Κατόπιν -διαχρονικών- ενεργειών

Λίγο πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 1981 χτύπησε το τηλέφωνο σε καφενείο χωριού της Λέσβου. Ηταν μια κυρία από το γραφείο του κ. Τάδε, βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, και παρακαλούσε να ενημερώσουν τον πατέρα του Δείνα στρατιώτη ότι ο γιος του εντός των ημερών θα μετατεθεί στο νησί κατόπιν ενεργειών του βουλευτή. Αρχές φθινοπώρου της ίδιας χρονιάς είχαν πραγματοποιηθεί οι τελευταίοι διορισμοί σε τράπεζες, στον ΟΤΕ, στη ΔΕΗ, στο ταχυδρομείο· όσοι υποψήφιοι πίστεψαν ότι θα «τακτοποιηθούν» μετά τις εκλογές… έχασαν.

Σχεδόν όλοι μας θα έχουμε ακούσει, μάθει παρόμοια περιστατικά εξυπηρέτησης, διευκόλυνσης, κοινώς βολέματος των δικών τους κομματικών παιδιών. Από κοντά και η απόδοση αγροτικής σύνταξης σε πλήθος Αθηναίων, για τους οποίους βεβαιωνόταν ότι «αδιαλείπτως τα τελευταία χρόνια κατοικούσαν μόνιμα στο χωριό και ασχολούνταν με την ελαιοσυλλογή». Μετά ήρθαν οι επιχορηγήσεις και τα κάθε είδους επιδόματα. Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κρυφτό στις μικρές κοινωνίες των χωριών, όπως και σ’ όλη τη χώρα. Ετσι κερδίζονταν οι εκλογές, το ακούσαμε πρόσφατα από την κυνική ομολογία υπουργών και δημάρχων. Είναι τόσο ξετσίπωτοι που τις πράξεις αυτές τις έχουν κάνει επιστήμη.

Κάποιοι, με τακτ πρέπει να ομολογήσουμε, ζητάνε την υποστήριξη των ψηφοφόρων και κομματικών φίλων, θυμίζοντας βέβαια ότι κάποτε εξυπηρετήθηκαν. Ετσι γράφει το «μπιλιετάκι» που έστειλε στις εκλογές του 1951 ο πολιτευτής Δ.Κ., πάλι της Λέσβου. «Αγαπητέ Κώστα, έχω την αίσθηση ότι θα σταθείς στο πλευρό μου στις εκλογές. Οπως και γω σε βοήθησα όταν με χρειάστηκες. Τώρα σε θέλω θα μ’ έχεις και συ στο πλευρό σου. Να αναλάβεις εκεί προσωπικά, έντονα και με ενθουσιασμό τον αγώνα για την προσωπική υποστήριξή μου, θέλω να εκδηλωθείς με φανατισμό. Αυτό σε συμφέρει και σένα. Με αγάπη».

Κι αν νομίζουμε ότι στις μέρες μας, με τη χρήση του διαδικτύου, υπάρχει άμεση επικοινωνία και διείσδυση στο εκλογικό σώμα, κάνουμε λάθος. Πάντοτε κάποιος εκμεταλλευόταν περισσότερο από τους άλλους τη νέα τεχνολογία. Ετσι έπραξε το 1928 ο Γεώργιος Παπανδρέου, όταν απέκτησε δική του εφημερίδα στο νησί. Ορισε δικό του άνθρωπο πλάι στον διευθυντή και καθιέρωσε τη «Στήλη αλληλογραφίας του πολιτικού Γραφείου του Γ. Παπανδρέου», από την οποία «θα παρέχονται τακτικώς εις τους ενδιαφερομένους απαντήσεις επί διαφόρων νομίμων αυτών αιτήσεων αίτινες τυχόν ήθελον υποβληθεί εις το ενταύθα πολιτικόν γραφείον του κ. Γ. Παπανδρέου, προς διεκπεραίωσιν». Σε αυτή δινόταν απαντήσεις, αναφέροντας πλήρες ονοματεπώνυμο και χωριό κατοικίας. «Ελήφθη επιστολή σας. Ενεχειρίσθη αίτησις εις αρμόδιον διά υποβολήν», «Περάσατε από το γραφείον. Υπόθεσίς σας έληξε». Υπήρχαν και αρνητικές απαντήσεις: «Αίτησις απερρίφθη», «Δεν είναι δυνατή η πρόσληψις λόγω περιορισμού των έργων». Ακόμα και αρρώστους φρόντιζε: «Η Α. Π. Μεταξή εισήχθη εις το Πολιτικόν Νοσοκομείον και νοσηλεύεται». Ολα κατόπιν ενεργειών…

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας