Λοιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί προ της κάλπης

Επιχείρησε να δικαιολογήσει τα ανομολόγητα προχθές ο Μάκης Βορίδης, κοινώς να μπουγαδιάσει τ’ άπλυτα της κυβέρνησης. Το απορρυπαντικό με τους κυανόφαιους κόκκους που χρησιμοποίησε, μολαταύτα, αντί να εξαφανίσει τους δύσκολους λεκέδες, τους άπλωσε σ’ ολόκληρη την επιφάνεια του φθαρμένου υφάσματος. Εξακολουθεί, βλέπεις, να τα λέει «τσεκουράτα» κι ας πασχίζει να διαγράψει μονοκοντυλιά το ένοχο παρελθόν του, αφότου κατέλαβε υπουργικό θώκο. Οι παλιές συνήθειες δεν ξεχνιούνται, τουτέστιν πρώτα βγαίν’ η ψυχή κι ύστερα το χούι. Αρέσκεται, άλλωστε, να ονομάζει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, καθότι, ως εραστής των παραδόσεων, ουδόλως καταδέχεται να καταφύγει στην καινοτομία των ηλεκτρικών πλυντηρίων.

Λάβωσε, λοιπόν, τον αχίλλειο τένοντα του πολιτικού του προϊσταμένου σε μια εξυπνακίστικη προσπάθεια να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα. Του ζητήθηκε να σχολιάσει τη δυσμενή δημοσκοπική εικόνα της Νου Δου και έκρινε σκόπιμο να αμυνθεί με επιθετική αιχμή την απαρίθμηση των επτά πληγών του Φαραώ που όλως τυχαίως επισκίασαν την κακοτράχαλη κυβερνητική της θητεία. Κλήθηκαν να διαχειριστούν, ξεκίνησε, την πρωτοφανή στα χρονικά οργανωμένη παραβίαση των συνόρων μας από το καθεστώς Ερντογάν, που χρησιμοποίησε ως όπλο απελπισμένους πρόσφυγες.

Επειτα από λίγους μήνες, συνέχισε, φτάσαμε στα πρόθυρα σύρραξης με την Τουρκία, κάτι που είχε να συμβεί σε παρόμοια ένταση εδώ και δεκαετίες. Κατόπιν αντιμετώπισαν την πανδημία, εξακολούθησε, μια παγκόσμια κρίση που τυχαίνει κάθε εκατό χρόνια και αν. Και προτού μας εγκαταλείψει ο επάρατος κορονοϊός τούς βρήκε η ενεργειακή κρίση, που έφερε το εισαγόμενο κύμα ακρίβειας, το οποίο γιγαντώθηκε από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Και σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, κατέληξε, τους έλαχαν αδιανόητες πλημμύρες, καταστροφικότατες δασικές πυρκαγιές, ενώ ο Εγκέλαδος παρέσυρε σε μακάβριο χορό την Ελασσόνα, τη Σάμο και την Κρήτη. Ο λαός θα τα εκτιμήσει όλα τούτα, προέβλεψε, και θα τους ανταμείψει στην κάλπη -τρομάρα τους–, επιβραβεύοντάς τους τη δεύτερη Κυριακή με την πολυπόθητη αυτοδυναμία.

Ονειρα έναστρης αυγουστιάτικης νυκτός σε ακτή του υπολοίπου Αττικής υπό την εκκωφαντική απουσία του ξενοδόχου. Μόνοι τους τα σκέφτονται, μονάχοι τους τα λένε και ολομόναχοι θα τα λουστούν. Οι υπεραπλουστευμένες βολικές εκλογικεύσεις του αυτόκλητου εκλογομάγειρα υπουργού δεν συνυπολογίζουν, θαρρώ, ορισμένα δομικά χαρακτηριστικά που καθιστούν το πόπολο έρμαιο μεταφυσικών δοξασιών. Ακόμα και οι ελαχίστως προληπτικοί ψηφοφόροι δεν μπορεί παρά να υποκύψουν στον πειρασμό του κάτωθι συνειρμού: εφόσον η βάρδια ενός πρωθυπουργού βρίθει με το καλημέρα από τους λ(ο)ιμούς, τους σεισμούς και τους καταποντισμούς του αιώνος, τους οποίους μετέρχεται ως πρόσχημα για να μας περνάει τα εφτά καρφιά, φαντάσου τι έχουμε να τραβήξουμε αν του δώσουμε και δεύτερη ευκαιρία.

Συλλήβδην τα τέρατα της μυθολογίας θα αναστηθούν, θα δραπετεύσουν από τις σελίδες του Τσιφόρου κι αλίμονό μας! Σκύλλες, Χάρυβδες, Λερναίες Υδρες, Ερυμάνθιοι Κάπροι και δεν συμμαζεύεται θα μας πάρουν φαλάγγι και, καθώς ο ηρακλειδεύς εθνοσωτήρας αποδεικνύεται νάνος, την έχουμε βάψει με ανεξίτηλα χρώματα. Πολλώ δε μάλλον όταν τυγχάνει γόνος και μοναδικός κληρονόμος του ηγέτη που έμεινε στην Ιστορία ως ο κατ’ εξοχήν γκαντέμης της πολιτικής ζωής. Σταυρώνεις και φτύνεις τον κόρφο σου τρις και εξυπακούεται πως μαυρίζεις τον κάλπη στην ψηφοδόχο, εκλιπαρώντας το έλεος της Αστάρτης, του Οσιρι, του Δωδεκάθεου και του Τουτάτη.