Δελτίο καιρού

Η δεύτερη φωνή ήταν λιγότερο μαγική. Μια ευγενική γυναικεία φωνή εκ μέρους ιδιωτικής εταιρείας ηλεκτρικού ρεύματος έπαιρνε για να κάνει μια θελκτική προσφορά τώρα, όπως είπε, που η (τέως) ΔΕΗ αύξησε τις τιμές του ρεύματος. Η μία τάση μου ήταν να απαντήσω ευγενικά στην εργαζόμενη, να την αφήσω να μου αναπτύξει ποιο είναι το συμφέρον μου, χωρίς να σχολιάσω τα λεγόμενα της.

Η άλλη, να τη βασανίσω με μια μακρά σειρά από ερωτήματα σχετικά με το ποιες υποδομές προσφέρει η (τέως) ΔΕΗ σε σύγκριση με αυτές που προσφέρουν οι ιδιωτικές εταιρείες. Και ακόμη το αν αυτές απολαμβάνουν ως μεσάζουσες την υπεραξία που παράγει το Δημόσιο ή, έστω, τα υπολείμματά του. Μέσα όμως στον χιονιά που είχε γκριζάρει το φως της μέρας δεν θέλησα να γκριζάρω πιο πολύ τη διάθεση της εργαζόμενης γυναίκας που κουραζόταν να πετύχει την προώθηση του προϊόντος του εργοδότη της και ακολούθησα την πρώτη επιλογή μου.

Κατά τα άλλα το δελτίο καιρού μάς παρηγορεί ότι σε δύο-τρεις μέρες ο χιονιάς θα τελειώσει και η κλιματική κανονικότητα θα επανέλθει. Και το άλλο «δελτίο», αυτό που μας μιλά για τη θύελλα της πανδημίας, της ανεργίας, της λιτότητας, των κηρυγμένων και των ακήρυκτων πολέμων, για όσα ασχημαίνουν και απειλούν, χειμώνα-καλοκαίρι, τη ζωή μας, τι θα γίνει; Αν τυχόν η πρώτη φωνή, η ακάλεστη, μας ξαναεπισκεφτεί, θα έχει άραγε κάποιο νέο να μας πει, μια συμβουλή να μας δώσει; Θα μας καθησυχάσει ότι δεν έχει σχέση με την κακιά βασίλισσα του χιονιού, ότι ο κόσμος μας δεν θα είναι άλλο αναποδογυρισμένος;

ΥΓ.: Εκ παραδρομής στο άρθρο μου «Η σουίτα, ο πολιτισμός, ο (υ)ιός» δεν αναφέρθηκε το όνομα του ξενοδοχείου αλλά του μπαρ «Αχίλλειον». Η διόρθωση έγινε ήδη στην online έκδοση.