Υποτιμητική κερδοσκοπία

Είναι πλέον market practice: όταν προεξοφλείται ότι θα γίνει μια έκδοση κρατικού ομολόγου, οι ισχυροί υποψήφιοι αγοραστές, οι επενδυτικές τράπεζες, οργανώνουν την… καθιερωμένη υποτιμητική κερδοσκοπία: πουλούν ομόλογα της ίδιας διάρκειας με στόχο να πέσουν οι τιμές τους (και, αντίστοιχα, να αυξηθούν οι αποδόσεις τους), ώστε να αγοράσουν το νέο ομόλογο που θα εκδοθεί στη χαμηλότερη δυνατή τιμή.

Η… ενάρετη αυτή παράδοση επαναλαμβάνεται αυτές τις μέρες, καθώς το ελληνικό Δημόσιο πρόκειται να βγει στις αγορές αυτή ή το αργότερο την επόμενη βδομάδα, με μια νέα ομολογιακή έκδοση. Κι όχι μόνο το ελληνικό Δημόσιο, αφού είχε σχεδόν προαναγγελθεί ότι πολλά κράτη θα βγουν στις αγορές στις αρχές Ιανουαρίου ή αργότερα μέσα στον μήνα, ενώ κάποια έχουν βγει ήδη.

«Ξύλο»… μετ’ επαίνων

Δεν χρειαζόταν λοιπόν να έχει κανείς την ικανότητα να διαβάζει «βουλωμένο γράμμα» για να… προβλέψει ότι επίκειται ομολογιακή έκδοση του Δημοσίου. Εκεί που χρειαζόταν αυτοσχεδιαστικός οίστρος ήταν στη διάρκεια του ομολόγου. Έτσι, ξεκίνησε ένας κύκλος διαρροών και δημοσιευμάτων που μετέφεραν εκτιμήσεις επενδυτικών τραπεζών: θα είναι 10ετές, αλλά μπορεί και… 15ετές. Σίγουρα το ελληνικό Δημόσιο θα εκδώσει και 10ετές και 15ετές και 30ετές, αλλά έχει σημασία ποιο θα είναι το πρώτο –για να ξέρουν οι επενδυτικές τράπεζες ποιο θα είναι το κατεξοχήν θύμα της υποτιμητικής κερδοσκοπίας τώρα.

Έτσι, άρχισε το «ξύλο» στην αγορά ομολόγων: μαζικές πωλήσεις, με συνέπεια μείωση τιμών και αύξηση αποδόσεων. Το περισσότερο «ξύλο» έφαγε το δεκαετές ομόλογο αναφοράς, του οποίου η απόδοση από την τελευταία εργάσιμη του 2021 μέχρι και χθες, αυξήθηκε κατά 23 μονάδες βάσης (από 1,33 σε 1,56 μ.β. χθες το μεσημέρι). Αυτονόητα άνοιξε και η διαφορά απόδοσης (spread) με το γερμανικό 10ετές ομόλογο αναφοράς, αν και αρκετά λιγότερο: αυξήθηκε 9 μονάδες βάσης από τις 3/1 μέχρι χθες. Ενώ λοιπόν έχουμε μια μικρή υποτίμηση του διεθνούς στάτους των ελληνικών ομολόγων, έχουμε μια πολύ μεγαλύτερη υποτίμηση της τιμής τους. Αυτό μας δίνει ένα ασφαλές μέτρο της έκτασης της υποτιμητικής κερδοσκοπίας των ημερών. Κατά τα άλλα, οι επενδυτικές τράπεζες δεν φείδονται επαίνων για τα ελληνικά ομόλογα όλο το τελευταίο διάστημα.

Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία

Από την άλλη, βέβαια, ούτε η πρόσφατη ομολογιακή έκδοση της Ιταλίας… πέρασε καλά. Το ιταλικό Δημόσιο έκανε αποδεκτές προσφορές 7 δισ. ευρώ από συνολικό ύψος προσφορών 55 δισ., που όμως στην πλειονότητά τους ήταν σε μη αποδεκτά επίπεδα τιμών. Παρ’ όλα αυτά, η διαφορά απόδοσης του ιταλικού δεκαετούς με το αντίστοιχο γερμανικό, από τις 31/12/2021 μέχρι και χθες, ήταν μόλις 3 μονάδες βάσης. Αντίθετα, η Ισπανία μπήκε με το δεξί στις αγορές τον νέο χρόνο, αντλώντας στις 5 Ιανουαρίου, μέσω τριών διαφορετικών εκδόσεων, συνολικά 5,5 δισ. ευρώ.

Αυτή η αντίστιξη μεταξύ Ελλάδας-Ιταλίας και Ισπανίας εμβάλλει και σε σκέψεις μήπως η αγορά τιμολογεί με κάποιον τρόπο το πολιτικό ρίσκο. Η Ιταλία πάει σε προεδρικές εκλογές, με ανοιχτό το ζήτημα αν ο Ντράγκι θα μεταπηδήσει στην προεδρία. Για την Ελλάδα όμως; Είναι μόνο το γεγονός ότι η ελληνική αγορά είναι πολύ πιο «αβαθής» ή μήπως κάποιοι στις αγορές αρχίζουν να τιμολογούν το ενδεχόμενο πρόωρων ελληνικών εκλογών; Η πορεία των αποδόσεων των ελληνικών και των ιταλικών ομολόγων το επόμενο διάστημα, όταν περάσει ο κερδοσκοπικός οίστρος, θα μας διαφωτίσει…