Παγκόσμια ημέρα κινητοποίησης ήταν η 17η Οκτωβρίου με στόχο την εξάλειψη της φτώχειας, αλλά ο στόχος αυτός διαρκώς απομακρύνεται. Παλαιότερα το πρόβλημα της φτώχειας ταυτιζόταν με τον λεγόμενο «Τρίτο Κόσμο», σήμερα όμως είναι πρόβλημα και των αναπτυγμένων χωρών. Κατά τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, «φονικότερη μορφή της βίας είναι η φτώχεια», θέση που επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι οι άνθρωποι που πεθαίνουν κάθε χρόνο παγκοσμίως από αυτήν είναι πολύ περισσότεροι από τα θύματα των κάθε λογής πολέμων.
Η απόλυτη φτώχεια συνδέεται άμεσα με πολλά κοινωνικά δεινά, όπως η εξάπλωση των ασθενειών, της ανεργίας και της καταστροφής του περιβάλλοντος. Επιπλέον, δεν πρόκειται μόνο για οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα, αλλά και για βασικό πρόβλημα δημοκρατίας εντός των χωρών και ανάμεσα στις περιοχές της Γης.
Η εν εξελίξει πανδημία συνοδεύεται και από οικονομική κρίση, με συνέπεια την εξάπλωση και της φτώχειας. Από την άλλη, έχει επαναφέρει στο προσκήνιο την αξία του δημόσιου τομέα της οικονομίας και των κρατικών κοινωνικών πολιτικών, που είχαν δραματικά περιοριστεί μετά την οικονομική κρίση του 2008, με τη δική μας χώρα να ζει και ανθρωπιστική κρίση μετά την επιβολή των μνημονίων, με σκληρότερο εκείνο του 2010. Προσωπικά, το είχα παρομοιάσει με την αμερικανική βόμβα νετρονίου, αρχές της δεκαετίας του 1980, προγραμματισμένη να σκοτώνει τους ανθρώπους και να αφήνει άθικτες τις μηχανές και τα κτίρια.
Σε αντίθεση με την εθνικιστική Δεξιά, η Αριστερά δεν δαιμονοποιεί την παγκοσμιοποίηση που έχει σε μεγάλο βαθμό αντικειμενικό χαρακτήρα, αλλά διεκδικεί μια εναλλακτική εκδοχή της με βάση το σύνθημα «Ενας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Η μάχη για την εξάλειψη της φτώχειας θα δικαιωθεί με έναν πιο δίκαιο και αλληλέγγυο κόσμο.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι διεκδικητική εντός της Ε.Ε., συμπορευόμενη με τις ακραίες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, ούτε πιστεύει σε μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη των λαών και των πολιτών της με την Ελλάδα συνδημιουργό της. Αλλοτε η εγχώρια Δεξιά χαρακτήριζε την Ελλάδα «ψωροκώσταινα» θεωρώντας την καταδικασμένη να είναι παντοτινά φτωχή και υπανάπτυκτη. Σήμερα η Ν.Δ. παραμένει φτωχή προγραμματικά, αφού όχι μόνο δεν διαθέτει πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης αλλά ακολουθεί την «πεπατημένη» και σε σχέση με την αξιοποίηση των πόρων του Προγράμματος Ανάκαμψης της Ε.Ε., που φοβάμαι ότι σημαίνει αδιαφάνεια, πελατειακές σχέσεις και διαφθορά.
Σε ό,τι αφορά την κοινωνική αδικία είναι «ευαγγέλιό» της. Αλλωστε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δηλώσει ότι η κοινωνική δικαιοσύνη είναι «αντίθετη με την ανθρώπινη φύση» (ΔΕΘ 2017).
* Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
