ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Τάκης Δόξας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στους φετινούς Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην Κίνα (Πεκίνο) συνεδρίασε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπής (139η Σύνοδος της ΔΟΕ) και αποφασίστηκαν τα εξής εντυπωσιακά:

Η πυγμαχία, ένα από τα πιο δημοφιλή αθλήματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της αρχαίας Ελλάδας (688 π.Χ.) και που ανιχνεύεται ακόμα πιο παλιά (ομηρικοί χρόνοι – Ιλιάδα) ως ένα δημοφιλέστατο αγώνισμα που διοργανωνόταν για να τιμήσουν τους νεκρούς μιας μάχης, αποκλείστηκε.

Η άρση βαρών, το κατεξοχήν άθλημα της δύναμης που ενέπνεε θαυμασμό για το ανθρώπινο κάλλος και τη ρώμη και που από το 1920 περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των Αγώνων, αποκλείστηκε και αυτό.

Το μοντέρνο πένταθλο (κολύμβηση-ιππασία-ξιφασκία-σκοποβολή-τρέξιμο), εμπνευσμένο από τον Πιερ ντε Κουμπερτέν (που οραματίστηκε και επανεγκαθίδρυσε τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες), κρίθηκε αντιεμπορικό από τους «αθάνατους», οι οποίοι μάλιστα σκέφτονται να αντικαταστήσουν και την ιππασία. Αντίθετα η ορειβασία, το σέρφινγκ και το σκέιτμπορντ αξιολογήθηκαν ως ιδιαιτέρως εμπορικά και θα είναι μόνιμα εφεξής στο πρόγραμμα των Αγώνων.

Το κλασικό αθλητικό ιδεώδες τού «νους υγιής εν σώματι υγιεί» καθώς και του «ευ αγωνίζεσθαι» είναι όχι μόνο πολύτιμα, αλλά αποτελούν την ανεκτίμητη αξία και παρακαταθήκη μέχρι σήμερα. Η απόφαση της ΔΟΕ να εξαιρέσει ένα άθλημα τόσο κλασικό όσο και το πένταθλο επειδή έχει υψηλό κόστος, αντιστρόφως ανάλογο με τα κέρδη που αποφέρει, σημαίνει ότι η ΔΟΕ δεν «διαχειρίζεται εκλογικευμένα» τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά διαβρώνει το ίδιο το πνεύμα τους αποκόβοντάς το από τη μήτρα του.

Τα κατεξοχήν παραδοσιακά αθλήματα δεν θα πρέπει να αποβάλλονται προκειμένου να εκχωρήσουν τη θέση τους στα καινούργια εμπορικά, αλλά να εμπλουτίζονται με τα νεοσύστατα που είναι γεννήματα της σύγχρονης εποχής, ώστε όλα μαζί να ενσαρκώνουν τις πανανθρώπινες αξίες του Ολυμπισμού.

Οσο για τα κριτήρια επιλογής των αθλημάτων, πρέπει να διαμορφώνονται με γνώμονα τέτοιο ώστε να προάγουν τον αθλητισμό και να ενστερνίζονται τα ολυμπιακά ιδεώδη της ειρηνικής συνύπαρξης, της σωματικής διάπλασης και της πνευματικής εξύψωσης. Το «επιχειρείν» θα έπρεπε να συνακολουθεί ως ουραγός και όχι να αποτελεί την κινητήρια δύναμη για τις δράσεις της ΔΟΕ.

Η Αλλοπάρ δέχτηκε, όχι χωρίς δυσφορία πάντως, να δημοσιευτεί άλλο άρθρο στη θέση του δικού της. «Ελπίζω να μην ξανασυμβεί», μού είπε πολύ σοβαρά. Της το υποσχέθηκα. Δεν ξέρετε γιατί είναι ικανή, ειδικά όταν παίρνει το σοβαρό της…