«Μη φοβάστε να μεγαλώσετε αργά, φοβηθείτε να μείνετε ίδιοι» (Κινεζική λαϊκή σοφία)
O ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ με το φετινό ιστορικών διαστάσεων επίτευγμά του να φτάσει (τουλάχιστον…) μέχρι την προημιτελική φάση μίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης κατάφερε πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Όπως το να φτιάξει το όνομά του εντός και εκτός συνόρων, αλλά να «φτιάξει» και τους οπαδούς του… Μα, πάνω από όλα, να μάθει σε ολόκληρες γενιές Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων τι σημαίνει να έχει μπει ο Απρίλης και μία ελληνική ομάδα να έχει ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Αυτό δεν είναι κάτι το αμελητέο, ή μία λεπτομέρεια που θα ξεχαστεί από το στερημένο σε τέτοιες περιστάσεις εγχώριο κοινό… Η Lady Hope το αντιλαμβάνεται όλο αυτό ως ένα ανέβασμα του πήχη που αυξάνει τα μελλοντικά καθήκοντα (και τις υποχρεώσεις…) όλων των ελληνικών ομάδων που παίρνουν ένα εισιτήριο για τα ευρωπαϊκά Κύπελλα… Γιατί το ποδόσφαιρο μίας χώρας με φιλοδοξίες θα πρέπει πρωτίστως να επενδύει πάνω στις επιτυχίες του και όχι να κλαίγεται στις αποτυχίες του…
«Μα, στο UEFA Conference League το επίπεδο είναι χαμηλό», λένε κάποιοι; Λάθος γνώμη, λάθος προσέγγιση, λάθος συγκυρία (για να το ισχυριστεί κάποιος αυτό)… Όταν πάρει το ελληνικό ποδόσφαιρο καμία κούπα στη συγκεκριμένη διοργάνωση, τότε ίσως να (μπορεί να) αλλάξει περιεχόμενο η σχετική συζήτηση. Μέχρι τότε, όμως, ας σωπάσουν οι «απαιτητικοί» που δεν έχουν και τόση γείωση με την πραγματικότητα του σύγχρονου ποδοσφαίρου και των συσχετισμών του… Αν ανατρέξουμε φερ΄ειπείν στο παρελθόν του ελληνικού διασυλλογικού μπάσκετ, που κάποτε σημείωνε συχνά σημαντικές διεθνείς επιτυχίες, πρώτα άρχισαν να μπαίνουν στις τροπαιοθήκες τα Κύπελλα Κυπελλούχων και τα Κύπελλα Κόρατς, και μετά ήρθαν και τα Κύπελλα Πρωταθλητριών… Συνήθως, όταν ανεβαίνεις σταδιακά τα σκαλοπάτια, τότε «εδραιώνεις πίστες» που αποτρέπουν ραγδαίες οπισθοχωρήσεις και συνάμα καταξιώνουν δημιουργώντας στην πράξη συνταγές διακρίσεων. Κάνοντας παντού αντιληπτά τα οποία καλά προκύπτουν ως αποτέλεσμα προσχεδιασμένης δουλειάς και όχι ως τυχαία πυροτεχνήματα δίχως ουσιαστική προοπτική…
Ο ΠΑΟΚ φέτος εκμεταλλεύτηκε την απόφαση που πήρε έγκαιρα μέσα στο κεφάλι του ο Ραζβάν Λουτσέσκου να ασχοληθεί σοβαρά με την Ευρώπη. Να βάλει, δηλαδή, το τετραπέρατο μυαλό του να δουλέψει πολύτροπα προς την κατεύθυνση του ψαξίματος μίας καλής ευρωπαϊκής παρουσίας. Μέσω μίας ενεργητικού τύπου αποτελεσματικότητας που θα τον έφερνε αρχικά στους ομίλους, μετά στα νοκ άουτ και τώρα μέχρι τους προημιτελικούς. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης είχε, επίσης, την τύχη να έχει σχετικά καλές κληρώσεις, αλλά και να μετατρέψει μία «ατυχία» σε ούριο -για τις προθέσεις της- άνεμο: το γεγονός πως έμεινε πίσω στη διεκδίκηση του τίτλου του πρωταθλήματος της Super League 1 επέτρεψε στον ΠΑΟΚ να καταστρώνει μεσοπρόθεσμα σχέδια με βάση τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν. Όταν ο ΠΑΟΚ το θέλησε, το έψαξε και το πέτυχε… Αν δεν το έψαχνε, ακόμα κι αν το ήθελε, δεν θα το πετύχαινε. Ούτε στο UEFA Conference League… Έτσι, η θητεία του Ιβάν Σαββίδη εμπλουτίστηκε πέρα από τους τίτλους και με μία ευρωπαϊκή διάκριση που θα μνημονεύεται εσαεί… O πολυπληθής οπαδικός «παοκτζήδικος» όγκος θα πρέπει να εύχεται να γλυκαθεί τόσο πολύ με όλα αυτά ο οργανισμός ΠΑΟΚ, που κάθε χρόνο να το θέλει και να προσπαθεί να το πετύχει.
