Ενώθηκαν, πάλεψαν, κέρδισαν

Υπάρχουν ειδήσεις που συχνά δεν τυγχάνουν της προσοχής που θα τους άξιζε εκτός των συνόρων της χώρας τους, είτε γιατί εν μέσω πανδημιών, μεταλλάξεων και οικονομικών κρίσεων το ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ στρέφεται αλλού, είτε γιατί κατά κάποιον τρόπο… χαλάνε τη μαγιά.

Μια τέτοια περίπτωση αφορά τον νικηφόρο αγώνα των μεταλλουργών στο Κάντιθ της Ισπανίας, οι οποίοι ύστερα από απεργία εννέα ημερών και έχοντας στο πλευρό τους και άλλα στρώματα της τοπικής κοινωνίας ανάγκασαν την εργοδοσία να αποδεχτεί τα αιτήματά τους για αύξηση μισθών σε συνάρτηση με τον πληθωρισμό.

Στις 16 του μήνα τα συνδικάτα τους ξεκίνησαν απεργία διαρκείας, μια έννοια που συνήθως σε άλλα μέρη τρομάζει όχι αυτούς που θα έπρεπε, αλλά τις ίδιες τις ηγεσίες των συνδικάτων οι οποίες προβάλλουν το επιχείρημα ότι πρόκειται για μια αδιέξοδη και επιζήμια τακτική. Στο Κάντιθ όμως τόλμησαν και νίκησαν, αφού βέβαια πρώτα εισέπραξαν τις ανάλογες επιθέσεις από τον χώρο της Δεξιάς και των φιλικών της ΜΜΕ και την «πρέπουσα» αστυνομική καταστολή.

Την περασμένη Τρίτη, για παράδειγμα, μία μέρα πριν καταλήξουν σε συμφωνία οι εκπρόσωποι συνδικαλιστών και εργοδοτών, πραγματοποιήθηκε μεγάλη διαδήλωση στο Κάντιθ με τη συμμετοχή φοιτητών, συνταξιούχων και άλλων πολιτών που ήθελαν να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στους απεργούς. Η αστυνομία απάντησε με υπέρμετρη καταστολή όταν τμήμα των διαδηλωτών επιχείρησε να στήσει οδοφράγματα σε μια κεντρική λεωφόρο της πόλης. Το ξύλο, οι πλαστικές σφαίρες, αλλά και το τεθωρακισμένο όχημα εκτόξευσης νερού που έκανε την εμφάνισή του στους δρόμους, προκάλεσαν αλγεινή εντύπωση ακόμα και σε ορισμένα μέλη της κυβέρνησης.

«Δεν είναι εγκληματίες. Είναι άνθρωποι που διεκδικούν νόμιμα τα δικαιώματά τους», δήλωσε η υπουργός Εργασίας Γιολάντα Ντίαθ, η οποία επεξεργάζεται το νέο νομοσχέδιο για τα εργασιακά που φιλοδοξεί να καταρρίψει το μεγαλύτερο κομμάτι της νεοφιλελεύθερης μεταρρύθμισης της προηγούμενης κυβέρνησης Ραχόι. Τη στάση της αστυνομίας επέκρινε έντονα και ο εκλεγμένος με το Podemos δήμαρχος του Κάντιθ, Χοσέ Μαρία Γκονθάλεθ, ο οποίος απαίτησε παράλληλα την παραίτηση του απεσταλμένου της κεντρικής κυβέρνησης στην Ανδαλουσία Χοσέ Πατσέκο.

«Είμαστε χαρούμενοι. Στο τέλος της διαδρομής, που θα διαρκέσει τρία χρόνια, οι εργάτες τουλάχιστον δεν θα χάσουν την αγοραστική τους δύναμη», δήλωσε ο Χουάν Λινάρεθ, επικεφαλής του τοπικού βιομηχανικού παραρτήματος της Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας Εργατικών Επιτροπών, μιας από τις μεγαλύτερες συνδικαλιστικές ενώσεις της Ισπανίας, για τις διαπραγματεύσεις. Η συμφωνία προβλέπει αύξηση των μισθών κατά 2% ετησίως μέχρι τον Δεκέμβριο του 2023. Αν ο πληθωρισμός ξεπερνά αυτό το ποσοστό, οι εργοδότες υποχρεούνται να καλύψουν το 80% της διαφοράς ανάμεσα στο 2% και την αύξηση του πληθωρισμού.

Μια σημαντική νίκη για τους περίπου 20.000 εργαζόμενους σε έναν κλάδο που μαστίζεται από την επισφάλεια και τους χαμηλούς μισθούς. Το Κάντιθ, η όμορφη παράκτια πόλη της Ανδαλουσίας που βρέχεται από τον Ατλαντικό, φτωχή, αλλά συνάμα υπερήφανη, που ανέκαθεν πρωτοστατούσε στους εργατικούς αγώνες, ζει έντονα στο πετσί της, ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια, τις συνέπειες της αποβιομηχάνισης.

Μεγάλες βιομηχανίες βάζουν λουκέτο ή μετακομίζουν σε άλλες περιοχές της Ισπανίας, αν όχι εκτός συνόρων. Ανέκαθεν η επαρχία του Κάντιθ είχε από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα. Σήμερα ανέρχεται στο 23%. Φέτος τον Οκτώβρη που ο πληθωρισμός έφτασε στο 5,5%, το υψηλότερο ποσοστό εδώ και χρόνια, ενώ οι μισθοί παρέμεναν στάσιμοι, η οργή ξεχείλισε.

«Η προδοσία των ελίτ στην Ανδαλουσία -και ειδικότερα στο Κάντιθ- σχετίζεται με την υπάκουη αποδοχή ενός ευρωπαϊκού καταμερισμού εργασίας που μετατρέπει τον Νότο της Ισπανίας σε έναν τόπο για τουρίστες, κερδοσκόπους ακινήτων και σε καταφύγιο για σκοτεινά χρηματοπιστωτικά κεφάλαια», έγραφε ο δικηγόρος, πολιτειολόγος και βουλευτής του Podemos, Μανόλο Μορενέο, σε μια ανάλυσή του στην αριστερή ιστοσελίδα Publico που ηχεί ανησυχητικά οικεία στα αυτιά μας.

Ο Μορενέο εστιάζει επίσης στα ενδιαφέροντα πολιτικά διδάγματα που μπορεί να αντλήσει κανείς από αυτήν την ιστορία: «Λέγεται πως ένα σημαντικό κομμάτι της εργατικής τάξης ψηφίζει τις λαϊκίστικες δυνάμεις της Δεξιάς. Και όχι μόνον αυτό, αλλά επιπλέον οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) θα ξανακέρδιζε στην Ανδαλουσία με τη στήριξη του ακροδεξιού Vox. Η σύγκρουση στο Κάντιθ ίσως να αποτελεί δείγμα μιας επανασύνδεσης ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και την αριστερή πολιτική. Η κυβέρνηση Σοσιαλιστών-Podemos δεν μπορεί να μείνει αμέτοχη. Η δημοκρατία, η αληθινή δημοκρατία, είναι το διακύβευμα σε αυτά τα πράγματα».