Ο κόσμος σε ακινησία. Ο τόπος σε μαρασμό. Η πόλη σε απορρύθμιση. Η ζωή σε σίγαση. Σ’ όλη τη διάρκεια της καραντίνας. Ο φόβος του θανάτου ως μόνιμη σκίαση της αγωνίας να επιβιώσουμε. Κι όμως. Σε μια πορεία αδιάσειστη, όχι πάντα προδιαγεγραμμένη, μέσα από θραύσματα, σκαλωσιές και κελύφη, μέσα από ό,τι περιέβαλε, συγκράτησε, σηματοδότησε τη χαρά της ζωής και της συνέχειας, η Τέχνη σώζει. Ξανά.
Η Ευστρατία Μαχαιρίδη, μέσα στον ενάμιση χρόνο εγκλεισμού, απεικονίζοντας περισσότερο και λιγότερο εμφανή σημεία της πόλης –εν τη γενέσει, στην αποσάθρωση ή στο απόγειο του μεγαλείου τους– χαράζει έναν κόσμο, που ακόμα και στο τέλος του δεν παραιτείται. Τομές, συστροφές, διατάξεις και κλίμακες, ανόψεις, παράθυρα και κύβοι, εσωτερικές και εξωτερικές όψεις/οπτικές, όλα δομικά ίχνη ενός κόσμου που αρχιτεκτονικά και ουσιαστικά αντιστέκεται. Στη φθορά και τη λήθη.
Η σκληρότητα του ασπρόμαυρου ευαισθητοποιεί αντί να απομακρύνει. Εμψυχώνει αντί να αποθαρρύνει. Με αποφασιστικότητα τα έργα της «Δομικής Ποιητικής» της απευθύνονται στο βλέμμα του θεατή με τη σιγουριά της α-λήθειας που υποστηρίζουν. Μιας αλήθειας που αποτυπώνεται στην αγκαλιά των εναπομεινάντων στοιχείων της παρουσίας μας στον χρόνο και που αφυπνίζει με την ασπρόμαυρη ηθική των συγκεκριμένων έργων, τα οποία διαπνέονται από «την αισθητική της ασπρόμαυρης φωτογραφίας» (Χ. Καμπουρίδης, 2022).
Βουτώντας στα άδυτα του ψυχισμού η εικαστικός μάς αποκαλύπτει τι είμαστε ικανοί να δημιουργούμε. Δείχνει πως η ζωή μετά αλλά και μέσα από τον θάνατο θριαμβεύει, κλείνοντάς μας το μάτι για τη συνέχεια στην οποία όχι απλώς καλούμαστε να συμμετέχουμε ως βιολογικοί μηχανισμοί, αλλά υποχρεούμαστε να υπερασπιστούμε ως υπάρξεις, αφού μέσω της -όποιας- δημιουργίας κατακτάμε την αθανασία.
? «Δομική Ποιητική»: Εκθεση χαρακτικής της Ευστρατίας Μαχαιρίδη. Μέχρι τις 15.5.2022 στην Zivasart Gallery, Παντανάσσης 1, Μαρούσι
