Τα καράβια των Χριστουγέννων. Δεν είναι τα γιορταστικά, εκείνες οι μινιατούρες καραβιών που περιέφεραν κάποτε στα χέρια τους τα παιδιά όταν ξυπνούσαν άγρια χαράματα τις νοικοκυρές για να πουν τα κάλαντα. Καράβια τέλεια αλφαδιασμένα, γιατί τα σκάρωναν απόμαχοι ναυτικοί, για να βγάλουν λίγα λεφτά για τις γιορτές μα πιο πολύ για να θυμούνται τη θάλασσα που τους είχε μια ζωή βασανίσει και μαγέψει.
Και δεν είναι τα μεγάλα ποντοπόρα. Αυτά που μας έκανε να αγαπήσουμε ο Νίκος Καββαδίας μαζί με τους ναυτικούς τους, τον Γουίλ τον Μαύρο Θερμαστή από το Τζιμπουτί και τον Νορβηγό πλοηγό Νάγκελ Χάρμπορ. – Εχουν κι αυτοί τα βάσανά τους, μου έλεγε ο φίλος που μας κατέβαζε προς τον Πλατύ Γιαλό στη Σίφνο. Αφήνουν βέβαια το σπιτικό τους για μήνες, αλλά στο δύσκολο ταξίδι τους δουλεύουν με βάρδιες και μπορούν να ξεκουράζονται όταν πιάνουν σε κάθε λιμάνι. Τους άλλους να λυπάσαι. Αυτούς που δουλεύουν σαν είλωτες με εξαντλητικά ωράρια στην ακτοπλοΐα. Ξενιτεμένοι κι ας ζουν στον τόπο τους.
Οι άνθρωποι που δουλεύουν στα καράβια της ακτοπλοΐας. Τα καράβια αυτά που είναι περίπου ο μόνος δρόμος επικοινωνίας των νησιών με την Αθήνα. Τα κέντρο όπου οι νησιώτες θα βρουν αυτά που δεν μπορούν να βρουν στον τόπο τους. Ανάμεσα σ’ αυτά και τα νοσοκομεία που είναι αδύνατο να αναπληρώσουν τα πολύτιμα ιατρικά κέντρα των νησιών που λειτουργούν, όσο γνωρίζω, υποδειγματικά. Αλλά όχι μόνον αυτό. Το ταξίδι και η παραμονή ημερών ή μηνών στην Αθήνα τούς προσφέρουν τη γεύση της ζωής των κέντρων που, με τα όποια αρνητικά της, βοηθά να αντέξουν τον δύσκολο χειμώνα των νησιών. Και βέβαια η θαλάσσια επικοινωνία από το κέντρο προς τα νησιά είναι περίπου ο μόνος δρόμος για να φτάσουν τα απαραίτητα κάθε λογής που δεν παράγονται επί τόπου.
Φέτος, τις μέρες των εορτών οι εργαζόμενοι στα καράβια της ακτοπλοΐας απήργησαν. Η επικοινωνία των νησιών με το κέντρο, ήδη δύσκολη λόγω των καιρικών συνθηκών αλλά και των επιπτώσεων της πανδημίας, σταμάτησε για κάποιες μέρες δημιουργώντας αναπόφευκτα προβλήματα. Ας μη βιαστούμε να κρίνουμε τους απεργούς. Η άγρια κακοκαιρία των τελευταίων ημερών, που ανάγκασε π.χ. το μοναδικό πλοίο από και προς μια αλυσίδα νησιών να δέσει λόγω του απαγορευτικού σε ενδιάμεσο λιμάνι, με την πιθανή επακόλουθη συσσώρευση επιβατών, μετρά τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν όσοι δουλεύουν σ’ αυτά. Δυσκολία που είναι μεγαλύτερη, αν συνυπολογίσουμε τα προβλήματα που γεννά η νέα έξαρση της πανδημίας. Τις μέρες αυτές που τα καράβια των Χριστουγέννων αυλακώνουν πάλι το τρικυμισμένο Αιγαίο ενώνοντας στεριές και ψυχές, ας πούμε στους ανθρώπους αυτούς ένα μεγάλο ευχαριστώ.