Πολύς κόσμος θυμάται τις μακρινές εποχές που κυρίως ο Παναθηναϊκός αγωνιζόταν εκτός συνόρων σε προχωρημένα ημερολογιακά στάδια της εκάστοτε αγωνιστικής σεζόν, με διακριτή συχνότητα κιόλας. Δίχως, όμως, να ξεχνάει ο κόσμος αυτός και τις όποιες καλές παρουσίες που κατά καιρούς είχαν ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ή και άλλες ομάδες όπως για παράδειγμα ο Άρης… Το ευρωπαϊκό παρελθόν του κάθε ελληνικού συλλόγου «με σχετική προϋπηρεσία» δεν πρέπει να τον στοιχειώνει, αλλά να ανεβάζει τη ζέση, τις φιλοδοξίες, την εργατικότητά του, τη «διανοητική» καλλιέργεια. Αυτός είναι ο μονόδρομος για τον οποίο αξίζει να προσπαθήσουν από εδώ και πέρα όλοι. Η φετινή διάκριση του ΠΑΟΚ, που είναι διάκριση ανεξαρτήτως του τι θα κάνει απέναντι στη Μαρσέιγ, δεν πρέπει να αυξήσει το φθόνο ή τη ζήλεια των εγχώριων ανταγωνιστών. Αλλά, να παραδειγματίσει και να λειτουργήσει σα «μηχανή αναπαραγωγής διαδόχων καταστάσεων»… Η λάμψη της πορείας της ομάδας του Ραζβάν Λουτσέσκου στο παρθενικό UEFA Conference League δεν κρύβεται, δεν αλλοιώνεται, δεν μειώνεται με τίποτα πια. Αντιθέτως, πρέπει να παρακινεί στο μέλλον ακόμα και τον ίδιο τον ΠΑΟΚ. Γιατί αν η μία φορά είναι σημαντική, οι περισσότερες νοηματοδοτούν το πέρασμα στη «γη της σπουδαιότητας». Ένας προωθητικός ανταγωνισμός είναι πάντα επικερδέστερος από μία φθοροποιό και μίζερη εχθρότητα, που περιορίζει τους ορίζοντες και στενευει τα περιθώρια…
Η Lady Hope είναι πεπεισμένη πως ποδοσφαιρικά η Ευρώπη σε καταξιώνει, γιατί εκ των πραγμάτων σε βελτιώνει και σε φέρνει σε άμεση τριβή με τις σύγχρονες ποδοσφαιρικές τάσεις. Εκεί οι γύμνιες και τα τρωτά σου δεν κρύβονται, παρά μονάχα φτιασιδώνονται πρόχειρα και μάλιστα όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εκεί, επίσης, δεν κρύβονται ούτε τα προτερήματα και οι όποιοι κόποι σου. Η Ευρώπη σε αναγκάζει να βρίσκεις λύσεις και προσαρμογές απέναντι σε διάφορα στυλ παιχνιδιού, σε έντονους και αδιάκοπους ρυθμούς, σε συνεχώς επαναλαμβανόμενες υψηλές απαιτήσεις (και στο σωματικό και στον ψυχοπνευματικό τομέα). Στην Ευρώπη οι ελληνικές ομάδες δείχνουν ακριβώς τι είδους ποδόσφαιρο παίζουν και πόσο καλά μπορούν να το κάνουν σε μάκρος χρόνου. Γιατί η Ευρώπη είτε σε ολοκληρώνει, είτε σου δείχνει τι πρέπει να κάνεις για να πας μπροστά. Ο σημερινός ΠΑΟΚ, που πήγε ήδη μπροστά, έμαθε άραγε και τι πρέπει να κάνει για να ξαναπάει σύντομα; Θα φανεί σε λίγους μήνες αυτό…
