«Οταν μιλάμε για ακρίβεια πρέπει να είμαστε ακριβείς. Θα περιγράψω την αντικειμενική πραγματικότητα επικαλούμενος στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, γιατί το θέμα δεν προσφέρεται για ανέξοδους λαϊκισμούς, αλλά για καθαρές αλήθειες» (Κυριάκος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός, ομιλία στη Βουλή, 22/11). Πολύ φιλόδοξη η πρόθεση –και μάλιστα από πρωθυπουργό– να είναι… ακριβής με την ακρίβεια (μάλλον κοινότοπο το λογοπαίγνιο) και να περιγράψει την, επί του συζητούμενου θέματος, αντικειμενική πραγματικότητα. Αν και από τα στοιχεία που επικαλέστηκε, τουλάχιστον αυτά της ΕΛΣΤΑΤ τα αμφισβήτησε ο Γιάνης (με ένα «νι») Βαρουφάκης. Αλλά ο κ. Βαρουφάκης, κατά τον κ. Μητσοτάκη, είναι αυτός που μαζί με τον κ. Τσίπρα, μας έβαλαν στα μνημόνια (το είπε κι αυτό· αντικειμενικά…), οπότε, άσε τον Βαρουφάκη απέξω…
Τέλος πάντων, χωρίς ανέξοδους λαϊκισμούς (αν εννοεί ο κ. Μητσοτάκης ότι υπάρχουν και λαϊκισμοί δαπανηροί, έχει απόλυτο δίκαιο: οι παλαιότεροι λαϊκισμοί του Χατζηδάκη με την «Ολυμπιακή» και του Γεωργιάδη με το ΕΣΥ ήταν φαρμάκια, άρα η αντιδιαστολή χρειάζεται) και με καθαρές αλήθειες, το καλάθι προϊόντων –άλλως και καλάθι νοικοκυράς– που, κατά τον πρωθυπουργό, «παραμένει συγκριτικά φθηνότερο», κατά τον επιγραφόμενο προσομοιάζει με καλάθι του μπάσκετ: τρύπιο, με τρίποντα, φόλοου απ, ασίστ πάσες, στημένη διαιτησία, τεχνικές ποινές, σκληρό μαρκάρισμα, πρέσινγκ, χωρίς τάιμ άουτ.
Δεν κατηγορεί κανείς την κυβέρνηση επειδή δεν έκανε θαύματα. Αν κατηγορείται –κι ας βαυκαλίζεται όσο θέλει για τα επιτεύγματά της– δεν είναι για όσα δεν έκανε και που, αντικειμενικά, δεν μπορούσε να κάνει. Είναι για αυτά που δεν έκανε, ενώ μπορούσαν να γίνουν. Και αυτά είναι πολλά. Μέγιστο, η διαχείριση της πανδημικής κρίσης. Δεν τα έκανε, γιατί προσέκρουαν στις κεντρικές θέσεις της για την οικονομία και την ανάπτυξη. Ακόμα και τώρα μιλούν για «επενδυτική έκρηξη»! Τα υπόλοιπα είναι φτώχεια και δη πανάκριβη!
