Χτυπούν το κουδούνι κρατώντας ποτά. Είναι χαρούμενοι. Ενα μπαλκόνι ολόφωτο στον δεύτερο όροφο αντιδρά ζητωκραυγάζοντας. Οι περαστικοί καταλάβαμε πως ήρθαν κι άλλοι, ήρθαν κι άλλοι καλεσμένοι στο πάρτι. Σκηνή επαναλαμβανόμενη, αν περπατήσεις στις γειτονιές της πόλης θα τη δεις πολλές φορές. Βράδυ Σαββάτου.
Νύχτα πάρτι παραδοσιακά η νύχτα του Σαββάτου και καθώς προχωράς και τα αναμμένα με λαμπάκια μπαλκόνια γίνονται όλο και περισσότερα συμμετέχεις κι εσύ στη γιορτή. Τα πάρτι και οι συγκεντρώσεις επέστρεψαν στα σπίτια που έμειναν ερμητικά κλειστά μέσα στην πανδημία. Δυο κορίτσια μπροστά μου ανάβουν τα κεράκια μιας τούρτας. Μέσα από την είσοδο μια παρέα τις ενθαρρύνει να βιαστούν. Ετοιμάζουν μια έκπληξη, σε κάποιο πάρτι συμμετέχουν. Χαίρεσαι κι εσύ με τη χαρά τους.
Το ιερό και αποστειρωμένο -μέχρι τώρα- σπίτι θέλει να μπει κι αυτό στην κανονικότητα, να ακούσει τα γέλια και τις φωνές πολλών ανθρώπων. Οπως τότε, όπως πριν, όπως παλιά. Μυρίζει επιτέλους καλοκαίρι όπως το ήξερες και παρά τα βάρη μιας σκληρής ενίοτε καθημερινότητας η ψυχή σου λαχταρά να σαλπάρει με τα καράβια-μπαλκόνια, να πιστέψει πως αυτό το Σάββατο ίσως είναι μια νύχτα θαυμάτων. Από κάπου ακούγεται το τραγούδι των Indeep «Last night a dj saved my life» και θυμάμαι με πόση ανεμελιά το χορεύαμε τη δεκαετία του ’80. Λέω στον εαυτό μου: Γιατί όχι και τώρα; Και κάνω μια στροφή γύρω του. Είμαι στο πάρτι της πόλης μου.
Iσως είναι ένα Σάββατο που καμιά στενοχώρια και καμιά λύπη δεν θα εισχωρήσει, δεν θα βρει ούτε μια τόση δα μικρούλα χαραμάδα να εισβάλει στη χαρά των ανθρώπων, στη χαρά της πόλης. Ούτε καν ο νυσταγμένος γείτονας που συνήθως διαμαρτύρεται για την ένταση της μουσικής δεν θα χαλάσει τη ροή μιας τέτοιας γιορτής.
Ανθρωποι και τετράποδα είμαστε καλεσμένοι στην Αγια νύχτα, τη νύχτα του Σαββάτου που χαμηλώνει τους φόβους και υψώνει τη χαρά. Σκέφτομαι πιο συγκεκριμένα τη χαρά εκείνου ή εκείνης που θα ανοίξει την πόρτα και θα βρεθεί μπροστά στα κεράκια μιας τούρτας, μπροστά στα γελαστά πρόσωπα μια παρέας. Ισως αυτή η έκπληξη να του θυμίζει πάντα πως δεν είναι μόνος. Να του θυμίζει πως μέσα στο ταξίδι της ζωής, που όλοι αναπόφευκτα έχουμε συνοδοιπόρο και τον πόνο, υπάρχουν νύχτες πάρτι που κάποιος θα του χτυπήσει την πόρτα και θα τον βάλει στη χαρά. Αγια νύχτα, ψιθυρίζω. Αγια η νύχτα του Σαββάτου…
