ίσως, τους περισσότερους σε ποσότητα ανθρώπους από κάθε άλλη μαζική κοινωνική δραστηριότητα…
