Σε δύσκολα χρόνια για τον ιταλικό λαό και τους λαούς της Ευρώπης, όταν τα απελευθερωτικά οράματα υποχωρούσαν, ο κουμουνιστής ηγέτης και μεγάλος διανοητής Αντόνιο Γκράμσι είχε καλέσει τους επαναστάτες στην «απαισιοδοξία της γνώσης» να αντιτάξουν την «αισιοδοξία της βούλησης».
Η παραίνεση αυτή του Γκράμσι μάς είναι εξαιρετικά χρήσιμη και για τη νέα αρχή που θέλουμε να κάνουμε για την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, έχοντας πίσω μας ένα επιτυχημένο συνέδριο μετασχηματισμού και μπροστά μας, 15 Μαΐου 2022, την εκλογή απευθείας από τη βάση, πρώτη φορά από κόμμα της Αριστεράς, της Κεντρικής Επιτροπής και του προέδρου του κόμματος.
Η πολιτική βούληση λαών και κυβερνήσεων είναι το κλειδί και για την επίλυση μικρών και μεγάλων προβλημάτων της εποχής μας. Εννοείται ότι η πολιτική βούληση δεν είναι αυτοφυής, προκύπτει μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες πολιτικής ωρίμανσης και στη βάση συγκεκριμένων αντικειμενικών συνθηκών.
Συχνά ξεχνάμε ότι σε δύσκολες καμπές της Ιστορίας η ανθρωπότητα βρήκε τον σωστό δρόμο να προχωρήσει μπροστά, όπως στα μαύρα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, στη διάρκεια του οποίου υπήρξαν πολλά φωτεινά ορόσημα ειρήνης, αρχής γενομένης το 1947 με την αποτίναξη του ζυγού της βρετανικής αποικιοκρατίας από την Ινδία, τη χώρα των Γκάντι και Νεχρού. Χώρα που πρωτοστάτησε και στη δημιουργία του Κινήματος των Αδεσμεύτων, με τη Διάσκεψη του Μπαντούνγκ το 1955, για την οποία συνεργάστηκαν η Γιουγκοσλαβία του Τίτο, η Αίγυπτος του Νάσερ και η Ινδονησία του Σουκάρνο.
Μέλος του μεγάλου αυτού κινήματος χωρών του τρίτου κόσμου, κατά κύριο λόγο, έγινε από το 1962 και η Κυπριακή Δημοκρατία με απόφαση του προέδρου Μακάριου, αποφεύγοντας έτσι και τις πιέσεις από την Αθήνα και άλλες δυτικές πρωτεύουσες για ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Μεγάλο ευρωπαϊκό και διεθνές ορόσημο ειρήνης το 1975, η Διάσκεψη του Ελσίνκι, επίσημα Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ). Πρώτο μεγάλο ρήγμα στον Ψυχρό Πόλεμο που επιτεύχθηκε με την καθοριστική συμβολή και της «Οστ Πολιτίκ» του Σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου της τότε Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ.
Το ερώτημα είναι αν, με τον πόλεμο της Ουκρανίας σε εξέλιξη, μπορούν να υπάρξουν νέα ορόσημα ειρήνης, με πρώτο τον τερματισμό του παράνομου και βάρβαρου αυτού πολέμου. Αν αυτό συμβεί -και θα συμβεί, κατά τη γνώμη μου- μπορεί να υπάρξει ένα νέο Ελσίνκι με τη συμμετοχή και της Ρωσίας, της οποίας ο σημερινός αποκλεισμός από το διεθνές σύστημα δεν πρέπει να θεωρείται οριστικός.
* Ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς
