Πώς να κρυφτείς απ’ όλα αυτά στη Βόρεια Εύβοια; Παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος, στο πράσινο νησί.
Πού να’ ναι τώρα οι ρετσινάδες, πού να’ ναι οι αγρότες, οι μελισσοκόμοι, και οι κτηνοτρόφοι; Τι να την κάνουν τη «φωτόδενδρη» όψη των «πραματευτάδων», και τις υποσχέσεις τους;
Τώρα, που οι πολίτες προσπαθούν ακόμη να ξεμαυρίσουν τα σωθικά τους απ’ τις στάχτες στη Βόρεια Εύβοια, να ξαναχτίσουν το βιός τους που χάθηκε, τα μελίσσια, τις ελιές, τα ρετσίνια, τα πεύκα, τα μεροκάματα, τα σπίτια.
Στη Στροφυλιά, στους Παπάδες, στο Αχλάδι, στη Λίμνη, στις Ροβιές, στο μοναστήρι του Όσιου Δαυίδ, στην Αγία Άννα, στο Αγριοβοτάνι, στους Καματριάδες, στα Σύμια, στο όρος Ξηρό, στην Κοτσικιά, στο Ψαροπούλι, στα Βασιλικά, χρειάζονται έργα καθαρισμού, διανοίξεις δασικών δρόμων, αντιπυρικές ζώνες, στα 520.000 στρέμματα καμένης γης του περσινού Αυγούστου. Κι αντί για όλα αυτά, απειλούνται με πρόταση για υποβάθμιση πέντε σχολεία της Αιδηψού, των Ωρεών, του Αγίου, των Γιάλτρων, και των Ελληνικών.
Όμως η ελπίδα στη Βόρεια Εύβοια, είναι ακόμα εδώ. Απ’ τη δική του εμβληματική μορφή και παρουσία – στο προσκλητήριο της Βόρειας Εύβοιας, στην πατρώα γη – του κορυφαίου αγωνιστή Δημήτρη Παπαχρήστου, θα φανεί ένας άλλος δρόμος για το πράσινο νησί, με καινούργιες γραμμές, με καινούργιους ορίζοντες.
Αλλιώς, ο καϋμός των ανθρώπων θα ρισκάρει να γίνεται οφθαλμαπάτη, έργα ανεμομαζώματα, ρουσφέτια και «κυκλώματα».
* Συγγραφέας
