«Τα παραμύθια είναι ανεκτίμητα. Γοητευτικά. Ανεπανάληπτα. Δεν τελειώνουν αυτά που μπορούν να μας προσφέρουν»… Οπως τα λέει ακριβώς η Ελενα Μαυρίδου είναι. Δυστυχώς η λέξη «παραμύθια» χρησιμοποιείται και με αρνητική χροιά (στην πολιτική, τις διαπροσωπικές σχέσεις κ.α.).
Ευτυχώς, καλλιτέχνες όπως η Ελενα Μαυρίδου επαναφέρουν τη λέξη στις κανονικές της διαστάσεις: «Είσαι ελεύθερος άνθρωπος όταν διαβάζεις ένα παραμύθι», μας λέει. «Ακριβώς γιατί οι ιστορίες αυτές συμβάλλουν στην προσωπική ανάπτυξη, τη συναισθηματική ωρίμανση και την κοινωνική συμπεριφορά μικρών και μεγάλων. Και το κάνουν με έναν τρόπο που εμπεριέχει την προσωπική επιλογή».
Προσωπική επιλογή ήταν και της ίδιας να ασχοληθεί με ένα κλασικό παραμύθι, αλλά από ένα ευρύτερο πρίσμα – πιο σύγχρονο και περισσότερο διαυγές: κρατώντας τον ρόλο του σκηνοθέτη αυτή τη φορά, ανεβάζει την παιδική παράσταση «Η Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος των Χριστουγέννων», στην Παιδική Σκηνή Γιούλης Ηλιοπούλου (στο σινέ Ιντεάλ, Πανεπιστημίου 46, τηλ.: 210 4830330, κάθε Κυριακή στις 10.00 το πρωί, με εισιτήρια 9-14ευρώ/για παιδιά από 3 ετών).
Η Ελένη Μαυρίδου έχει αναλάβει και τη δραματική επεξεργασία, καθώς και την κατασκευή των μασκών – είναι πολυτάλαντη, δεν χωράει συζήτηση. Ούτε είναι τυχαίο πως έλαβε και το βραβείο Κουν και το Μερκούρη ως ηθοποιός και μάλιστα την ίδια χρονιά! Τώρα καταπιάνεται με την Κοκκινοσκουφίτσα… που διασχίζει το δάσος των Χριστουγέννων, συναντά ψάρια που πετούν, έναν κυνηγό δάσκαλο του καράτε, κούκλες με μάσκες, αλλά κι έναν λύκο χορευτή!
Και μπορεί το συγκεκριμένο παραμύθι να έχει χρησιμοποιηθεί από συγκεκριμένη γυναίκα (και μέλος της Ν.Δ.) ως ο τρόπος να αναδείξει το πώς πρέπει να φέρονται οι γυναίκες σήμερα (υπάκουες και χαμηλοβλεπούσες, ώστε να μη γυρίζουν μόνες τους από δω κι από κει και «τις φάει ο λύκος»), ωστόσο η Ελ. Μαυρίδου θεωρεί πως παρόμοιες ιδέες και χρήσεις του παραμυθιού αυτού ανήκουν σε έναν «βάρβαρο, μισογυνικό και ρατσιστικό κόσμο».
«Νομίζω πως ένας νοήμων άνθρωπος επιθυμεί ν’ ανακαλύψει άλλου τύπου νοήματα μέσα στο παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας που προάγουν την αγάπη και τη συμπόνια. Η φαντασία είναι ένα δώρο που μας δίνει τη δύναμη να κοιτάξουμε τον κόσμο με προοπτική για το καλύτερο. Αυτό μπορεί από κάποιους να θεωρείται αδυναμία κατανόησης της αλήθειας που ζούμε, αλλά αυτό δεν ισχύει – μόνο δύναμη είναι!», μας λέει.
Η δική της φαντασία εστίασε στην παραμονή της Κοκκινοσκουφίτσας στο δάσος. Εκεί, όπου σε μια χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα συναντάει μαγικά πουλιά και λουλούδια, θάλασσες και ψάρια… Το ίδιο το δάσος τη μεταμορφώνει! «Η διαδρομή της αυτή είναι που τη μετατρέπει σε έναν καινούργιο άνθρωπο», εξηγεί η σκηνοθέτις. «Τα νοήματα που προάγει η δική μας παράσταση είναι πως εάν αγκαλιάσεις τον φόβο σου και περάσεις μέσα από το τρομακτικό αυτό δάσος, θα τα καταφέρεις! Ακριβώς γιατί αποδεχόμενοι τον φόβο, θα τον επικοινωνήσουμε ανοιχτά, άρα γινόμαστε πιο δυνατοί στη ζωή που είναι, ούτως ή άλλως, γεμάτη περιπέτειες».
